Μαρία Καρυστιανού: Το είδωλο χάνει followers!

Το άρθρο του Άρη Αλεξανδρή στην «Καθημερινή της Κυριακής» έρχεται να ταράξει τα νερά, θέτοντας το εξής ερώτημα: Γιατί όσοι αποθέωναν τη Μαρία Καρυστιανού ως σύμβολο οργής, τώρα την επικρίνουν επειδή επιλέγει τον δρόμο της ενεργού πολιτικής;

Πώς οι φανατικοί θαυμαστές μετατράπηκαν σε επικριτές της Καρυστιανού

Ο αρθρογράφος αναλύει πώς η μετάβαση από την καταγγελία στην πράξη αποκαλύπτει την υποκρισία μιας μερίδας υποστηρικτών, οι οποίοι την αποδέχονταν μόνο όσο λειτουργούσε ως «χρήσιμο» εργαλείο αντικυβερνητικής κριτικής. Με αιχμηρό λόγο, ο Αλεξανδρής υποστηρίζει πως η κάθοδος στην πολιτική σκηνή δεν είναι προδοσία, αλλά η μόνη ουσιαστική οδός για να δικαιωθούν τα αιτήματα που ακούστηκαν στις συναυλίες και τα συλλαλητήρια.

Όταν η Μαρία Καρυστιανού εξέφραζε απόψεις αμφίβολης εγκυρότητας για το δυστύχημα των Τεμπών, οι υποστηρικτές του αγώνα της δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι έκανε το σωστό. Το πένθος της και η κυβερνητική ανικανότητα δικαιολογούσαν, άλλωστε, μικρές ή μεγαλύτερες αποκλίσεις από επιστημονικά δεδομένα και θεσμικές διαδικασίες. Όταν η σπερμολογία για το ξυλόλιο, το παράνομο φορτίο και το χαμένο βαγόνι κατέκλυζε τον δημόσιο λόγο και θόλωνε επικίνδυνα το όριο μεταξύ αλήθειας και ψεύδους, οι οπαδοί της ενθάρρυναν και επιβράβευαν την αναμόχλευση της συνωμοσιολογίας εκ μέρους της.

Όταν η καταγγελία του κρατικού μηχανισμού έλαβε χαρακτηριστικά αντικυβερνητικής καμπάνιας, και πάλι οι φανατικοί θαυμαστές δεν θορυβήθηκαν. Ας έπεφτε η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα δεν είχαν ιδιαίτερη σημασία. Τώρα που η Μαρία Καρυστιανού απεκδύεται τον ρόλο της καταγγέλλουσας και, όπως όλα δείχνουν, κατεβαίνει στην ενεργό πολιτική, εκεί δηλαδή όπου η καταγγελία μετουσιώνεται σε πράξη, μερίδα υποστηρικτών της καταφέρεται ξαφνικά εναντίον της. Εντοπίζει δεξιά στοιχεία στον λόγο της, εκφράζει επιφυλάξεις για το νέο της βήμα, της ασκεί κριτική για κάτι που ακόμη δεν έχει κάνει, ενώ για όσα έκανε και έλεγε την τελευταία τριετία τη θεωρούσε σταθερά υπεράνω κριτικής και καταλογισμού. Οι υποστηρικτές αυτοί δεν άλλαξαν· απλώς δεν ήταν ποτέ αληθινοί υποστηρικτές.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Πώς εκπληρώνονται οι σκοποί

Οσο η Μαρία Καρυστιανού χάριζε στην αντιπολίτευση πόντους που η τελευταία αδυνατούσε να σκοράρει μόνη της, ήταν καλή. Καλή ως χρήσιμη. Γέμιζε τις πλατείες κι από τις πλατείες οι επιτήδειοι της αγανάκτησης συνέλεγαν την υπόσχεση μιας ψήφου. Αν όμως σταματήσει να αλείφει βούτυρο στο κοινό ψωμί της αντιπολιτικής κι αρχίσει να σερβίρει το δικό της ψωμί, σε δικούς της ψηφοφόρους, με τους δικούς της όρους, η Καρυστιανού παύει να είναι χρήσιμη σε όσους ζουν για να καρπώνονται τον θυμό της πλατείας και εξελίσσεται σε ανταγωνισμό. Η μεταστροφή των κομματικών παραγόντων είναι, λοιπόν, κατανοητή· αισθάνονται απειλή και αποστασιοποιούνται από εκείνη που την ενσαρκώνει.

Η μεταστροφή όμως των πολιτών που δέχονται την Καρυστιανού ως ιεροκήρυκα αλλά την απορρίπτουν ως πολιτευόμενο πρόσωπο είναι εξοργιστική και μαρτυρεί, μεταξύ άλλων, μια παθογένεια που δυστυχώς και η ίδια η Καρυστιανού εξέθρεψε: η πολιτική θεωρείται πια εξ ορισμού βρώμικη και ύποπτη ως κομμάτι του κακώς νοούμενου «συστήματος». Το άλμα από την κοινωνία των πολιτών στη σφαίρα των πολιτικών ερμηνεύεται ως ξεπούλημα και ανακολουθία. Είναι όμως το ακριβώς αντίθετο: η εκπλήρωση ενός σκοπού. Κατεβαίνοντας στην πολιτική, η Καρυστιανού αποδεικνύει ότι την ενδιαφέρει η εφαρμογή όσων βροντοφωνάζει, όχι μόνο να βροντοφωνάζει για να εισπράττει επαίνους. Πώς αλλιώς φαντάζονται οι όψιμοι επικριτές της πως μπορεί να επιτύχει τους στόχους της; Οι συναυλίες κάποια στιγμή τελειώνουν· οι αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα ξεχνιούνται.