«Και ζαλίστηκα»: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι που ερμήνευσε η Γλυκερία και αφιέρωσε στον γιο της

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η Γλυκερία, γεννημένη σαν σήμερα, στις 16 Νοεμβρίου 1953 στο Άγιο Πνεύμα Σερρών, έχει καταξιωθεί ως μία από τις πιο σημαντικές και αγαπητές φωνές της ελληνικής μουσικής. Με σταθερή πορεία στον χώρο του τραγουδιού, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις εμπορικότερες και πιο σπουδαίες Ελληνίδες τραγουδίστριες, μαζί με τη Χαρούλα Αλεξίου και την Άννα Βίσση.

Η πορεία μιας από τις πιο αγαπημένες τραγουδίστριες της χώρας

Η καταγωγή της Γλυκερίας συνδέεται με την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, ενώ η μητέρα της κατάγεται από την Κρήτη. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με μουσικά ακούσματα, κυρίως από τα μικρασιάτικα τραγούδια και το ρεμπέτικο, τα οποία την επηρέασαν βαθιά. Ο πατέρας και ο θείος της έπαιζαν ερασιτεχνικά μπουζούκι, δημιουργώντας ένα μουσικό περιβάλλον που καθόρισε την πορεία της. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της Γλυκερίας έγινε το 1974 στην τηλεοπτική εκπομπή Να η Ευκαιρία. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο της στη μουσική σκηνή της Αθήνας, στην ταβέρνα Λητώ στην Πλάκα, σηματοδοτώντας την αρχή μιας λαμπρής καριέρας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Σε συνέντευξή της στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη, η Γλυκερία είχει μιλήσει αναλυτικά για τα πρώτα της χρόνια, τις παιδικές της αναμνήσεις και τον τρόπο που η μουσική μπήκε στη ζωή της. Πιο συγκεκριμένα, έχει αναφέρει: Εγώ έζησα μέχρι τα 10 μου χρόνια στο χωριό. Μετά, λόγω οικογενειακών αναγκών, πήγαμε στην πιο κοντινή πόλη, μετά στην πιο μακρινή, και φτάσαμε στην Αθήνα όταν πια εγώ ξεκίναγα να τραγουδάω. Είχα τις ευκαιρίες γιατί τα εφηβικά μου και τα νεανικά μου χρόνια τα έζησα μέσα σε πόλη. Πήρα μέρος σε διαγωνισμούς, βραβεύτηκα, γνώρισα τους κατάλληλους ανθρώπους, ξεκίνησα να δουλεύω επαγγελματικά και μετά από 4 χρόνια έκανα τον πρώτο μου δίσκο με τον Απόστολο Καλδάρα. Ήρθαν όλα σε μια εποχή πολύ γλυκά, πολύ όμορφα, πολύ αβίαστα, τότε που ο νέος τραγουδιστής είχε περιθώρια να βγαίνει και να τραγουδάει και να μην είναι απλώς μια γλάστρα. Βέβαια σήμερα κάποιοι τραγουδιστές είναι γλάστρες για άλλους λόγους, γιατί δεν τραγουδάνε αλλά είναι όμορφα παιδιά και τους παρουσιάζουν ως μία ωραία εικόνα.

Οι καιροί δεν είναι πολύ εύκολοι σήμερα. Πολλοί θέλουν να γίνουν τραγουδιστές και ηθοποιοί. Το θέαμα συνεπαίρνει κυρίως τα νέα παιδιά που νομίζουν ότι μέσα απ’ αυτό θα είναι προβεβλημένοι ή ότι θα κερδίσουν πολλά χρήματα. Αλλά, βέβαια, πολλά απ’ αυτά τα παιδιά αγαπούν και το τραγούδι. Ο καιρός θα δείξει… Στη Μακεδονία οι άνθρωποι αγαπούν ιδιαίτερα την παράδοση κι ίσως, λόγω της γεωγραφικής θέσης, έχουν παραμείνει αγνοί και καλοί. Και κρατάνε σε υψηλό βαθμό όλα αυτά τα πράγματα, που μπορούν να διαμορφώσουν έναν χαρακτήρα, όπως είναι η παράδοση και η οικογένεια. Ας πούμε ο Μπάσης ήταν ψάλτης και ξέρει τη βυζαντινή μουσική. Ο Μητσιάς και ο Γαϊτάνος επίσης. Δεν είναι τυχαία αυτά τα πράγματα. Καλά, ο Διονυσίου ήταν μεγάλος και τρανός…

Θυμάμαι σε περιοδεία στην Αμερική και σε περιοδεία στην Αυστραλία, έντονες στιγμές. Φορτισμένες με χαρά όμως. Γεμάτες χαρά και αγάπη. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα στην Αυστραλία, ήταν κι η πρώτη φορά που είχα επαφή με τους ομογενείς, ήρθαν με τις σημαίες και κλαίγανε. Ήταν μια εικόνα που δεν την ξεχνάω. Όπως επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Los Angeles, σε μια συναυλία σ’ ένα θέατρο ήρθε ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος. Μετά το τέλος της συναυλίας, στα καμαρίνια, μου είπε ότι τον φέρανε τα παιδιά του γιατί ήταν 80 χρονών και ήθελε πριν πεθάνει να με δει. Από κει και πέρα υπάρχουν άπειρες στιγμές από εγγραφές στο στούντιο όπου περάσαμε πολύ ωραίες στιγμές. Πρόβες, πλάκες, περιοδείες, γίνονται πολλά καλά.

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Και ζαλίστηκα»

Ο Σαράντης Αλιβιζάτος, στιχουργός, είχε μιλήσει στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη για την ιστορία και τα συναισθήματα πίσω από το τραγούδι «Και ζαλίστηκα», σε μουσική Αντώνη Στεφανίδη. Το τραγούδι ερμήνευσε η Γλυκερία και περιλαμβάνεται στον δίσκο «Με Πανσέληνο», που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1987. Ηχογραφήθηκε στο Studio Sierra με παραγωγό τον Στέλιο Φωτιάδη και ηχολήπτη τον Μπάμπη Μπίτη, στην ηχογράφηση συμμετείχαν ο Γιάννης Λογοθέτης (κιθάρα) και ο Χρήστος Ζερμπίνος (keyboards), ενώ στην ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας ο Στέλιος Φωτιάδης. Το τραγούδι το αφιέρωσε η Γλυκερία στον γιο της, Κώστα. Ο κ. Αλιβιζάτος είχε πει:

Στο «Και Ζαλίστηκα» τη μουσική έγραψε ο φίλος μου ο Αντώνης Στεφανίδης που «έφυγε» πρόσφατα. Είναι μία από τις επιτυχίες που είχαμε κάνει όταν ήρθα από τη Γαλλία. Τότε μου είπε:

– Δώσε μου ό,τι δεν σου παίρνει ο άλλος Αντώνης! [σ.σ. ο Βαρδής]

Και του έδωσα το «Και Ζαλίστηκα». Ήταν κι η εποχή που έψαχνα περίεργα μέτρα, αλλιώτικο γράψιμο… Ήθελα να φύγω από το κατεστημένο, αυτό το 7-8-8-7, 9-5-5-5, τα μετρημένα δηλαδή. Προσπαθούσα να σπάσω τις φόρμες. Μου άρεσε να κάνω πειράματα τέτοια. Το τραγούδι έγινε πρώτη εκτέλεση με τη Μακρίνα. Δεν ακούστηκε καθόλου, γιατί δεν «πήγε» και ο δίσκος, καθότι υπήρξαν κάποια προβλήματα. Έγινε δεύτερη εκτέλεση με την Γιάννα Κομνηνού και τελικά ακούστηκε με τη Γλυκερία που ήταν δύναμη.