«Βόμβα» για τους δανειολήπτες: Θα χάνουν το σπίτι τους αν δεν πληρώσουν 3 δόσεις;

Σοβαρές ανησυχίες για την προστασία των δανειοληπτών προκαλεί νέα νομοθετική ρύθμιση που βρίσκεται υπό συζήτηση στη Βουλή, καθώς ενδέχεται να αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων μπορούν να κινηθούν εναντίον οφειλετών που δεν τηρούν τις συμφωνίες αποπληρωμής τους. Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται το άρθρο 23 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το ιδιωτικό χρέος, το οποίο έχει προκαλέσει αντιδράσεις από κόμματα της αντιπολίτευσης και εκπροσώπους του νομικού κόσμου. Η βασική ένσταση αφορά τη δυνατότητα οι συμφωνίες ρύθμισης οφειλών που συνάπτονται μεταξύ δανειοληπτών και εταιρειών διαχείρισης να αποκτούν ισχύ εκτελεστού τίτλου.
Με απλά λόγια, αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει την ταχύτερη έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης, όπως κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, εφόσον ο οφειλέτης δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Η εξέλιξη δημιουργεί έντονο προβληματισμό για όσους έχουν προχωρήσει σε διακανονισμό των χρεών τους, καθώς οι επικριτές της διάταξης υποστηρίζουν ότι περιορίζεται ένα σημαντικό στάδιο δικαστικού ελέγχου. Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι το νομοσχέδιο βρίσκεται στο στάδιο της κοινοβουλευτικής συζήτησης και δεν αποτελεί ήδη εφαρμοσμένο καθεστώς.
Τι προβλέπει το άρθρο 23 και γιατί ανησυχούν οι δανειολήπτες
Η επίμαχη διάταξη αφορά τις διμερείς συμβάσεις ρύθμισης οφειλών, δηλαδή τις συμφωνίες που υπογράφουν οι δανειολήπτες με τους φορείς που διαχειρίζονται τα χρέη τους. Σήμερα, η αναγκαστική εκτέλεση μιας απαίτησης προϋποθέτει την ύπαρξη κατάλληλου εκτελεστού τίτλου, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι πιστωτές ακολουθούν τη διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής. Με την προτεινόμενη αλλαγή, σύμφωνα με την περιγραφή της διάταξης, οι συγκεκριμένες συμφωνίες θα μπορούν να χρησιμοποιούνται απευθείας ως εκτελεστοί τίτλοι. Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση παραβίασης των όρων μιας ρύθμισης, η εταιρεία διαχείρισης θα μπορούσε να επισπεύσει διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως να εξασφαλίσει ξεχωριστή δικαστική διαταγή πληρωμής.
Η προοπτική αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς αφορά ανθρώπους που έχουν ήδη αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες και προσπαθούν να διατηρήσουν ενεργές τις συμφωνίες αποπληρωμής τους. Ένας δανειολήπτης που καθυστερεί τις δόσεις του εξαιτίας απώλειας εισοδήματος, ανεργίας ή απρόβλεπτων οικογενειακών εξόδων θα μπορούσε, σύμφωνα με τις ανησυχίες που διατυπώνονται, να βρεθεί αντιμέτωπος με ταχύτερες διαδικασίες διεκδίκησης της οφειλής. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το ζήτημα όταν η απαίτηση συνδέεται με στεγαστικό δάνειο και έχει δοθεί ως εξασφάλιση κάποιο ακίνητο. Σε μια τέτοια περίπτωση, η δυνατότητα επίσπευσης της αναγκαστικής εκτέλεσης δημιουργεί προβληματισμό για την προστασία της κατοικίας.
Σφοδρές αντιδράσεις από δικηγόρους και αντιπολίτευση
Οι αντιδράσεις επικεντρώνονται κυρίως στο ενδεχόμενο περιορισμού της δυνατότητας των δανειοληπτών να αμφισβητήσουν έγκαιρα τις απαιτήσεις που προβάλλονται εναντίον τους. Νομικοί και εκπρόσωποι δικηγορικών συλλόγων ζητούν την απόσυρση του άρθρου 23, υποστηρίζοντας ότι η μετατροπή μιας ιδιωτικής συμφωνίας σε εκτελεστό τίτλο μπορεί να μεταβάλει την ισορροπία μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη. Σύμφωνα με την κριτική τους, η προτεινόμενη διαδικασία ενδέχεται να ενισχύσει τη θέση των εταιρειών διαχείρισης, καθώς θα μπορούν να προχωρούν ταχύτερα στη διεκδίκηση απαιτήσεων όταν μια ρύθμιση δεν εξυπηρετείται.
Οι ίδιοι επισημαίνουν ότι η προστασία των πολιτών δεν πρέπει να περιορίζεται, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για οικονομικά ευάλωλα νοικοκυριά. Στο επίκεντρο βρίσκεται και το ζήτημα των διαθέσιμων ένδικων μέσων, καθώς οι επικριτές της ρύθμισης εκφράζουν φόβους ότι η απουσία προηγούμενης διαδικασίας έκδοσης διαταγής πληρωμής θα δυσχεράνει την άμυνα των οφειλετών. Η ακριβής έκταση των δικαιωμάτων δικαστικής προσβολής θα πρέπει, ωστόσο, να αξιολογηθεί με βάση το τελικό κείμενο του νόμου και το ισχύον δικονομικό πλαίσιο.






0 ΣΧΟΛΙΑ