Το μακελειό στο Πανεπιστήμιο Κρήτης: Σκότωσε δύο καθηγητές του επειδή τον αδικούσαν και έγινε πρωταγωνιστής στην 10η Εντολή

Ήταν αργά το απόγευμα της 27ης Νοεμβρίου, στο μακρινό 1990, όταν ο Γ. Π., μεταπτυχιακός φοιτητής, βρισκόταν στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης και παρακολουθούσε το μάθημα της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών για την εκτέλεση πολύπλοκων αλγεβρικών υπολογισμών. Τίποτα δεν προμήνυε το στυγερό έγκλημα που ακολούθησε, όπως θα έλεγαν αργότερα οι συμφοιτητές του.
Όσο το μάθημα συνεχιζόταν, θα σηκωθεί και θα βγει από το αμφιθέατρο, μη κινώντας υποψίες σε κανέναν. Θα επιστρέψει όμως οπλισμένος με μια επαναληπτική καραμπίνα και χωρίς να εξηγήσει τίποτα, θα προκαλέσει ένα πρωτοφανές μακελειό στα χρονικά των ελληνικών πανεπιστημίων.
Θα πυροβολήσει και θα σκοτώσει εν ψυχρώ τους καθηγητές, Β. Ξ., 39 χρόνων, και τον Σ. Π., 33 χρόνων. Από τα φυσίγγια του θα τραυματιστεί στο χέρι ακόμη ένας καθηγητής, που προσπάθησε να τον σταματήσει, ο Σ. Π., καθώς και ο συνάδελφός του Θ., και η άτυχη φοιτήτρια, Ε. Σ.
Ο δολοφόνος, μέσα σε ένα κλίμα πανικού, θα καταφέρει να το σκάσει απ’ το πανεπιστήμιο ενώ μάλιστα θα καταφέρει και να μη συλληφθεί ποτέ. Με ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο, θα διαφύγει στα βουνά της Κρήτης και σχεδόν εννιά μήνες μετά, στις 9 Ιουλίου 1991, ο βοσκός Γ. Τ. θα τον βρει απαγχονισμένο σε ένα δέντρο, μισό χιλιόμετρο απόσταση από το εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος, στα όρια νομών Λασιθίου και Ηρακλείου.
Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, αυτοκτόνησε λίγα 24ωρα μετά τη δολοφονία των δύο καθηγητών, πράγμα που σημαίνει ότι κρεμόταν απ’ το δέντρο για μήνες.
Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει κάπου εδώ, είναι γιατί σκότωσε αυτούς τους δύο καθηγητές; Σαφής απάντηση δεν υπάρχει, καθώς δε δόθηκε ποτέ. Σύμφωνα με όσα έγιναν μετέπειτα γνωστά, ο φοιτητής θα έπρεπε μάλλον να νιώθει υποχρεωμένος στους δύο καθηγητές και όχι να θέλει να τους βλάψει.
Και αυτό γιατί όταν το 1987 διέκοψε τις σπουδές του για να καταταγεί στον στρατό, ο καθηγητής Β. Ξ. ήταν αυτός που τον προέτρεψε να συνεχίσει μετά, εξασφαλίζοντάς του υποτροφία από ερευνητικές επιχορηγήσεις. Και από τη δική του μεριά, και ο Σ. Π., τον βοήθησε να διεκδικήσει υποτροφία από ερευνητικό εργαστήριο της Γαλλίας.
Αρκετό διάστημα μετά τη διπλή δολοφονία στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, συνάδελφοι των δύο δολοφονημένων καθηγητών θα πουν ότι έτρεφε μίσος για τους δύο καθηγητές του, γιατί ενώ είχε καλές επιδόσεις στα υπόλοιπα μαθήματα, στην Κβαντική δεν τα πολυκατάφερνε. Έτσι, όταν εκείνοι του είπαν να ξαναδώσει το μάθημα σε έξι μήνες, αφού πρώτα κάλυπτε τα κενά του, εκείνος το πήρε πολύ στραβά.
Και πάλι όμως, όλα αυτά δεν είναι παρά εικασίες. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά συνέβη και ώθησε τον Γ. Π. να αφαιρέσει δύο ζωές. Οι περισσότεροι, όμως, συμπέραναν ότι αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και έτρεφε μίσος για τα θύματά του, επειδή θεωρούσε ότι τον είχαν αδικήσει στην επιστημονική του σταδιοδρομία. Το ίδιο είχε ισχυριστεί και ο αδερφός του: «Προσπάθησαν να καταστρέψουν την καριέρα του. Το πρόβλημα άρχισε να γίνεται έντονο από τότε που ήθελαν να τον κόψουν από το μάστερ», είχε πει.
Το γράμμα του δράστη
Τρεις ημέρες μετά το έγκλημα, η εφημερίδα «Τα Νέα» δημοσίευσε ένα γράμμα του δράστη με παραλήπτες τον τότε πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου και το ΓΕΣ, τον Νοέμβριο του 1988. Από την ανάγνωσή του φαίνεται ότι βασανιζόταν από την έμμονη ιδέα ότι όλοι συνωμοτούσαν εναντίον του, ώστε να μην σταδιοδρομήσει ως επιστήμονας.
Συγκεκριμένα, ο δράστης και αυτόχειρας έγραφε ενώ έκανε τη θητεία του: «Είχα πει στον Μ. ότι, αν δεν σταματήσουν να με ενοχλούν, θα τους καθαρίσω. Άρχισαν να γελοιοποιούν το όνομά μου, να με θίγουν, να με μειώνουν, να μου πετούν αποτσίγαρα. Μερικοί από τους εκπαιδευτές έψαχναν ευκαιρία να με μειώσουν σαν επιστήμονα, σαν άνθρωπο ή μου έβαζαν χαμηλότερους βαθμούς απ’ ό,τι έπρεπε.
»Επειδή η κατάστασή μου έχει γίνει αφόρητη και οι κινήσεις μου παρακολουθούνται αυστηρά, σκέφτηκα πως εάν μάθαιναν οι καθηγητές μου ότι έψαχνα όπλο, θα με άφηναν ήσυχο. Σε κάποια φάση κάποιοι προσπάθησαν με διακριτικές και επανειλημμένες προσπάθειες να περάσουν στα χέρια μου ένα όπλο με σιγαστήρα και αρκετά φυσίγγια. Επειδή με ένα τέτοιο όπλο μπορεί να δολοφονήσει κανείς όλους τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης, σας ερωτώ: ποιος θέλει να τους δολοφονήσει;».
Διαβάστε επίσης
Επεισόδιο στη «10η εντολή»
Η υπόθεση, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, έγινε επεισόδιο (56ο) στη «10η Εντολή» με τίτλο «Έκπτωτος» το 2006, αλλά με αρκετές και σοβαρές διαφορές απ’ την αληθινή ιστορία. Για παράδειγμα, ο φοιτητής, τον οποίο ενσάρκωσε ο Γιώργος Καραμίχος, φέρεται να οδηγείται στο έγκλημα γιατί του έκλεψαν τη μεταπτυχιακή εργασία, και μάλιστα αυτό το έκανε η πρώην κοπέλα του, η οποία πλέον είχε σχέση με τον καθηγητή-μελλοντικό θύμα του.
Τιμές στους νεκρούς καθηγητές
Από το 1991, το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) έχει καθιερώσει το ετήσιο «Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας» στη μνήμη των δύο αδικοχαμένων καθηγητών, η απονομή του οποίου γίνεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Το αμφιθέατρο Α’ του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης πήρε το όνομα και των δύο ακαδημαϊκών, ενώ η αίθουσα διδασκαλίας του Αστεροσκοπείου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης πήρε το όνομα του αδικοχαμένου πρόεδρου του Τμήματος Φυσικής.






0 ΣΧΟΛΙΑ