ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Δεν έχουν όλοι οι ήρωες το φινάλε που τους αξίζει – Το τραγικό τέλος των αγωνιστών του 1821

Δεν έχουν όλοι οι ήρωες το φινάλε που τους αξίζει – Το τραγικό τέλος των αγωνιστών του 1821
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τέτοιες μέρες που πλησιάζουμε προς την 25η Μαρτίου, οι προετοιμασίες για τον εορτασμό της ημέρας και η στρατιωτική παρέλαση που πραγματοποιείται στο κέντρο της Αθήνας συγκεντρώνουν τα φώτα της δημοσιότητας.

Ωστόσο, κάθε χρόνο το μυαλό μας γυρίζει και λίγο στο ιστορικό μας παρελθόν.

Δείτε επίσης23 Μαρτίου 1821: Η Καλαμάτα απελευθερώνεται και η «φλόγα» της Ελληνικής Επανάστασης εξαπλώνεται

Θαυμάζουμε το θάρρος και την ανδρεία των ανθρώπων που έχυσαν το αίμα τους για τα ιδανικά τους και την απελευθέρωση της πατρίδας τους.

Ενώ όλο και περισσότερες απορίες μας γεννιούνται για πράγματα, τα οποία νομίζαμε ότι μάθαμε στο σχολειο, αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτα για αυτά.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ίσως δεν γνωρίζουμε όλοι ποιο ήταν το τραγικό τέλος των ηρώων της Επανάστασης του 1821.

Ίσως νομίζουμε ότι πέθαναν θριαμβευτές στη ζεστασιά τους σπιτιού τους με δόξα και τιμή.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι όμως ότι ελάχιστοι ήταν αυτοί που πέθαναν ήρεμα. Οι περισσότεροι βρήκαν τραγικό θάνατο ή στα χέρια των Τούρκων ή «λύγισαν» από τη φτώχεια.

Ας δούμε παρακάτω κάποιες χαρακτηριστικές περιπτωσεις: 

Ο Καραϊσκάκης δολοφονήθηκε από συμπατριώτή του

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο ήρωας της Επανάστασης που αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα της Απελευθέρωσης, βρήκε τραγικό θάνατο από το χέρι του Μαυροκορδάτου, που έστησε ψεύτικο δικαστήριο εναντίον του Αρχιστράτηγου.

Δικαστήριο που στηρίχθηκε σε ψευδομάρτυρες που εξέδωσε την Προκήρυξη των Εγκλημάτων του Καραϊσκάκη, η οποία τον κατηγορούσε ότι δήθεν «είχε κρυφήν ανταπόκρισιν με τους εχθρούς της πίστεως και της Πατρίδος».

Επίσης, τον χαρακτήριζε «επίβουλον και προδότη» και τον καθαιρούσε από τους βαθμούς και τα αξιώματα, ενώ ζητούσε από τους Έλληνες «να τον στοχαστούν εχθρόν»!

Το απόγευμα της 22ας Απριλίου 1827,έπεσαν πυροβολισμοί από ένα οχύρωμα. Κρητικοί αγωνιστές προκαλούσαν τους Τούρκους και εκείνοι απαντούσαν.

Ο Καραϊσκάκης- άρρωστος βαριά από φυματίωση και ταπεινωμένος από την προκήρυξη- έφτασε έφιππος στον τόπο της συμπλοκής.

Μια σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα στο υπογάστριο.

Από τους νεότερους συγγραφείς ο Γιάννης Βλαχογιάννης υποστήριξε ότι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος οργάνωσε την δολοφονία του Καραϊσκάκη.

Ο Καραϊσκάκης, την επομένη του τραυματισμού του, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής άφησε την τελευταία ανάσα του.

Η δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου

Ο πολέμαρχος Οδυσσέας Ανδρούτσος είχε άσπονδο εχθρό τον Ιωάννη Κωλέττη, που με διακήρυξή του το 1822 το κατονόμαζε ως «εθνοκατάρατον» με «ολέθρια φρονήματα», αλλά και ως εχθρό της πατρίδας.

 Λίγο αργότερα, ο Κωλέττης κατηγόρησε τον Ανδρούτσο για «συνεννοήσεις με τον εχθρόν» κι έστειλε εναντίον του τον Γιάννη Γκούρα, φρούραρχο της Ακρόπολης κι άλλοτε πρωτοπαλίκαρο του Ανδρούστου.

Κι ο Ανδρούτσος παραδόθηκε, πιστεύοντας στη φιλία του Γκούρα κι εκείνος τον πέταξε ένα βράδυ από την Ακρόπολη αφού πρώτα τον βασάνισε και του έκοψε το μόριο(!). 

Τι έγινε με τον Νικηταρά

Ο πολέμαρχος των Δερβενακίων και της Τριπολιτσάς έπεσε θύμα της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, το οποίο του αρνήθηκε σύνταξη ώστε να ζει αυτός και η οικογένειά του με αξιοπρέπεια.

Αντ’ αυτού του χορηγήθηκε «άδεια επετείας».

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο γνωστός Νικηταράς, ζητιάνευε για να ζήσει έξω από τον ναό της Ευαγγελίστριας του Πειραιά κάθε Παρασκευή.

Ούτε αυτός, όμως, γλίτωσε από υις αυθαιρεσίες του ελληνικού κράτους.

Συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 1839 κατηγορούμενος για αντι-Οθωνική δράση, δικάστηκε και- ευτυχώς- αθωώθηκε.

Τέθηκε όμως υπό περιορισμό στο κολαστήριο της Αίγινας- με διαταγή του Όθωνα- για ένα χρόνο και δυο μήνες.

Μετά από οχτώ χρόνια ο άλλοτε ήρωας, τυφλός, ρακένδυτος και πένης έκλεισε τα μάτια του στον Πειραιά.

Η Μαντώ Μαυρογένους δεν είχε καλύτερη τύχη

Κι εκείνη πάμπτωχη και κατατρεγμένη πέθανε, έχοντας αρωγό τη συμπόνια των συγγενών της.

Η Μαντώ είχε ξοδέψει όλη την περιουσία της για τον Αγώνα και το όνομά της ήταν θρύλος στην Ευρώπη.

Ο Κωλέττης όμως, δεν σήκωνε τις αισθηματικές και πολιτικές σχέσεις της Μαντούς με τον Δημήτριο Υψηλάντη και την απέλασε στη Μύκονο κι από εκεί η ηρωίδα έφυγε σε συγγενείς της στην Πάρο όπου, λησμονημένη και έχοντας μόνο ένα πιάτο φαΐ για να ζήσει, έσβησε μόλις 44 χρονών από τυφοειδή πυρετό.

Ο Ανδρέας Λόντος «έσβησε» εξίσου άδικα

Ο προεστός του Αιγίου που κήρυξε την Επαάνασταση στον τόπο του και πήρε μέρος στην πολιορκία της Πάτρας, του Ρίου και του Μεσσολογίου, όταν εκδιώχθηκαν οι Τούρκοι, παραγκωνίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Γι’ αυτό και πρωτοστάτησε στα αντικαποδιστριακά κινήματα. Ο Όθων τον διόρισε συνταγματάρχη και στη συνέχεια στρατιωτικό επιθεωρητή.  

Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, ο Ανδρέας Λόντος διορίστηκε αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και στη συνέχεια υπουργός Στρατιωτικών και Εσωτερικών.

Ο Λόντος, όμως, εκδιώχθηκε και έχασε όλα του τα αξιώματα! μετά την εμφάνιση του Κωλέττη.

Η φτώχια και η στενοχώρια οδήγησαν τον Λόντο στην αυτοχειρία. Ο πλούσιος πρόκριτος της Αχαΐας, αυτοκτόνησε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1846,  σε ηλικία 62 χρονών.

Φυλακίσεις και κακουχίες για τον Κολοκοτρώνη

Κι ο Γέρος του Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, δεν είχε πορεία ανάλογη της φήμης του.

Αρχικά, φυλακίστηκε στο Ναύπλιο κατά τον εμφύλιο του 1824, ως «κακούργος, άρπαξ και αφιλότιμος» σύμφωνα με του Κουντουριώτηδες.

Του παρείχαν αμνηστία για να σταματήσει την επέλαση του Ιμπραήμ και ακολούθησαν τα χειρότερα.

Έφυγαν οι Τούρκοι κι ήρθαν οι Βαυαροί. Οι ξενόφερτοι Δυτικοί κεχαγιάδες, οργίστηκαν με τη αντίθεση του Κολοκοτρώνη στα απαίσια έργα τους και τον έριξαν σε «μυστική φυλακή» για έξι μήνες.

Και μετά δίκασαν τον Κολοκοτρώνη για «συνομωσία επί σκοπώ να ταράξει την κοινήν ησυχίαν και προκαλέσει εμφύλιον και καταργήσει το καθεστώς του πολιτεύματος».

Και καταδικάστηκε σε θάνατο και ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας, «ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας»!

Ο βασιλιάς, όμως, μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια και οι «προδότες» σύρθηκαν στο Ιτς Καλέ του Αναπλιού.

Κι ο 64χρονος Γέρος έμεινε εκεί μέσα 11 μήνες και ποτέ δεν έγινε όπως μπήκε, όταν βγήκε με «χάρη».

Και πέθανε ο Κολοκοτρώνης από εγκεφαλικό επεισόδιο 8 χρόνια μετά τη φυλάκισή του, στα 73 του.

Τι απέγινε ο Μακρυγιάννης

Επικριτικός στην εξουσία, πρωταγωνιστής στην παραχώρηση Συντάγματος, ο Μακρυγιάννης κατηγορήθηκε για «συνομωσία κατά της ζωής των Αυτών Μεγαλειοτήτων, θέλων να μεταβάλλει το καθεστώς πολίτευμα διά βίαιων μέσων» και «έδειξε περιφρόνησιν προς τους Βασιλείς, εξυβρίσας το ιερόν πρόσωπον Αυτών».

Και το 1853, ο Μακρυγιάννης καταδικάστηκε σε θάνατο.

Η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κι έπειτα σε 10ετή κάθειρξη και αποφυλακίστηκε ένα χρόνο μετά την καταδίκη του, με την υγεία του ρημαγμένη και το μυαλό του ταραγμένο.

Ο Μακρυγιάννης πέθανε στις 27 Απριλίου του 1864 στην Αθήνα, «εξ υπερβαλλούσης σωματικής εξαντλήσεως», σε ηλικία 67 ετών.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου