Κρίστα Πάικ: Το έγκλημα που την έστειλε στην πτέρυγα θανάτου – Η ερωτική αντιζηλία και η μοιραία παγίδα σε 19χρονη

Η Κρίστα Πάικ βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια εκτέλεσής της στο Τενεσί. Η 50χρονη παρέμεινε ζωντανή μετά τη χορήγηση δύο δόσεων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θανατηφόρα ένεση και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για ιατρική φροντίδα. Πίσω, όμως, από τη δραματική αυτή εξέλιξη βρίσκεται ένα έγκλημα που είχε συγκλονίσει τις ΗΠΑ πριν από 31 χρόνια. Η Πάικ ήταν μόλις 18 ετών όταν συμμετείχε στη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, μια υπόθεση που την οδήγησε στη θανατική ποινή και την κράτησε σχεδόν ολόκληρη την ενήλικη ζωή της στην πτέρυγα των θανατοποινιτών.
Το έγκλημα του 1995 που συγκλόνισε το Τενεσί
Η υπόθεση ξεκινά στις 12 Ιανουαρίου 1995. Η 18χρονη τότε Κρίστα Πάικ, ο 17χρονος σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και η 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον βρίσκονταν στο Knoxville Job Corps. Θύμα τους ήταν η 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, η οποία φοιτούσε επίσης στο πρόγραμμα. Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, πίσω από όσα ακολούθησαν βρισκόταν η πεποίθηση της Πάικ ότι η Σλέμερ αποτελούσε ερωτική αντίζηλό της. Οι τρεις νέοι παρέσυραν τη 19χρονη σε απομονωμένη δασώδη περιοχή κοντά στην πανεπιστημιούπολη του University of Tennessee.
Εκεί η νεαρή γυναίκα βασανίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο. Στο σώμα της είχε χαραχθεί και ένα πεντάγραμμο, στοιχείο που τράβηξε ακόμη περισσότερο την προσοχή των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, σε μια εποχή κατά την οποία στις ΗΠΑ βρισκόταν ακόμη έντονα στη δημόσια συζήτηση το φαινόμενο που είχε χαρακτηριστεί «satanic panic». Η υπόθεση απέκτησε τεράστια δημοσιότητα και η Κρίστα Πάικ βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βαρύτερη δυνατή ποινή.
Το 1996 καταδικάστηκε για φόνο πρώτου βαθμού και της επιβλήθηκε η θανατική ποινή. Ήταν τότε μία από τις νεότερες γυναίκες που είχαν οδηγηθεί σε πτέρυγα θανατοποινιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ποινική μεταχείριση των άλλων δύο προσώπων που εμπλέκονταν στην υπόθεση ήταν διαφορετική. Ο Τάνταριλ Σιπ ήταν 17 ετών όταν διαπράχθηκε το έγκλημα και δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους. Η Σαντόλα Πίτερσον, από την άλλη πλευρά, συνεργάστηκε με τις Αρχές και κατέθεσε εναντίον των άλλων δύο, λαμβάνοντας διαφορετική ποινική μεταχείριση. Για την Πάικ άρχισε τότε μια αναμονή που τελικά διήρκεσε περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Από τα 18 της χρόνια μέχρι τα 50 της παρέμεινε έγκλειστη, περνώντας ουσιαστικά ολόκληρη την ενήλικη ζωή της στη φυλακή με τη θανατική καταδίκη να παραμένει σε ισχύ. Η ίδια δεν αρνήθηκε την ευθύνη της για το έγκλημα. Με το πέρασμα των χρόνων, ωστόσο, οι συνήγοροί της επιχείρησαν να αναδείξουν στοιχεία από το παρελθόν της τα οποία, κατά την υπεράσπιση, δεν είχαν παρουσιαστεί με την απαιτούμενη βαρύτητα στους ενόρκους που αποφάσισαν για τη ζωή της. Στην αίτηση επιείκειας που κατατέθηκε στον κυβερνήτη του Τενεσί περιγραφόταν μια παιδική ηλικία σημαδεμένη, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, από κακοποίηση, σεξουαλική βία και παραμέληση.
Οι συνήγοροί της ανέφεραν ότι η σεξουαλική κακοποίηση είχε αρχίσει όταν ήταν ακόμη παιδί, ενώ υποστήριξαν ότι υπέστη βιασμό στα 11 της χρόνια και ξανά στα 17 της, περίπου έναν χρόνο πριν από τη δολοφονία της Κόλιν Σλέμερ. Μετά τη φυλάκισή της, η Πάικ διαγνώστηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η υπεράσπισή της, με διπολική διαταραχή και μετατραυματική διαταραχή στρες. Το επιχείρημα των δικηγόρων της δεν ήταν ότι το συγκεκριμένο ιστορικό αναιρούσε την ευθύνη της για τη δολοφονία. Υποστήριζαν, όμως, ότι αποτελούσε κρίσιμο στοιχείο για την κατάσταση μιας 18χρονης κοπέλας και θα έπρεπε να έχει ληφθεί περισσότερο υπόψη κατά την επιβολή της θανατικής ποινής.
Περισσότερες από 100 οργανώσεις και ειδικοί στον χώρο της βίας κατά των γυναικών είχαν ζητήσει να μετατραπεί η ποινή της σε ισόβια χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης. Στον αντίποδα βρισκόταν η οικογένεια της Κόλιν Σλέμερ, η οποία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ζει με τις συνέπειες της δολοφονίας. Η μητέρα της 19χρονης, Μέι Μαρτίνεζ, είχε ταχθεί υπέρ της πραγματοποίησης της εκτέλεσης. Είχε επίσης εκφράσει την πικρία της για το γεγονός ότι η τεράστια δημοσιότητα γύρω από την Κρίστα Πάικ είχε πολλές φορές αφήσει σε δεύτερο πλάνο το ίδιο το θύμα και τη ζωή που χάθηκε.
Διαβάστε επίσης
Οι τελευταίες προσπάθειες για να σταματήσει η εκτέλεση δεν είχαν αρχικά αποτέλεσμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί δεν είχε δώσει την αναστολή που ζητούσε η υπεράσπιση, ενώ ο κυβερνήτης Μπιλ Λι είχε απορρίψει το αίτημα επιείκειας. Οι δικηγόροι της είχαν εκφράσει ανησυχίες και για τη διαδικασία της θανατηφόρας ένεσης, επικαλούμενοι τόσο ζητήματα υγείας όσο και το ιστορικό μετατραυματικού στρες της κρατούμενης. Τελικά, η υπόθεση πήρε μια απρόβλεπτη τροπή την ώρα που επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί η θανατική ποινή. Παρά τη χορήγηση δύο δόσεων, η Πάικ παρέμεινε ζωντανή, με τους δικηγόρους της να αναφέρουν ότι μεταφέρθηκε σε κοντινό νοσοκομείο για να λάβει ιατρική φροντίδα. Η εξέλιξη προκάλεσε νέα συζήτηση γύρω από τη διαδικασία των εκτελέσεων στο Τενεσί. Έτσι, 31 χρόνια μετά τη δολοφονία της Κόλιν Σλέμερ, η υπόθεση που ξεκίνησε με ένα από τα πλέον σοκαριστικά εγκλήματα της εποχής επιστρέφει στο προσκήνιο από μια εντελώς διαφορετική αφορμή.





0 ΣΧΟΛΙΑ