«Σπίτι μου 3»: Φθηνά στεγαστικά για 16.000 δικαιούχους – Η μεγάλη αλλαγή που εξετάζεται για τα ακίνητα
Στο επίκεντρο της στεγαστικής πολιτικής επιστρέφει το πρόγραμμα «Σπίτι μου», με την προσοχή να στρέφεται πλέον στο ενδεχόμενο ενός τρίτου κύκλου μετά την ολοκλήρωση του «Σπίτι μου ΙΙ». Η κυβέρνηση προσέρχεται στη ΔΕΘ με το στεγαστικό να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της ατζέντας, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται αλλαγές που θα μπορούσαν να διευρύνουν τόσο τον αριθμό των δικαιούχων όσο και τη δεξαμενή των διαθέσιμων κατοικιών. Παράλληλα, εξετάζεται ένα διαφορετικό χρηματοδοτικό μοντέλο, με προϋπολογισμό 500 εκατ. ευρώ και στόχο περίπου 16.000 ωφελούμενους.
Ποιοι μπορεί να μπουν και τι εξετάζεται για τα ακίνητα
Το ενδεχόμενο να υπάρξει συνέχεια στα προγράμματα φθηνής στεγαστικής χρηματοδότησης έχει ήδη τεθεί δημόσια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αφήσει ανοιχτή την προοπτική ενός τρίτου κύκλου, συνοδεύοντας ωστόσο την αναφορά του με «έναν αστερίσκο ή μία επιφύλαξη». Αυτό σημαίνει ότι οι τελικές προϋποθέσεις ενός ενδεχόμενου «Σπίτι μου 3» δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Η κατεύθυνση, όμως, αποτυπώνεται και στην «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026-2035», η οποία περιλαμβάνει ως προτεινόμενη παρέμβαση την «Επέκταση προγράμματος Σπίτι Μου». Ο σχεδιασμός προβλέπει προϋπολογισμό ύψους 500 εκατ. ευρώ και εκτιμάται ότι θα μπορούσε να καλύψει περίπου 16.000 ωφελούμενους. Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο θα χρηματοδοτηθούν τα νέα στεγαστικά, καθώς αναζητείται ένας μηχανισμός διαφορετικός από εκείνον που χρησιμοποιήθηκε στον δεύτερο κύκλο.
Η συζήτηση ανοίγει μετά την ολοκλήρωση του «Σπίτι μου ΙΙ» στις 31 Αυγούστου. Τα τελικά στοιχεία δείχνουν ότι εγκρίθηκαν 15.097 δάνεια, συνολικού ύψους 1,82 δισ. ευρώ, καλύπτοντας το 94,5% του διαθέσιμου προϋπολογισμού. Από αυτά, υπογράφηκαν τελικά 14.114 δανειακές συμβάσεις συνολικού ύψους 1,54 δισ. ευρώ. Μέσω του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν αγορές κατοικιών αξίας άνω των 2,15 δισ. ευρώ, ενώ η δημόσια στήριξη ανήλθε σε 943,2 εκατ. ευρώ. Το μέσο εγκεκριμένο στεγαστικό δάνειο έφτασε τα 120.400 ευρώ.
Τα στοιχεία των δικαιούχων αποτυπώνουν παράλληλα το κοινό που αξιοποίησε περισσότερο το πρόγραμμα. Το 66,6% είχε ετήσιο εισόδημα έως 24.000 ευρώ, με το μέσο εισόδημα να διαμορφώνεται στα 21.130 ευρώ. Η μέση ηλικία των ωφελουμένων ήταν 38 έτη, ενώ το 41% ήταν έως 36 ετών. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που καταγράφηκαν κατά την εφαρμογή του δεύτερου κύκλου ήταν η δυσκολία εξεύρεσης κατοικιών που να πληρούν ταυτόχρονα όλες τις προϋποθέσεις. Το «Σπίτι μου ΙΙ» προέβλεπε ανώτατη εμπορική αξία ακινήτου 250.000 ευρώ και μέγιστη επιφάνεια 150 τ.μ., μαζί με χρονικό περιορισμό ως προς την ηλικία της κατοικίας. Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες πιθανές αλλαγές του νέου σχεδιασμού.
VIRAL
Εξετάζεται η δυνατότητα να μετακινηθεί ο χρονικός «κόφτης» του 2007, ώστε να μπορούν να ενταχθούν και νεότερα ακίνητα. Εάν τελικά εφαρμοστεί μια τέτοια αλλαγή, θα μπορούσε να αυξήσει αισθητά τις επιλογές των ενδιαφερομένων, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου τα διαθέσιμα παλαιότερα σπίτια είναι περιορισμένα ή οι τιμές τους έχουν αυξηθεί σημαντικά. Προς το παρόν, πάντως, πρόκειται για σενάριο και όχι για οριστικοποιημένο κριτήριο του «Σπίτι μου 3». Αλλαγές εξετάζονται και στην πλευρά των δικαιούχων. Στο τραπέζι βρίσκονται «πιο ευέλικτα εισοδηματικά κριτήρια», ώστε να μην αποκλείονται αυτόματα νοικοκυριά που βρίσκονται λίγο πάνω από τα σημερινά ανώτατα όρια.
Αντίστοιχα, εξετάζεται τι θα συμβεί με τα ηλικιακά κριτήρια. Δεν έχει ακόμη αποφασιστεί συγκεκριμένη διεύρυνση, ωστόσο στόχος ενός νέου κύκλου θα μπορούσε να είναι η αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση σε ευνοϊκό στεγαστικό δανεισμό, διατηρώντας ταυτόχρονα την έμφαση στους νέους, στα ζευγάρια και στις οικογένειες που αναζητούν πρώτη κατοικία. Το μεγαλύτερο «στοίχημα», ωστόσο, αφορά τον τρόπο χρηματοδότησης.
Το «Σπίτι μου ΙΙ» βασίστηκε σε σημαντικό βαθμό σε κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης. Για την επόμενη φάση αναζητείται ένας μηχανισμός που δεν θα εξαρτάται στον ίδιο βαθμό από έκτακτους ευρωπαϊκούς πόρους. Η «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026-2035» περιγράφει ως πιθανή λύση την παροχή φορολογικών κινήτρων στις τράπεζες που θα προσφέρουν στεγαστικά με χαμηλότερο επιτόκιο σε όσους πληρούν τις προϋποθέσεις. Η φιλοσοφία είναι διαφορετική: αντί το Δημόσιο να επιδοτεί απευθείας μέρος του επιτοκίου, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα μπορούσαν να λαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις με αντάλλαγμα ευνοϊκότερους όρους δανεισμού για τους δικαιούχους.
0 ΣΧΟΛΙΑ