ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Έγκλημα στο Κολωνάκι: Οι 97 σφυριές, η διαβολική σύμπτωση και το δικαστικό θρίλερ – «Μη Θανάση, έλεος»

Έγκλημα στο Κολωνάκι: Οι 97 σφυριές, η διαβολική σύμπτωση και το δικαστικό θρίλερ – «Μη Θανάση, έλεος»
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1984, η δολοφονία του Θανάση Διαμαντόπουλου θα συγκλονίσει την Ελλάδα και θα μείνει στην ιστορία ως το «έγκλημα στο Κολωνάκι». Ο λογοτέχνης θα βρεί τραγικό τέλος με 97 σφυριές από το στήθος και πάνω.

Το έγκλημα διαπράχθηκε σε πολυκατοικία της οδού Διδότου 3 στο Κολωνάκι, στο διαμέρισμα του Διαμαντόπουλου, όπου κατά διαβολική σύμπτωση, το 1959 είχαν γυριστεί σκηνές της ταινίας «Έγκλημα στο Κολωνάκι».

Ο ιατροδικαστής Χαράλαμπος Σταμούλης, που εξέτασε τη σορό του θύματος, διαπίστωσε πως ο δράστης αρχικά χτύπησε το θύμα του με δισταγμό και στη συνέχεια με μίσος, καθώς φαίνεται πως βρισκόταν σε αμόκ.

Το όπλο του εγκλήματος, ένα σφυρί με κόκκινη λαβή, βρέθηκε δίπλα στο πτώμα το οποίο ήταν ξαπλωμένο μέσα σε μία λίμνη αίματος στο μπάνιο του σπιτιού. Ο ιατροδικαστής είπε πως ο Διαμαντόπουλος δέχθηκε 16 χτυπήματα ενώ ήταν όρθιος, στη συνέχεια σωριάστηκε στο έδαφος, χτύπησε τη λεκάνη και ενώ ήταν ακινητοποιημένος και σχεδόν λιπόθυμος δέχθηκε ακόμα 81 χτυπήματα!

Αμείωτο το ενδιαφέρον του Τύπου της εποχής

Αυτόπτης μάρτυρας δεν υπήρχε και οι έρευνες της αστυνομίας για την αποκάλυψη του δράστη, αρχικά, δεν απέφεραν κανένα αποτέλεσμα. Το μοναδικό σημαντικό στοιχείο ήταν πως η πόρτα της εισόδου του διαμερίσματος δεν είχε παραβιαστεί και έτσι η αστυνομία θεωρούσε πως ο Διαμαντόπουλος άνοιξε την πόρτα στον δολοφόνο του επειδή πιθανότατα τον γνώριζε.

Μόνο η δημοσιογράφος, η Βένια Γονατοπούλου, που έμενε στον κάτω όροφο, είχε πει ότι άκουσε έναν άνδρα από τον πάνω όροφο να φωνάζει «μη Θανάση, έλεος, μην το κάνεις». Αξιωματικός της Γενικής Ασφάλειας δήλωνε στις εφημερίδες «από την πορεία των ερευνών διαπιστώνουμε ότι αποτελεί μυστήριο αυτή η δολοφονία».

Λίγες ημέρες μετά, ο γιος του Διαμαντόπουλου, καταγγέλλει στην αστυνομία ως δράστη τον Θανάση Νάσιουτζικ, πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Οι εφημερίδες γράφουν ότι «ο ανακριτής κράτησε στα χέρια του την έγγραφη καταγγελία του 28χρονου Παντελή Διαμαντόπουλου για αρκετό καιρό και τελικά την ενεργοποίησε απαγγέλοντας κατηγορία στον Αθανάσιο Νάσιουτζικ για τον φόνο».

«Με αυτά τα χέρια μπορώ εγώ να σκοτώσω άνθρωπο;»

Ο Νάσιουτζικ, που θεωρείται πλέον ο βασικός ύποπτος, αρνείται τις κατηγορίες και μάλιστα καλεί στο σπίτι τους τους δημοσιογράφους για να τους πείσει για την αθωότητά του. Τους δείχνει τα χέρια του που τρέμουν. «Με αυτά τα χέρια μπορώ εγώ να σκοτώσω άνθρωπο;».

Έκπληκτοι οι δημοσιογράφοι του επισημαίνουν ότι αυτό ακριβώς υποστηρίζει η αστυνομία, ότι δηλαδή το χέρι που σκότωσε τον Διαμαντόπουλο ήταν αδύναμο και ασταθές.

Ο Θανάσης Νάσιουτζικ

Η απόπειρα αυτοκτονίας

Όσο διαρκεί η έρευνα, ο Νάσιουτζικ κάνει απόπειρα αυτοκτονίας παίρνοντας υπερβολική δόση χαπιών. Η πολιτική αγωγή αμφισβήτησε την απόπειρα καθώς και τα κίνητρα του Νάσιουζτικ, αλλά οι συνήγοροί του απέδωσαν την ενέργειά του στην τρομακτική αδικία που όπως είπαν αισθάνθηκε και όχι στην ενδεχόμενη ενοχή του.

Ο Θανάσης Νάσιουτζικ προσάγεται στον ανακριτή την Πρωταπριλιά του 1985. Η πρώτη φάση της δικαστικής διερεύνησης θα τελειώσει με την προφυλάκιση του Νάσιουζτικ στον Κορυδαλλό, καθώς ανακριτής και εισαγγελέας τον έκριναν ως ιδιαίτερα επικίνδυνο άτομο.

Η υπερασπιστική γραμμή του Νάσιουτζικ

Η δίκη αρχίζει τον Απρίλιο του 1986. Στο πλευρό του κατηγορούμενου βρίσκεται η σύζυγός και οι δύο κόρες του, Αρετή και Παυλίνα. Θα ακολουθήσει ένα δικαστικό θρίλερ, που θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Αντιμέτωποι στη δίκη Νάσιουτζικ, το «βαρύ πυροβολικό» της δικηγορίας. Στην Πολιτική Αγωγή, ο μετέπειτα πρόεδρος του Συνασπισμού, Νίκος Κωνσταντόπουλος. Στην υπεράσπιση, ο μετέπειτα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Ο Αθανάσιος Νάσιουτζικ συνομιλεί με τους συνηγόρους του, Αλέξανδρο Λυκουρέζο, Αντώνη Φούσσα, Νικόλαο Ανδρουλάκη και Αριστείδη Οικονομίδη

Στην απολογία του ο Νάσιουτζικ επανέλαβε ότι είναι αθώος: «Στον χαρακτήρα μου μπορείτε να βρείτε λάθη, αλλά όχι βιαιότητες». Η απόφαση, όμως, είναι καταδικαστική.

Μία από τους μάρτυρες της δίκης ήταν η δημοσιογράφος που είχε ακούσει την κραυγή αγωνίας του Διαμαντόπουλου. Στην κατάθεσή της ενώπιον της έδρας, πρόσθεσε πως εκτός από εκείνη την κραυγή, είχε ακούσει και μία άλλη φωνή (όχι του θύματος) που έλεγε: «εσύ φταις για όλα».

Η υπεράσπιση του Νάσιουτζικ είχε πει πως η φωνή που εκλιπαρούσε για έλεος δεν άνηκε στο θύμα αλλά στον θύτη που παρακαλούσε για κάτι τον λογοτέχνη. Έτσι κι αλλιώς, και εκείνον Θανάση τον έλεγαν.

Η μάρτυς κατηγορίας, Βένια Γονατοπούλου

Το δικαστικό θρίλερ και η καταδίκη

Ο Νάσιουτζικ περνάει τρία χρόνια στην φυλακή, αλλά τον Μάιο του 1998 έρχεται η ώρα του Εφετείου, όπου καλούνται να καταθέσουν και ιατροδικαστές, για να κρίνουν αν ήταν ικανός να διαπράξει το έγκλημα. Η απόφαση του Εφετείου βγαίνει στις 27 Μαϊου του 1988. Ο Νάσιουτζικ κρίνεται αθώος λόγω αμφιβολιών.

Αμέσως μετά την απόφαση, η πλευρά Διαμαντόπουλου δηλώνει ότι θα ζητήσει αναίρεση της απόφασης, αμφισβητώντας το σκεπτικό της. Έτσι, παραπέμπει την απόφαση στον Άρειο Πάγο, ο οποίος θα αναιρέσει την απόφαση.

Ο Νάσιουτζικ υποχρεώνεται να καθίσει και πάλι στο εδώλιο του κατηγορουμένου και βάσει της πρώτης απόφασης θα ξαναμπεί στην φυλακή.

Στο 2ο Εφετείο, που γίνεται τον Ιούνιο του 1990, ο Νάσιουτζικ για μια ακόμη φορά, θα αθωωθεί με ψήφους 4 έναντι τριών. Η υπόθεση παραπέμπεται στον Άρειο Πάγο, που θα αποφασίσει ξανά ότι ο Νάσιουτζικ πρέπει να ξαναδικαστεί.

Στο τρίτο και τελευταίο εφετείο, ο Νάσιουτζικ θα καταδικαστεί σε 15 χρόνια φυλάκιση. Θα εκτίσει μερικούς μόνο μήνες κάνοντας χρήση της ευνοϊκής διάταξης για το προχωρημένο της ηλικίας του και έχοντας εκτίσει μέρος της ποινής του.

Ο Νάσιουτζικ θα αποφυλακιστεί, τελικά, τον Απρίλιο του 1995.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου