Σαν σήμερα, 01 Δεκεμβρίου 1818: Η Ιερή υπόσχεση στη Ζάκυνθο – Η μύηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Φιλική Εταιρεία
Σαν σήμερα, την 1η Δεκεμβρίου του 1818, ένα γεγονός κομβικής σημασίας έλαβε χώρα στη Ζάκυνθο, το νησί όπου ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε βρει καταφύγιο και εργασία, μακριά από το ανελέητο κυνηγητό των Οθωμανών του Μοριά. Ο μετέπειτα «Γέρος του Μοριά» και αδιαφιλονίκητος αρχιστράτηγος της Ελληνικής Επανάστασης, ορκίστηκε πίστη και αφοσίωση στον υπέρτατο σκοπό της απελευθέρωσης του Γένους, μυούμενος στους κόλπους της μυστικής και επαναστατικής οργάνωσης: της Φιλικής Εταιρείας.
Η ημερομηνία αυτή δεν σηματοδοτεί απλώς την ένταξη ενός ακόμη μέλους στη μεγάλη συνωμοτική κίνηση που προετοίμαζε την έκρηξη του Αγώνα. Ήταν η στιγμή που η επαναστατική ιδέα αποκτούσε έναν από τους ισχυρότερους στρατιωτικούς της πυλώνες, ένα πρόσωπο με βαθιά γνώση του κλέφτικου πολέμου, αδιαμφισβήτητο κύρος ανάμεσα στους Έλληνες οπλαρχηγούς και κυρίως, ατσάλινη θέληση για την ελευθερία. Ο Κολοκοτρώνης, ο οποίος είχε ήδη ζήσει μια ζωή γεμάτη περιπέτειες, από κλέφτης στα βουνά της Πελοποννήσου μέχρι ταγματάρχης στο «ελληνικό ελαφρύ πεζικό» του αγγλικού στρατού στα Επτάνησα, βρισκόταν πλέον σε ένα μεταβατικό στάδιο της ζωής του. Μετά τη διάλυση των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων, είχε στραφεί στο ζωεμπόριο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην της οικογένειάς του, όμως το πνεύμα του δεν ησύχαζε. Ήταν πεπεισμένος, όπως ο ίδιος αργότερα δήλωσε, ότι «ό,τι κάμωμε θα το κάμωμε μονάχοι και δεν έχουμε ελπίδα καμιά από τους ξένους». Αυτή η διαπίστωση τον καθιστούσε ιδανικό στόχο για τους Φιλικούς.
VIRAL
Η Φιλική Εταιρεία, ιδρυμένη το 1814 στην Οδησσό από τους Εμμανουήλ Ξάνθο, Νικόλαο Σκουφά και Αθανάσιο Τσακάλωφ, είχε ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται με ταχείς ρυθμούς, ειδικά μετά τη μεταφορά της έδρας της στην Κωνσταντινούπολη το 1818. Ο στόχος της ήταν η συσπείρωση όλων των δυνάμεων του υπόδουλου ελληνισμού –εμπόρων, λογίων, κληρικών, προκρίτων και, κυρίως, στρατιωτικών– υπό την ομπρέλα της μυστικής οργάνωσης. Η μύηση του Κολοκοτρώνη, ενός καπετάνιου με μεγάλη επιρροή στον στρατιωτικό κόσμο της Πελοποννήσου και των Επτανήσων, ήταν μια τεράστια επιτυχία για τους Φιλικούς.
Λεπτομέρειες για την τελετή της μύησης, που λάμβανε χώρα σε μισοσκότεινα δωμάτια ή εκκλησάκια, περιστοιχισμένη από μυστήριο και ιερούς όρκους, έχουν διασωθεί μέσα από τα απομνημονεύματα και τις περιγραφές της εποχής. Ο Κολοκοτρώνης, ως γνήσιος επαναστάτης και άνθρωπος της δράσης, δέχτηκε την κατήχηση με αμέριστο ζήλο. Πίστεψε βαθιά στον ιερό σκοπό και αμέσως μετά τη μύησή του, ανέλαβε ο ίδιος ενεργό ρόλο στην επέκταση του δικτύου. Σύμφωνα με πηγές, ο ίδιος ξεκίνησε αμέσως να μυεί νέα μέλη στη Ζάκυνθο, δρώντας ως ένας από τους βασικούς «Αποστόλους» της Εταιρείας.
Η Ζάκυνθος, άλλωστε, αποτέλεσε ένα σημαντικό φυτώριο Φιλικών, καθώς η παρουσία του αγγλικού στρατού προσέφερε μια σχετική ασφάλεια, ενώ η γεωγραφική της θέση διευκόλυνε την επικοινωνία με τον Μοριά. Ο Κολοκοτρώνης, με το κύρος του και την αναγνωρισιμότητά του στους κύκλους των κλεφτών και των στρατιωτικών, κατάφερε να φέρει στον όρκο σημαντικούς οπλαρχηγούς και προύχοντες, ενισχύοντας καθοριστικά την προετοιμασία της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. Η στρατολόγησή του θεωρείται σημείο καμπής για τον Αγώνα του 1821, καθώς χωρίς τη δική του συμβολή στην οργάνωση των στρατιωτικών δυνάμεων και τη μετέπειτα ηγεσία του στις μάχες, η έκβαση θα ήταν αβέβαιη.
Διαβάστε επίσης
Η μύηση του Κολοκοτρώνη στη Φιλική Εταιρεία, την 1η Δεκεμβρίου 1818, δεν ήταν απλώς μια πράξη τυπική. Ήταν η επίσημη δέσμευση του Γέρου του Μοριά στον ιερότερο σκοπό, η σφραγίδα της αφοσίωσής του στην ιδέα της ελεύθερης Ελλάδας. Τρία χρόνια αργότερα, μεταμφιεσμένος σε καλόγερο, θα αποβιβαστεί στη Μάνη, έτοιμος να θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας, για να γίνει ο ίδιος ο θρύλος που θα οδηγούσε το Έθνος στη νίκη, καθορίζοντας την πορεία της ελληνικής ιστορίας.
0 ΣΧΟΛΙΑ