«Άκουσα ένα μπαμ και χάθηκε ο κόσμος»: Η συγκλονιστική μαρτυρία της Μαργαρίτας Μπίκου – Δείτε πώς βγήκε ζωντανή από την αεροπορική τραγωδίας της Ολυμπιακής το 1972

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Υπάρχουν ιστορίες που ξεπερνούν τα όρια της λογικής και αγγίζουν τα όρια του θαύματος. Μία από αυτές είναι η ζωή της Μαργαρίτας Μπίκου. Η αεροσυνοδός της χρυσής εποχής του Αριστοτέλη Ωνάση, επέζησε από ένα από τα πιο πολυσυζητημένα αεροπορικά δυστυχήματα στην Ελλάδα, όταν το αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας κατέπεσε στον Σαρωνικό. Με μια διήγηση που κόβει την ανάσα, η κ. Μπίκου ξετυλίγει το κουβάρι της μοιραίας εκείνης νύχτας, όπου η ζωή και ο θάνατος απείχαν μόλις μερικά δευτερόλεπτα.

Η μοιραία πτήση και η πρόσκρουση στο άγνωστο

Όλα ξεκίνησαν ως μια συνηθισμένη πτήση από την Κέρκυρα προς την Αθήνα. Παρά την έντονη κακοκαιρία και τη βροχή, τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή που θα ακολουθούσε. Η Μαργαρίτα Μπίκου, πιστή στο καθήκον της, σηκώθηκε για να κάνει την καθιερωμένη αναγγελία προς τους επιβάτες, ενημερώνοντάς τους για την επικείμενη προσγείωση στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ένας εκκωφαντικός θόρυβος διέλυσε τα πάντα. Χωρίς καμία προειδοποίηση, το αεροπλάνο προσέκρουσε στην επιφάνεια της θάλασσας, ανοιχτά της Βούλας. Η κ. Μπίκου περιγράφει τη στιγμή της πρόσκρουσης ως ένα απόλυτο κενό, μια απώλεια αισθήσεων που κράτησε ελάχιστα, μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι βρισκόταν μέσα σε ένα σκάφος που βυθιζόταν στο σκοτεινό νερό.

Η μάχη με τα κύματα και η σωτήρια ταυτότητα

Όταν συνήλθε, η εικόνα ήταν εφιαλτική: η πίσω πόρτα του αεροσκάφους είχε ανοίξει και το νερό εισέβαλε ορμητικά. Με ένστικτο επιβίωσης που προκαλεί δέος, κατάφερε να βγει στην επιφάνεια, κολυμπώντας μακριά από το αεροπλάνο για να μην την παρασύρει η δίνη της βύθισης. Η στολή της, στενή και άβολη για τέτοιες συνθήκες, έκανε την προσπάθειά της ακόμα πιο δύσκολη μέσα στα παγωμένα κύματα.

Η συγκλονιστικότερη στιγμή της διήγησής της αφορά την προσπάθειά της να βγει στη στεριά. Πέντε φορές προσπάθησε να αναρριχηθεί στα απόκρημνα βράχια και πέντε φορές τα κύματα την πετούσαν πίσω στη θάλασσα. Η σωτηρία της ήρθε από μια μικρή ταυτότητα-φυλαχτό που φορούσε στον λαιμό της, δώρο της μητέρας της. Στην τελευταία της προσπάθεια, το κόσμημα σκάλωσε σε μια προεξοχή του βράχου, δίνοντάς της το απαραίτητο στήριγμα για να τραβήξει το σώμα της έξω από το νερό.

Η «χρυσή» Ολυμπιακή και το αποτύπωμα του Αγίου

Φτάνοντας στη στεριά, η κ. Μπίκου αντίκρισε το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, μια στιγμή που η ίδια ερμηνεύει ως θεία παρέμβαση, καθώς η μέρα εκείνη ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεράσιμο. Η εμπειρία αυτή άλλαξε για πάντα την κοσμοθεωρία της, αφήνοντάς της όμως και την ανάμνηση μιας άλλης εποχής για τους ελληνικούς αιθέρες.

Θυμάται με νοσταλγία την Ολυμπιακή του Ωνάση, όπου η εκπαίδευση ήταν εξαντλητική και το επίπεδο των υπηρεσιών άγγιζε την τελειότητα, με κρυστάλλινα ποτήρια και ασημένια μαχαιροπήρουνα ακόμα και στις πιο σύντομες πτήσεις. Για τη Μαργαρίτα Μπίκου, η τραγωδία του 1972 δεν ήταν μόνο το τέλος μιας πτήσης, αλλά η αρχή μιας δεύτερης ζωής, την οποία κέρδισε με πείσμα μέσα από τα συντρίμμια και τη θάλασσα.

Το χρονικό της τραγωδίας

21 Οκτωβρίου 1972. Η ημέρα που στιγματίστηκε από την μεγάλη αεροπορική τραγωδία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, όταν αεροσκάφος που εκτελούσε το δρομολόγιο Κέρκυρα-Αθήνα, συνετρίβη λίγο πριν προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Από τους 49 επιβάτες και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος, 37 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ 16 κατάφεραν να σωθούν.

Ο Πύργος Ελέγχου τού αεροδρομίου, ένα λεπτό πριν την πτώση τού αεροσκάφους, επικοινωνούσε κανονικά τον κυβερνήτη δίνοντας του οδηγίες για την προσγείωση, ενώ δέχτηκε αναφορές για την κακοκαιρία που επικρατούσε στην περιοχή. Του ανέφερε ότι μπροστά από το αεροσκάφος βρισκόταν σύννεφο, του ζήτησε να το αποφύγει, όμως τελικά το αεροπλάνο μπήκε μέσα σε αυτό. Έκτοτε δεν υπήρξε καμία επαφή.

Το Σάββατο της 21ης Οκτωβρίου του 1972 το NAMC YS-11A της «Ολυμπιακής Αεροπλοΐας» απογειώθηκε από την Κέρκυρα στις 7.55 μ.μ. με προορισμό την Αθήνα και συγκεκριμένα το αεροδρόμιο του Ελληνικού, στο οποίο αναμένονταν να προσγειωθεί στις 9.06 λεπτά.

Στην Ελλάδα επικρατούσαν άστατες καιρικές συνθήκες, με καταιγίδες να σαρώνουν τη χώρα. Μετά την απογείωση, το αεροπλάνο βγήκε πάνω από τα σύννεφα και με «σχετικές» αναταράξεις κατά τη διαδρομή έφθασε μέχρι την Κόρινθο. Ο ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας διαπίστωσε τότε πως το αεροσκάφος αντιμετώπιζε δυσκολίες, ενώ το έχανε πολλές φορές από την οθόνη του. Οι πυρήνες των καταιγίδων, που φαίνονται κι αυτές σα στίγματα μέσα στο ραντάρ, τον έκαναν πολλές φορές να αμφιβάλει αν το μικρό φωτεινό στίγμα στην οθόνη ήταν το αεροπλάνο ή ο πυρήνας κάποιας καταιγίδας.

Και τότε ο ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας αποφασίζει να αλλάξει το ύψος πτήσεως του αεροπλάνου:

ΠΥΡΓΟΣ: Ολυμπιακή 506. Αλλάξατε επίπεδο πτήσεως. Πετάξτε στα 15.000 πόδια διότι οι καταιγίδες καθιστούν δυσχερή την αναγνώρισή σας.

Με την εντολή αυτή συμμορφώνεται αμέσως ο πιλότος. Ο καιρός, όμως και σ’ αυτό το ύψος δεν είναι καλός. Ο ελεγκτής του ραντάρ δίνει νέες οδηγίες στον πιλότο να πετάξει προς νότο. Μ’ αυτήν του την εντολή βγάζει προς στιγμή το αεροπλάνο από την κανονική του πορεία, αλλά παράλληλα το βοηθάει να αποφύγει τις καταιγίδες. Σε λίγο, πάντα με τη βοήθεια του ραντάρ το αεροπλάνο προσεγγίζει προς το αεροδρόμιο.

ΠΥΡΓΟΣ: Θα προσγειωθείς αμέσως ή θα φύγεις και θα επιστρέψεις αργότερα;

ΠΙΛΟΤΟΣ: Τώρα αμέσως, αν είναι ελεύθερος ο διάδρομος.

ΠΥΡΓΟΣ: Θα βρεις ένα σύννεφο μπροστά σου. Αν μπεις μέσα θα βρεθείς σε δύσκολη θέση, απομακρύνσου αμέσως και κατευθύνσου προς την Κόρινθο. Πρόσεξε, υπάρχει καταιγίδα…

ΠΙΛΟΤΟΣ: Οκ, ευχαριστώ… (προς Πύργο Ελέγχου): Έρχομαι για προσγείωση. Βρίσκομαι σε απόσταση τριών μιλίων…

ΠΥΡΓΟΣ: Οκ… Τώρα προσγειώνεται ένα Μπόινγκ της Ολυμπιακής, θα ρωτήσω από τον κυβερνήτη του στοιχεία και θα σε ενημερώσω.

ΠΙΛΟΤΟΣ: Ευχαριστώ…

ΠΥΡΓΟΣ: Η ορατότης είναι 500 πόδια, έχει κραδασμούς, αλλά τα φρένα του λειτούργησαν κανονικά… Μπορείς να προσγειωθείς…

Ώρα 9.31 μ.μ. του Σαββάτου.

ΠΙΛΟΤΟΣ: Οκέυ, προχωρώ… (ώρα 9.31). Αυτή τη στιγμή μπαίνω στο σύννεφο. Μόλις βγω προσγειώνομαι αμέσως…

ΠΥΡΓΟΣ: Να βρίσκεσαι σε διαρκή επαφή. Είναι επικίνδυνα… Οκ;

Αυτή ήταν η τελευταία φράση του κυβερνήτη προς τον Πύργο Ελέγχου. Ένα λεπτό αργότερα θα έπρεπε να είχε προσγειωθεί… Ο Πύργος Ελέγχου κάλεσε αρκετές φορές το μοιραίο αεροπλάνο, αλλά δεν πήρε απάντηση. Ξαφνικά το φωτεινό στιγματάκι που απεικονίζει το αεροπλάνο στην οθόνη εξαφανίζεται.

ΠΥΡΓΟΣ: Ολυμπιακή 506, πού είσαι, δεν σε βλέπω.

ΠΥΡΓΟΣ: «506», με ακούς;

Σιγή…

Το αεροσκάφος, που ούτως ή άλλως είχε ξεκινήσει τη διαδικασία προσγείωσης και βρισκόταν χαμηλά, έχασε απότομα ύψος και έπεσε στη θάλασσα. Οι πιλότοι δεν κατάφεραν να αντιδράσουν.

Και τότε σήμανε συναγερμό. Ήταν, όμως, πολύ αργά… Κανείς δεν ήξερε πως είχε πέσει το αεροπλάνο. Ακόμα και ο Πύργος, που σήμανε συναγερμό διατηρούσε την ελπίδα πως ίσως την τελευταία στιγμή το αεροσκάφος θα είχε απομακρυνθεί λόγω καταιγίδας. Όσο περίεργο και να φαίνεται, την τραγική είδηση την ανήγγειλε ένας από τους διασωθέντες επιβάτες.

Ο Ν. Στεφάνου, αντιμετώπισε την τραγωδία με ψυχραιμία. Μόλις διαπίστωσε πως το αεροπλάνο έπεσε στη θάλασσα, γδύθηκε για να μην τον δυσκολεύουν τα ρούχα, άνοιξε την πόρτα και βούτηξε στο νερό.

Κολύμπησε για περίπου είκοσι λεπτά, βγήκε στη στεριά και έτρεξε στο ΠΙΚΠΑ Βούλας που βρισκόταν κοντά. Μόλις έφθασε στο κεντρικό κτίριο, είδε από την τζαμένια πόρτα μερικές νοσοκόμες.

Άνοιξε την πόρτα και τους είπε: «Έπεσε στη θάλασσα το αεροπλάνο της Ολυμπιακής απ’ την Κέρκυρα. Ήμουνα επιβάτης και σώθηκα. Τηλεφωνήστε στην Ολυμπιακή και πέστε ότι έπεσε το αεροσκάφος της…».

Κανείς από τους 37 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους δεν σκοτώθηκε λόγω της πτώσης του αεροπλάνου. Όπως προέκυψε από την ιατροδικαστική έρευνα, τα θύματα πνίγηκαν. Το τελευταίο πτώμα βρέθηκε σφηνωμένο στο κάθισμά του, όταν ανασύρθηκαν τα συντρίμμια του μοιραίου αεροσκάφους, ενώ αγνοείτο η τύχη ενός νηπίου, το όποιο φαίνεται πως παρασύρθηκε από τα κύματα.

Η ειρωνεία είναι πως το συγκεκριμένο αεροσκάφος, θα μείνει «αθάνατο», αφού «εμφανίζεται» στην κινηματογραφική ταινία «Η Κόμισσα της Κέρκυρας», ταινία η οποία γυρίστηκε την ίδια χρονιά που το αεροπλάνο συνετρίβη.