Γιώργος Λίτσας: Ποιος τον ήθελε νεκρό; Ποιος ήταν ο «Μπούμπης»;

Ο υπόκοσμος της Αθήνας έχει γράψει μερικές από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του στην άσφαλτο των δρόμων, με τα συμβόλαια θανάτου να εκτελούνται με στρατιωτική ακρίβεια και ψυχρότητα. Στο επίκεντρο αυτού του αμείλικτου πολέμου εξουσίας και κυριαρχίας βρέθηκε ένας άνθρωπος που ξεκίνησε από τα δυτικά προάστια για να εξελιχθεί σε κεντρικό παίκτη της νύχτας, πριν η ζωή του κοπεί βίαια και ξαφνικά. Ο λόγος για τον 45χρονο Γιώργο Λίτσα, ευρέως γνωστό στον κόσμο της παρανομίας με το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «Μπούμπης», η δολοφονία του οποίου άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για έναν ανηλεή κύκλο αντιποίνων που σάρωσε τα κορυφαία ονόματα της ελληνικής μαφίας.

Από τη ληστεία του νοσοκομείου και τις φυλακές στην καρδιά της νύχτας

Η σκοτεινή διαδρομή του Γιώργου Λίτσα ξεκινάει χρόνια πριν από το μοιραίο βράδυ της εκτέλεσής του. Στις 1 Ιουνίου του 1995, το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας μετατρέπεται σε πεδίο πολέμου, όταν μια ομάδα εισβάλει με στόχο να αρπάξει την τσάντα με τη μισοδοσία των υπαλλήλων, ποσό που σήμερα θα αντιστοιχούσε περίπου σε 450.000 ευρώ. Η επιχείρηση στραβώνει τραγικά, πέφτουν πυροβολισμοί στους διαδρόμους και ο ταμείας του νοσοκομείου, ο Δημήτρης Μαντούβαλος, πέφτει νεκρός την ώρα του μεροκάματου. Για εκείνη την υπόθεση, η αστυνομία συλλαμβάνει έναν 22χρονο νεαρό, τον μελλοντικό «Μπούμπη», ο οποίος καταδικάζεται και περνάει τα επόμενα χρόνια πίσω από τα σίδερα, κυρίως στις αγροτικές φυλακές της Τύρινθας, μέχρι την αποφυλάκισή του το καλοκαίρι του 2001.

Αργότερα, προσπαθώντας να απολογηθεί και να καθαρίσει το όνομά του, ο ίδιος υποστήριζε ότι μπήκε στη φυλακή από μια νεανική ανοησία και ότι, όταν βγήκε, προσπάθησε να κάνει μια ειλικρινή αρχή δουλεύοντας σε πιτσαρία επιχειρηματία. Ωστόσο, η πραγματικότητα της πιάτσας ήταν εντελώς διαφορετική. Γρήγορα εντάχθηκε σε δυνατές ομάδες των δυτικών προαστίων και του Πειραιά, αποκτώντας ισχυρούς δεσμούς με κορυφαία ονόματα του υποκόσμου, όπως ο Βασίλης Γρίβας, γνωστός ως «μπλ». Μαζί με άλλους σκληρούς του δρόμου, δημιούργησαν μια ισχυρή σπείρα που λυμαίνονταν τη νύχτα, πουλώντας προστασία σε δεκάδες νυχτερινά μαγαζιά και κλαμπ.

Η κινηματογραφική ληστεία στη Σκόπελο και η δικογραφία-μαμούθ

Το όνομα του Λίτσα και της ομάδας του αρχίζει να συνδέεται με θεαματικά χτυπήματα. Τον Αύγουστο του 2010, σημειώνεται μια θεαματική ληστεία στην Εθνική Τράπεζα στο νησί της Σκοπέλου, με τη λεία να φτάνει το 1 εκατομμύριο ευρώ. Οι δράστες χρησιμοποιούν ταχύπλοο σκάφος που είχαν κλέψει από τα Ψαχνά Εύβοιας, διασχίζουν τη θάλασσα και αφήνουν το σκάφος παρατημένο, σε ένα σχέδιο βγαλμένο από ταινία δράσης. Παρά τις έρευνες και τις εφόδους της αστυνομίας, ο Λίτσας παραδίδεται λίγο αργότερα μόνος του στον εισαγγελέα του Βόλου, αν και τα χρήματα της ληστείας δεν βρέθηκαν ποτέ.

VIRAL

Άγιος Παντελεήμονας: Συγκλονίζουν τα τελευταία λόγια της 24χρονης πριν βρεθεί νεκρή – «Εξαφάνισαν» το κινητό της

Γιώργος Μαζωνάκης: Ποιος μπήκε και έκανε πλιάτσικο στη βίλα του στη Βούλα – Πωλούνται προσωπικά του αντικείμενα;

Χαμός στον αέρα: Η Κατερίνα Ταγαρά του ΠΑΣΟΚ ξέσπασε κατά του Βασίλη Φεύγα – «Να φύγετε, να έρθει ο Ανδρουλάκης»

Η μεγάλη καμπή, ωστόσο, έρχεται το 2011, όταν το Τμήμα Δίωξης Εκβιαστών σχηματίζει τη μεγαλύτερη δικογραφία στην ιστορία της ελληνικής αστυνομίας, περιλαμβάνοντας 217 ονόματα της «αφρόκρεμας» της νύχτας. Ο Γιώργος Λίτσας βρίσκεται ψηλά στην ιεραρχία, κατηγορούμενος ότι εισέπραττε προστασία από 67 καταστήματα. Οι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις της αστυνομίας αποκαλύπτουν συνομιλίες του με τον Βασίλη Γρίβα για κρυμμένα όπλα, εκρηκτικά στην Πάρνηθα, ακόμη και για την προμήθεια οπλισμού σε τρομοκρατική οργάνωση. Τον Ιούνιο του 2015, το δικαστήριο του επιβάλλει βαριά ποινή κάθειρξης 13,5 ετών, με αναστολή υπό τον όρο καταβολής εγγύησης 40.000 ευρώ. Επειδή τα χρήματα δεν καταβλήθηκαν ποτέ, ο Λίτσας μετατρέπεται επίσημα σε καταζητούμενο, κινούμενος ως σκιά στα σκοτεινά μονοπάτια της Αθήνας.

Η πρώτη προειδοποίηση στους Αγίους Αναργύρους και ο ακήρυξτος πόλεμος

Καθώς ο κύκλος εργασιών και η ισχύς του μεγάλωνταν, οι εχθροί πολλαπλασιάζονταν. Το πρώτο σοβαρό μήνυμα ότι η ζωή του βρισκόταν σε θανάσιμο κίνδυνο δίνεται στις 2 Φεβρουαρίου 2016, στους Αγίους Αναργύρους. Ενώ βρίσκεται έξω από τοπικό καφενείο όπου οι ιδιοκτήτες γιορτάζουν οικογενειακές στιγμές παρουσία μικρών παιδιών, μια μηχανή σταματά απότομα και οι δράστες γαζώνουν με Καλάσνικοφ τη τζαμαρία. Από θαύμα δεν θρηνούνται αθώα θύματα, ενώ ο ίδιος γλιτώνει οριακά.

Ο πόλεμος στη μαφία έχει πλέον ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, παραβιάζοντας ακόμη και τους άγραφους κανόνες του υποκόσμου που προστάτευαν οικογένειες. Τον Μάιο του 2017, ο στενός του συνεργάτης Βασίλης Γρίβας εκτελείται εν ψυχρώ με πιστόλι μέρα μεσημέρι, έξω από δημοτικό σχολείο την ώρα που πήγαινε να πάρει τον 11χρονο γιο του. Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2018, δολοφονείται και ο Βασίλης Στεφανάκος μέσα στο θωρακισμένο αυτοκίνητό του. Σύμφωνα με τις φήμες της πιάτσας, ο Λίτσας είχε απομακρυνθεί από την ομάδα του Μανώλη Καραγιάννη («Καράφλας» ή «Σαμπρέλα») και είχε περάσει στο στρατόπεδο του Στεφανάκου, πληρώνοντας ακριβά αυτές τις μεταγραφές. Οι αρχές εκτιμούσαν ότι ο Λίτσας ήξερε πάρα πολλά για παλιά συμβόλαια θανάτου της περιόδου 2005-2010, γεγονός που τον καθιστούσε επικίνδυνο στόχο.

Το αποκορύφωμα: Η αιματηρή εκτέλεση της 19ης Απριλίου 2018

Το χρονικό της πτώσης γράφεται οριστικά το βράδυ της 19ης Απριλίου 2018, στη συμβολή των οδών Πίτση, Στράτου και Τριπόλεως στους Αγίους Αναργύρους. Ένα μικρό αυτοκίνητο είναι σταματημένο σε μισοσκότεινο δρόμο, όταν πλησιάζει άλλο όχημα. Το πίσω παράθυρο κατεβαίνει και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα εκτοξεύονται 11 σφαίρες από Καλάσνικοφ. Ο οδηγός δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα· δέχεται οκτώ βολίδες στο σώμα του, χωρίς να προλάβει να αμυνθεί ή να καλέσει σε βοήθεια. Οι αυτόπτες μάρτυρες παγώνουν από τον τρόμο ακούγοντας τον εκωφαντικό θόρυβο, ενώ οι δράστες εξαφανίζονται στα στενά.

Μεταφέρεται εσπευσμένα με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου οι γιατροί δίνουν μάχη να τον κρατήσουν στη ζωή, αλλά τα ζωτικά του όργανα έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Μία ώρα αργότερα, ο 45χρονος Γιώργος Λίτσας –ο «Μπούμπης» της αθηναϊκής νύχτας– αφήνει την τελευταία του πνοή. Το συμβόλαιο θανάτου του, το οποίο σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εκτελέστηκε από αδίστακτους πληρωμένους δολοφόνους της αλβανικής μαφίας, υλοποιήθηκε με απόλυτη ψυχρότητα.

Ο ατελείωτος κύκλος του αίματος

Ο θάνατος του Λίτσα, ωστόσο, δεν έκλεισε τον κύκλο της βίας· αντίθετα, πυροδότησε νέα αλυσιδωτά αντίποινα. Λίγες μέρες αργότερα, δολοφονείται ο πρώην αστυνομικός των ειδικών δυνάμεων Σπύρος Παπαχρήστου στην Παλλήνη, ενώ τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς εκτελείται με 50 σφαίρες στο Παλαιό Φάληρο ο Μανώλης Καραγιάννης. Στους δρόμους της Αθήνας τα αίματα μπορεί να σφουγγαρίζονται και οι κίτρινες κορδέλες της αστυνομίας να μαζεύονται, αλλά ο πόλεμος της εξουσίας και του χρήματος παραμένει ανοιχτός. Το παιχνίδι στη νύχτα δεν τελειώνει ποτέ· απλώς αλλάζουν τα πρόσωπα, οι κάλικες στην άσφαλτο και τα νούμερα στους τραπεζικούς λογαριασμούς των εκτελεστών, αφήνοντας πίσω τους μια παγωμένη και σκληρή αλήθεια.