Οσία Πελαγία: Η μνήμη της τιμάται σήμερα (8/10) από την Εκκλησία μας

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σήμερα, Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2025, τιμάται η μνήμη της Οσίας Πελαγίας της από εταιρίδων.

Ο συγκλονιστικός βίος της Οσίας Πελαγίας

Η Όσια Πελαγία ζούσε στην Αντιόχεια, κατά τους χρόνους του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Νουμεριανού. Η Αγία προερχόταν από μεγάλη οικογένεια. Ήταν πολύ πλούσια, αλλά και ωραιοτάτη εις το σώμα. Η ψυχή της όμως αντίθετα δεν στολιζόταν από ομορφιά, αλλά ήταν ακάθαρτη. Ήταν βουτηγμένη ολόκληρη στο βούρκο της ακολασίας.

Άσωτη ζωή

Δεν σκεπτόταν η δύστυχη τίποτε άλλο, παρά πώς να στολίζεται με πολύτιμα στολίδια και να ντύνεται προκλητικά. Προσπαθούσε να αυξάνει το φυσικό κάλλος της περισσότερο και να προσελκύει περισσότερους εραστές, διά να τους οδηγεί στην άβυσσο των σαρκικών αμαρτημάτων. Ο Κύριός μας όμως, πού είναι γεμάτος οικτειρμούς και αγάπη, δεν την περιφρονούσε. Είδε, πώς πίσω από αυτό το κουρέλι της αμαρτίας βρισκότανε μια ψυχή με καλή διάθεση. Γι’ αυτό της έδωσε τη Χάρι του και της άνοιξε τα μάτια της ψυχής της.

Οι Αρχιερείς αποστρέφουν τα μάτια

Είδε κάποτε η Πελαγία την γύμνια της ψυχής της και γνώρισε την αλήθεια. Η επιστροφή της στο Χριστό έγινε ως εξής: Εκείνες τις ήμερες ο Πρόεδρος, ο Αρχιεπίσκοπος της Αντιοχείας, κάλεσε σε συγκέντρωση όλους τους γύρω Αρχιερείς, για μια θρησκευτική υπόθεση. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ένας Επίσκοπος πολύ ενάρετος και άγιος, Νόννος ονόματι. Τον οποίο τον παρακάλεσαν να μιλήσει για να ωφεληθούν ψυχικά.

Την ίδια όμως στιγμή περνούσε ανάμεσα στα πλήθη η Πελαγία. Ήταν καθισμένη επάνω σε άμαξα. Έφερε επάνω της πολύτιμα στολίδια, όπως πάντα και άφθονα αρώματα. Λαμποκοπούσε ολόκληρη από τα πολύτιμα διαμάντια και τα πετράδια, πού έφερε επάνω της. Όταν την είδαν τόσο προκλητική και αδιάντροπη οι άλλοι αρχιερείς, έστρεψαν τα μάτια τους αλλού.

Η επιστροφή της

Ο Άγιος Νόννος το ίδιο βράδυ στο κελί του προσευχόταν για την άσωτη γυναίκα αυτή. Κατά την διάρκεια της προσευχής του είχε ένα όραμα. Έβλεπε ότι κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας φτερούγιζε ένα μαύρο περιστέρι και τον ενοχλούσε, και κατά την διάρκεια που βγήκε στο Άγιο Βήμα πήρε αυτό το περιστέρι και το βύθισε στην κολυμβήθρα, και αυτό έγινε πεντακάθαρο.

Πράγματι! Την άλλη μέρα επήγαν στον Ναό με τους άλλους Αρχιερείς. Τότε έδωσε ο Πατριάρχης στον ευσεβή επίσκοπο Νόννο το άγιο Ευαγγέλιο, δια να κηρύξει και διδάξει το λαό. Μέσα στους άλλους βρέθηκε εκεί και η Πελαγία. Και τούτο το έκαμε, όχι από ευλάβεια, διότι δεν είχε πατήσει ποτέ άλλοτε σε κήρυγμα, Ήτανε οικονομία Θεού για να ακούσει τη διδασκαλία αυτή.

Άκουσε η πόρνη τότε για την αθανασία της ψυχής, την δικαιοσύνη του Θεού και την αιώνια σωτηρία των δικαίων, αλλά και για την καταδίκη των αμαρτωλών. Αλλ’ ώ των θαυμάτων Σου Χριστέ! Η πρώην αμαρτωλή αποτόμως μέσα της ένοιωσε κατάνυξη και συντριβή. Άρχισε να κλαίει για τις αμαρτίες. Μίσησε από την καρδιά της τις βρωμερές πράξεις και τους εραστές της. Ένιωσε ακόμη την καρδιά της να πληγώνεται και να φλογίζεται από την αγάπη και τον πόθο του μοναδικού Νυμφίου Χριστού. Στέλνει τότε μερικούς υπηρέτες να ρωτήσουν τον Νόννο και να μάθουν πού έμεινε. Στέλνει έπειτα μια επιστολή προς αυτόν στην όποια έγραφε:

«Εις τον Άγιον Επίσκοπον και μαθητήν του Χριστού, η μαθήτρια του δαίμονος Πελαγία, η οποία είναι ένα πέλαγος ολόκληρο από ανομίες, απονέμει την δουλικήν προσκύνησιν.» Άκουσα, άγιε του Θεού, από κάποιο Χριστιανό, ότι ο Χριστός δεν ήλθε να καλέσει «δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Μου είπε επίσης, ότι δεν εμίσησε, ούτε απέφευγε από σιχαμάρα τις πόρνες, τους ληστάς και τους τελώνες, αλλά συναναστράφηκε και συνωμίλησε μαζί τους. Αυτός, πού δεν μπορούν να τον ιδούν με ακάλυπτο το πρόσωπο και αυτά ακόμη τα χερουβίμ.Εάν, λοιπόν, και σύ είσαι μαθητής ενός τέτοιου Διδασκάλου, απόδειξέ το στην πράξι και δέξε με κοντά σου. Μή με αηδιάσης, ούτε να με σιχαθής την πόρνη και αμαρτωλή. Σε παρακαλώ να με δεχθής για να σου εξομολογηθώ και να σου πω τα κρίματά μου, για να σώσω την ψυχήν μου η άσωτη».

Με τη χάρη του Θεού, απαρνήθηκε την άσωτη ζωή της, πούλησε τα διάφορα κοσμήματά της και τα χρήματα διαμοίρασε στους φτωχούς. Αφού κατηχήθηκε και βαπτίσθηκε, μετά οκτώ μέρες πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου με σκληρή άσκηση πέρασε την υπόλοιπη ζωή της.

Απολυτίκιον

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ

Ἐξ ἀκανθῶν καθάπερ ρόδον εὐῶδες, τὴ Ἐκκλησία Πελαγία ἐδείχθης, ταὶς ἐναρέτοις πράξεσιν εὐφραίνουσα ἠμᾶς, ὅθεν καὶ προσήγαγες, ὡς ὀσμὴν εὐωδίας, τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, τὸν σὸν βίον Ὁσία. Ὂν ἐκδυσώπει σώζεσθαι ἠμᾶς, παθῶν παντοίων, ψυχῆς τὲ καὶ σώματος.