ΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗ

Γαλάζια Μυστικά: Το τραγούδι του Μανώλη Φάμελλου που δημιουργήθηκε «υπό την απειλή της παντόφλας»

Ο Μανώλης Φάμελλος
Ο Μανώλης Φάμελλος (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI)
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Μανώλης Φάμελλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1968 στην Αθήνα και αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες και ουσιαστικές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής τραγουδοποιίας. Δημιουργός με έντονη προσωπική γραφή, έχει αφήσει το αποτύπωμά του τόσο μέσα από τη σόλο πορεία του όσο και από τη μακρόχρονη διαδρομή του με το συγκρότημα «Οι Ποδηλάτες».

Η καθιερωμένη στήλη του AthensMagazine με τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από αγαπημένα και πολυτραγουδισμένα κομμάτια συνεχίζεται με το «Γαλάζια Μυστικά». Ένα τραγούδι που άφησε έντονο αποτύπωμα στο ελληνικό μουσικό στερέωμα και ταυτίστηκε απόλυτα με την φωνή του Μανώλη Φάμελλου, ο οποίος το ερμήνευσε αποπνέοντας χαρακτηριστική ευαισθησία και νοσταλγία.

«Γαλάζια Μυστικά»: Ένα τραγούδι-σταθμός

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Μανώλη Φάμελλου είναι τα «Γαλάζια Μυστικά», με μουσική και στίχους δικούς του. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Στο Πάρκο Των Σκύλων» (1996), έναν δίσκο-ορόσημο για τη διαδρομή του με τους Ποδηλάτες, σε μια περίοδο όπου το συγκρότημα βρισκόταν σε πλήρη δημιουργική δράση και ο ήχος του ωρίμαζε σταδιακά. Το τραγούδι περιλαμβάνεται επίσης στο άλμπουμ «Απόψε Είναι Ωραία» (2010), σε ζωντανή ηχογράφηση από τον Σταυρό του Νότου τον Φεβρουάριο του 2010.

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης και Μανώλης Φάμελλος

Ο Μανώλης Φάμελλος, σε συνέντευξή του στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη, ανέφερε αρχικά για το καλλιτεχνικό του μικρόβιο: «Εκτέθηκα στο μικρόβιο από την οικογένεια. Τόσο ο πατέρας όσο και η ευρύτερη οικογένεια ασχολούνταν με τη μουσική. Από κει και πέρα, η ασθένεια εξαπλώθηκε και δεν μπόρεσα να την ελέγξω (γέλια)! Οι επιρροές μου ήταν όσα άκουγα γύρω μου… Δηλαδή τα πουλιά, τα αυτοκίνητα, μουσικές, φωνές άκουγα στον ύπνο μου… Όταν ήμουν μικρότερος, περισσότερο μου άρεσε η punk μουσική και σιγά-σιγά άρχισα να ακούω και άλλα πράγματα, όπως new wave και παλαιότερα τραγούδια της δεκαετίας του 1960, folk μουσική, αλλά μου άρεσαν και τα λαϊκά και η κλασική μουσική… Εντάξει, είχα βέβαια κατά καιρούς κάποιες αδυναμίες, όπως Φατμέ και Σαββόπουλο από τη μία, ψυχεδέλεια από την άλλη, μετά άκουγα πιο “σκοτεινά” πράγματα της εποχής… Δεν ήμουν πολύ “πιστός” σε κάποια είδη αλλά όσα άκουγα δεν τα άφηνα πίσω, δεν τα διέγραφα. Έμεναν μέσα μου και δούλευαν…

Όσον αφορά το κομμάτι «Γαλάζια Μυστικά», ο καλλιτέχνης δήλωσε: «Το συγκεκριμένο τραγούδι ανήκει σε μια εποχή όπου το σχήμα [σ.σ. Οι Ποδηλάτες] ήταν πλήρως δραστήριο και ο ήχος του ωρίμαζε αργά ενώ προκύπτανε διαρκώς και αλλαγές στη σύνθεσή μας. Και αυτό ολοκληρώθηκε μέσα σε ώρες μεταμεσονύχτιες και πάντα υπό την απειλή της παντόφλας. Προσπάθησα να χωρέσω μέσα του πράγματα και στοιχεία που αγαπούσα, από την ιρλανδική παράδοση έως και τον Διονύσιο Σολωμό. Θυμάμαι πως ήμουν αρκετά χαρούμενος (πράγμα σπάνιο) με αυτό το τραγούδι, αν και άκουσα και κάποιες δυσάρεστες κριτικές που το έβρισκαν ίσως ετερόκλητο. Αλλά, ως ετερόκλητος κι εγώ, δεν πτοήθηκα».

«Με τους Ποδηλάτες είναι μια περίοδος που διήρκησε αρκετά χρόνια, μια 7ετία. Στο τέλος όμως, όπως συμβαίνει στις περισσότερες 7ετίες, έγινε μια εξέγερση… Σε εκείνο το σημείο έκρινα ότι δεν θα έπρεπε να διαλυθούμε βίαια και αιματηρά και μείναμε σε αυτό το σημείο. Ήταν κάτι που ξεκίνησε συμπτωματικά αλλά υπήρχαν λόγοι που σταμάτησε. Όχι προσωπικοί. Κυρίως ήταν επειδή ήταν ένα σχήμα που είχε ένα συγκεκριμένο ηχόχρωμα, μέσα στο οποίο μπορούσες να κάνεις πράγματα αλλά δεν μπορούσες να κάνεις τα πάντα. Οπότε, ήταν μοιραίο κάποια στιγμή να θέλουμε όλοι να κάνουμε κάτι διαφορετικό», ανέφερε κλείνοντας για τη διάλυση των Ποδηλατών.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου