Αλίκη Διπλαράκου: Η «ζωντανή θεά» του Μεσοπολέμου – Σαν σήμερα (30/10), το 2002, «έφυγε» η πρώτη Μις Ευρώπη της Ελλάδας
Σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 2002, έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, η Αλίκη Διπλαράκου, μια γυναίκα που το όνομά της συνδέθηκε άρρηκτα με την αίγλη του Μεσοπολέμου και την διεθνή αναγνώριση της ελληνικής ομορφιάς και φινέτσας. Η Διπλαράκου, η πρώτη Ελληνίδα που στέφθηκε Μις Ευρώπη το 1930, δεν υπήρξε απλώς μία καλλονή, αλλά ένα σύμβολο της νέας Ελλάδας που πάλευε να αποτινάξει την επαρχιακή της εικόνα και να ενταχθεί στα ευρωπαϊκά κοσμοπολίτικα κέντρα.
Η νίκη της στον διαγωνισμό του Παρισιού ήταν ένα γεγονός που ξεπέρασε τα στενά όρια των καλλιστείων, μετατρεπόμενο σε εθνική υπόθεση και διπλωματική επιτυχία για τη χώρα, η οποία μόλις είχε εξέλθει από την ταραχώδη περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Η καταγωγή και η θριαμβευτική άνοδος
Η Αλίκη Διπλαράκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1912, με καταγωγή από τη Μάνη και την Κρήνη, ανήκοντας σε μία από τις καλές αστικές οικογένειες της πρωτεύουσας. Η ομορφιά της δεν ήταν μόνο σωματική, αλλά συνδυαζόταν με μια σπάνια καλλιέργεια και την ευχέρεια σε ξένες γλώσσες (μιλούσε άπταιστα Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά), στοιχεία που ενίσχυσαν το προφίλ της ως μιας σύγχρονης, μορφωμένης Ελληνίδας.
Η συμμετοχή της στα ελληνικά καλλιστεία, τα οποία είχαν ξεκινήσει μόλις το 1929 και διοργανώνονταν τότε από την Ένωση Συντακτών, ήταν επεισοδιακή. Λέγεται μάλιστα ότι ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος παρακολουθούσε τον διαγωνισμό στο θέατρο «Ολύμπια», παρενέβη προσωπικά, δηλώνοντας πως η συμμετοχή της Διπλαράκου ήταν «εθνική υπόθεση» και επιβαλλόταν να διαγωνιστεί. Η νίκη της, ως Μις Ελλάς, έσπασε τον «πάγο» της αστικής τάξης απέναντι στον θεσμό, καθιστώντας πλέον αποδεκτό για τις γυναίκες της «καλής κοινωνίας» να ασχολούνται με την ομορφιά.
VIRAL
Στις 6 Φεβρουαρίου 1930, στο Παρίσι, η Αλίκη Διπλαράκου στέφθηκε Μις Ευρώπη, κερδίζοντας τον τίτλο της ομορφότερης γυναίκας της Γηραιάς Ηπείρου. Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα ήταν κολοσσιαίος. Οι εφημερίδες της εποχής, όπως η Καθημερινή, παραληρούσαν από εθνικό ενθουσιασμό: «Η ανακήρυξις αύτη… συμβολίζει την επάνοδον της σύγχρονης Τέχνης εις τα αιώνια και άφθαστα πρότυπα της Αρχαίας Ελληνικής παράδοσης… η δις Διπλαράκου είναι ένα άγαλμα που ήλθε στον κόσμο για να αναστήση τον κόσμο του Φειδίου».
Κατά την επιστροφή της στην Αθήνα, χιλιάδες κόσμου συνωστίστηκαν στην οδό Ερμού για να την επευφημήσουν, με τη νίκη της να γίνεται αντικείμενο συζήτησης σε πολιτικούς και πνευματικούς κύκλους. Η ίδια, λίγους μήνες αργότερα, έλαβε τη δεύτερη θέση στα καλλιστεία Μις Υφήλιος στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Από το Κάλλους στο Άβατο: Η μεταμφίεση στο Άγιο Όρος
Η Αλίκη Διπλαράκου δεν υπήρξε ποτέ μια γυναίκα που αρκέστηκε στον τίτλο της. Απασχόλησε τον Τύπο και για μία άλλη, εξίσου τολμηρή πράξη: την παραβίαση του Αβάτου του Αγίου Όρους. Φιλοξενούμενη σε θαλαμηγό εφοπλιστή, κατάφερε, μεταμφιεσμένη σε άνδρα, να πείσει έναν μοναχό και να αποβιβαστεί για λίγο στην αθωνική πολιτεία, σπάζοντας έτσι τον χιλιόχρονο κανονισμό. Η πράξη αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αν και η ίδια αργότερα εξέφρασε τη μετάνοιά της.
Μετά τη διεθνή αναγνώριση, ασχολήθηκε για λίγο με το θέατρο, μάλιστα ο Άγγελος Σικελιανός την επέλεξε για τον ρόλο της Ωκεανίδας στον Προμηθέα του. Η Διπλαράκου έκανε δύο γάμους. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον Paul-Louis Weiller, έναν Γάλλο αεροπόρο και επιχειρηματία, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Ο δεύτερος και πλέον καθοριστικός γάμος ήταν με τον Άγγλο διπλωμάτη Σερ Τζον Ράσελ (Sir John Russell), μέσω του οποίου απέκτησε τον τίτλο της Λαίδης.
Διαβάστε επίσης
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και στο Λονδίνο, όπου η ζωή της πήρε μια πιο ήρεμη τροπή, ασχολούμενη με φιλανθρωπικές δράσεις και υποστηρίζοντας τον ελληνικό πολιτισμό. Έφυγε από τη ζωή στις 30 Οκτωβρίου 2002, αφήνοντας πίσω της μια ιστορία που, για τον Μεσοπόλεμο, ήταν συνώνυμη της ελληνικής ομορφιάς και της γυναικείας τόλμης. Η κηδεία της τελέστηκε στο Λονδίνο ως «Λαίδη Άλις Ράσελ».
Η Αλίκη Διπλαράκου υπήρξε η γυναίκα που έδειξε στον κόσμο ότι το «αιώνιο ελληνικό κάλλος» μπορούσε να διακριθεί και στον σύγχρονο κόσμο, ανοίγοντας τον δρόμο για τις Ελληνίδες στις διεθνείς διοργανώσεις και στη μόδα.
0 ΣΧΟΛΙΑ