Σαν σήμερα, 25 Φεβρουαρίου 1826: Η πτώση στο Βασιλάδι – Το προοίμιο της μεγάλης θυσίας του Μεσολογγίου και η αρχή του τέλους

Η 25η Φεβρουαρίου του 1826 δεν ήταν μια τυχαία ημέρα για την Ελληνική Επανάσταση. Ήταν η στιγμή που ο θάνατος άρχισε να χτυπά επίμονα την πόρτα της «Ιερής Πόλης». Η κατάληψη της νησίδας Βασιλάδι από τις ενωμένες δυνάμεις των Οθωμανών και των Αιγυπτίων δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική νίκη τακτικής ήταν η στιγμή που κόπηκε η ανάσα του Μεσολογγίου, η στιγμή που η λιμνοθάλασσα έπαψε να είναι προστάτης και έγινε ο κλοιός που έπνιγε τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Εκείνη την ημέρα, η τύχη της πόλης σφραγίστηκε με αίμα και η αντίστροφη μέτρηση για την ηρωική Έξοδο ξεκίνησε με τον πιο οδυνηρό τρόπο.

200 χρόνια μνήμης για το Μεσολόγγι

Ο στρατηγικός πνεύμονας που έπαψε να αναπνέει

Το Βασιλάδι ήταν για το Μεσολόγγι ό,τι είναι η καρδιά για το σώμα. Μια μικρή, λασπώδης νησίδα στην είσοδο της λιμνοθάλασσας, που όμως λειτουργούσε ως ο μοναδικός δρόμος για τον ανεφοδιασμό της πόλης από τη θάλασσα. Όσο το Βασιλάδι παρέμενε σε ελληνικά χέρια, τα πλοία του Μιαούλη μπορούσαν να προσεγγίζουν, να σπάνε τον ναυτικό αποκλεισμό και να φέρνουν τρόφιμα και πολεμοφόδια στους εξαντλημένους κατοίκους. Ο Ιμπραήμ πασάς, έχοντας αντιληφθεί ότι το Μεσολόγγι δεν θα έπεφτε ποτέ όσο είχε πρόσβαση στο νερό, έστρεψε όλη τη δύναμη της πολεμικής του μηχανής πάνω σε αυτό το μικρό προπύργιο.

Η επίθεση ξεκίνησε με μια σφοδρότητα που δεν είχε προηγούμενο. Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν ειδικές επίπεδες βάρκες, τις περίφημες «σκάφες», για να κινηθούν στα ρηχά νερά της λιμνοθάλασσας, αποφεύγοντας τα μεγάλα βάθη όπου τα ελληνικά κανόνια είχαν το πλεονέκτημα. Οι λιγοστοί υπερασπιστές του Βασιλαδίου, περίπου εκατό άνδρες υπό τις διαταγές του Ιταλού φιλέλληνα Πασκουάλε Τζιακομούτσι και του Σπύρου Πεταλούδη, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια λαοθάλασσα. Παρά τη λυσσαλέα αντίσταση, μια μοιραία σύμπτωση έγειρε την πλάστιγγα: μια οθωμανική οβίδα χτύπησε την πυριτιδαποθήκη του οχυρού. Η έκρηξη ήταν τρομακτική, ισοπεδώνοντας τα πάντα και σκορπίζοντας τον θάνατο. Μέσα στον καπνό και τα ερείπια, οι άνδρες του Ιμπραήμ πάτησαν το πόδι τους στη νησίδα.

Η «μαύρη» πεντηκονταήμερη αντίστροφη μέτρηση

Με την πτώση του Βασιλαδίου στις 25 Φεβρουαρίου, το Μεσολόγγι βρέθηκε σε απόλυτη ασφυξία. Ο αποκλεισμός έγινε ερμητικός. Τα ελληνικά πλοία δεν είχαν πλέον πού να προσεγγίσουν και η πόλη μετατράπηκε σε μια απέραντη φυλακή. Το φαγητό άρχισε να σπανίζει σε σημείο που η λέξη «πείνα» έγινε μια ωμή, καθημερινή πραγματικότητα. Οι ιστορικές πηγές περιγράφουν σκηνές που ραγίζουν την καρδιά, με τους κατοίκους να τρέφονται με ποντίκια, δέρματα και χόρτα, αρνούμενοι όμως πεισματικά να παραδώσουν τα κλειδιά της πόλης στον κατακτητή.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Ο Ιμπραήμ και ο Κιουταχής πίστευαν ότι η πτώση του Βασιλαδίου θα έκαμπτε το ηθικό των πολιορκημένων μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Έπεσαν έξω. Το Μεσολόγγι άντεξε άλλες 45 ημέρες, ενάμισι μήνα καθαρής παράνοιας και ηρωισμού. Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, με τη λιμνοθάλασσα να έχει μετατραπεί σε εχθρικό έδαφος μετά και την πτώση της Κλείσοβας και του Ντολμά που ακολούθησαν, επέλεξαν τον δρόμο της θυσίας. Η 25η Φεβρουαρίου ήταν το προαναγγελθέν τέλος, το πρώτο κεφάλαιο της επιθανάτιας αγωνίας μιας πόλης που, ενώ ήξερε πως χανόταν, επέλεξε να περάσει στην αθανασία μέσα από τις φλόγες της Εξόδου τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς.