Το «μακελειό της Εκάλης»: Το αδιανόητο έγκλημα που πάγωσε την Ελλάδα το 1991 και η σκιά του «τέλειου εγκλήματος»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια ολόκληρη οικογένεια ξεκληρίστηκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Ένα μακάβριο σκηνικό που θυμίζει σενάριο τρόμου, με τα θύματα δεμένα και φιμωμένα στο υπόγειο, να περιμένουν το τέλος τους. Ποιος ήταν ο ρόλος του αινιγματικού Ταϊλανδού οικιακού βοηθού και γιατί, 35 χρόνια μετά, η υπόθεση Χρυσαφίδη παραμένει μια «ανοιχτή πληγή» της ελληνικής εγκληματολογίας;

Ιούνιος του 1991. Η Αθήνα ζει σε πυρετό προετοιμασιών για την υποδοχή του Αμερικανού Προέδρου, ενώ η υπόθεση της 17 Νοέμβρη κρατά την αστυνομία σε συνεχή εγρήγορση. Μέσα σε αυτό το κλίμα αναβρασμού, στην Εκάλη, οδός Θυσσαίως 10, μια από τις πιο γνωστές και εύπορες οικογένειες της Αθήνας, η οικογένεια Χρυσαφίδη, εξαφανίζεται.

Το μακάβριο εύρημα

Στις 24 Ιουνίου, μετά από ημέρες αγωνίας και αναζητήσεων, ένας ανιψιός, ένας συνεργάτης και ένας γείτονας, με τη βοήθεια κλειδαρά, εισβάλλουν στη βίλα. Το θέαμα στο υπόγειο είναι πέρα από κάθε ανθρώπινη λογική. Ο Μιχάλης Χρυσαφίδης, η σύζυγός του Elizabeth και τα δύο τους παιδιά, ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος, εντοπίζονται νεκροί.

Τα θύματα είχαν χτυπηθεί με βαριοπούλες και τσεκούρια. Τα παιδιά βρέθηκαν δεμένα σε εμβρυακή στάση σε διαφορετικά δωμάτια, ενώ η μητέρα, η Elizabeth, βρέθηκε φιμωμένη. Το σπίτι, ο χώρος ασφαλείας τους, είχε μετατραπεί σε έναν τάφο, ενώ ο Ταϊλανδός οικιακός βοηθός, ο Prasert Suasana (γνωστός ως “Butler”), είχε εξαφανιστεί.

Ο ρόλος του Butler και τα σκοτεινά ερωτήματα

Ο “Butler” ήταν 25 χρονών και ζούσε μαζί τους για τρία χρόνια. Ήταν τόσο έμπιστος που το ζευγάρι τον άφηνε μόνο του με τα έφηβα παιδιά τους όταν ταξίδευαν. Πώς ένας άνθρωπος που θεωρούνταν «μέλος της οικογένειας» κατάφερε να εμπλακεί σε μια τόσο αποτρόπαιη σφαγή;

Οι αρχές εξέτασαν το σενάριο ο “Butler” να εκτελούσε εντολές τρίτων, καθώς θεωρήθηκε αδύνατο ένας άνθρωπος με το δικό του σωματότυπο να καταφέρει μόνος του να εξουδετερώσει δύο ρωμαλέα αγόρια. Ωστόσο, η έλλειψη διακρατικής συμφωνίας έκδοσης με την Ταϊλάνδη έβαλε «φρένο» στις προσπάθειες της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο Butler, παρά την παρακολούθηση από τις εκεί αρχές, δεν οδηγήθηκε ποτέ στη δικαιοσύνη για το τετραπλό έγκλημα.

Το «μυστήριο» του Ρουμάνου

Λίγες ημέρες μετά το μακελειό, ένας σάκος που ξεβράστηκε στον Άγιο Κοσμά περιείχε το πτώμα ενός άνδρα, αργότερα ταυτοποιημένου ως του Ρουμάνου Adrian. Ο τρόπος δολοφονίας του (με βαριοπούλα) προκάλεσε συνειρμούς με τη σφαγή της Εκάλης. Συνδέονταν τα δύο εγκλήματα; Μήπως ο Ρουμάνος υπήρξε ένας ακόμη κρίκος σε μια αλυσίδα που ποτέ δεν αποκαλύφθηκε;

Ένα έγκλημα χωρίς κίνητρο;

Οι θεωρίες που κυκλοφόρησαν κατά καιρούς ήταν πολλές:

• Οικονομικό κίνητρο: Αν και υπήρχαν αντικείμενα αξίας, το χρηματοκιβώτιο δεν ανοίχτηκε ποτέ και δεν διαπιστώθηκε ληστεία.
• Οργανωμένο έγκλημα: Η σφαγή δεν ταίριαζε με τον τρόπο δράσης του «Συνδικάτου του Εγκλήματος» της εποχής, το οποίο εκτελούσε με πυροβόλα όπλα και όχι με τσεκούρια.
• Εκδίκηση: Η αγριότητα των χτυπημάτων μαρτυρά ένα μίσος που ξεπερνά το συνηθισμένο ποινικό έγκλημα.

Το αμετάκλητο σκοτάδι

Σήμερα, δεκαετίες μετά, το μακελειό της Εκάλης παραμένει μια «ανοιχτή πληγή». Η απουσία DNA τότε, σε συνδυασμό με την ολιγωρία των διεθνών αρχών, κατέστησε το έγκλημα ουσιαστικά ανεξιχνίαστο ως προς τον ηθικό αυτουργό. Η οικογένεια Χρυσαφίδη θυσιάστηκε σε μια υπόθεση που κατέρρευσε υπό το βάρος των ερωτημάτων και της απουσίας αποδείξεων.

Το σπίτι της οδού Θυσσαίως, που κάποτε έσφυζε από ζωή, έγινε ο τόπος ενός από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ενώ η δικαιοσύνη έμεινε να αναζητά απαντήσεις που ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ.