«Ο γενάρχης της γενιάς σου, το πιο ηρωικό τουρκικό έθνος»: Τι «κρύβει» το εμβατήριο με το οποίο υποδέχτηκε ο Ερντογάν τον Μητσοτάκη

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η επίσημη υποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, δεν περιορίστηκε μόνο στο διπλωματικό τελετουργικό. Αντίθετα, η μουσική επιλογή που συνόδευσε την άφιξη του Έλληνα πρωθυπουργού προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον, καθώς ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε να ακουστεί το οθωμανικό εμβατήριο «Ceddin Deden», ένα κομμάτι με ιδιαίτερα ισχυρό ιστορικό και ιδεολογικό φορτίο.

Το εμβατήριο που επέλεξε ο Ερντογάν για τον Μητσοτάκη

Για πολλούς αναλυτές, η επιλογή αυτή δεν αποτελεί μια απλή μουσική υπόκρουση μιας επίσημης τελετής, αλλά έναν συμβολισμό που εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική επικοινωνίας της τουρκικής ηγεσίας. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει επανειλημμένα αξιοποιήσει στοιχεία της οθωμανικής ιστορίας και της αυτοκρατορικής κληρονομιάς, προβάλλοντας μια εικόνα συνέχειας ανάμεσα στη σύγχρονη Τουρκία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το «Ceddin Deden» αποτελεί ίσως το πιο αναγνωρίσιμο οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο. Η μελωδία του συνδέεται με τις περίφημες μπάντες των Μεχτέρ, τις στρατιωτικές ορχήστρες που συνόδευαν τα οθωμανικά στρατεύματα στις εκστρατείες και στις επίσημες παρελάσεις. Μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται σε εθνικές γιορτές, στρατιωτικές τελετές και εκδηλώσεις με έντονο πατριωτικό χαρακτήρα στην Τουρκία. Η σημασία του, όμως, δεν περιορίζεται στη μουσική του. Οι στίχοι του εξυμνούν τους προγόνους του τουρκικού έθνους, τη στρατιωτική του ισχύ και την υπερηφάνεια για την ιστορική του πορεία. Παράλληλα, περιλαμβάνουν αναφορές στην υπεράσπιση της πατρίδας και στην αντιμετώπιση των εχθρών της.

Οι μεταφρασμένοι στίχοι του εμβατηρίου αναφέρουν:

«Ο πρόγονός σου, ο παππούς σου, ο γενάρχης της γενιάς σου,

Ο πρόγονός σου, ο παππούς σου, ο γενάρχης της γενιάς σου.

Το πιο ηρωικό τουρκικό έθνος.

Οι στρατοί σου, πάρα πολλές φορές,

Χάρισαν δόξα στον κόσμο.

Οι στρατοί σου, πάρα πολλές φορές,

Χάρισαν δόξα στον κόσμο.

Τουρκικό έθνος, τουρκικό έθνος,

Τουρκικό έθνος, τουρκικό έθνος.

Αγάπα με πάθος την εθνική σου ταυτότητα.

Σύντριψε τον εχθρό της πατρίδας.

Ας υποστεί εκείνος την καταραμένη ταπείνωση.

Σύντριψε τον εχθρό της πατρίδας.

Ας υποστεί εκείνος την καταραμένη ταπείνωση.»

Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο εμβατήριο επιλέχθηκε για την υποδοχή ενός ξένου ηγέτη και ειδικότερα του πρωθυπουργού της Ελλάδας, χώρας με διαχρονικές γεωπολιτικές διαφορές με την Τουρκία, προσέδωσε ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στην κίνηση. Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο Ερντογάν αξιοποιεί συστηματικά ιστορικούς και πολιτιστικούς συμβολισμούς για να απευθυνθεί τόσο στο εσωτερικό της χώρας του όσο και στο διεθνές ακροατήριο. Η αναφορά στην οθωμανική κληρονομιά αποτελεί σταθερό στοιχείο της πολιτικής του αφήγησης, καθώς συνδέεται με την προσπάθεια ανάδειξης της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης με ιστορικό βάθος και γεωπολιτικό ρόλο.

Η επιλογή του «Ceddin Deden» μπορεί επίσης να ιδωθεί ως μήνυμα προς το εσωτερικό πολιτικό κοινό. Σε περιόδους έντονων διεθνών εξελίξεων, η επίκληση συμβόλων που συνδέονται με την εθνική υπερηφάνεια και τη στρατιωτική παράδοση ενισχύει το πατριωτικό αφήγημα και συσπειρώνει την κοινή γνώμη γύρω από την κυβερνητική πολιτική. Ταυτόχρονα, η μουσική αυτή έχει συνδεθεί και με τη σύγχρονη στρατιωτική εικόνα της Τουρκίας. Συχνά ακούγεται σε στρατιωτικές παρελάσεις, δημόσιες τελετές και εκδηλώσεις που προβάλλουν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και σε οπτικοακουστικό υλικό που αναδεικνύει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Άγκυρας.

Από ελληνικής πλευράς δεν υπήρξε επίσημος σχολιασμός για τη συγκεκριμένη μουσική επιλογή. Ωστόσο, η κίνηση συζητήθηκε έντονα τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς πολλοί τη συνέδεσαν με τη διαχρονική τακτική της Άγκυρας να αξιοποιεί συμβολισμούς υψηλής πολιτικής αξίας στις δημόσιες εμφανίσεις του Τούρκου προέδρου. Πέρα όμως από τις διαφορετικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν, είναι σαφές ότι στη διπλωματία οι συμβολισμοί σπάνια θεωρούνται τυχαίοι. Η μουσική, τα τελετουργικά, οι σημαίες, ακόμη και οι λεπτομέρειες μιας επίσημης υποδοχής αποτελούν μέρος της εικόνας που επιθυμεί να προβάλλει κάθε κράτος.