Αγία Νίνα η Ισαπόστολος: Ο συγκλονιστικός βίος της «Φωτίστριας της Γεωργίας» – Ο λόγος που τιμάται σήμερα (14/1) από την Εκκλησία

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σήμερα, 14 Ιανουαρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της πίστης μας: την Αγία Νίνα την Ισαπόστολο. Πρόκειται για μια γυναίκα που το έργο της συγκρίνεται με αυτό των Μαθητών του Χριστού, καθώς κατάφερε να φέρει το φως του Ευαγγελίου σε ένα ολόκληρο έθνος.

Αγία Νίνα Ισαπόστολος

Σύμφωνα με τον Συναξαριστή, η Αγία Νίνα (ή Νίνω) γεννήθηκε στην Καππαδοκία γύρω στο 280 μ.Χ., μια περιοχή που τότε έσφυζε από ελληνικό και γεωργιανό στοιχείο. Η καταγωγή της ήταν επιφανής, καθώς ήταν η μοναχοκόρη του ευσεβούς στρατηγού Ζαβουλών και της Σωσάννας. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του βίου της είναι η συγγένειά της με τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, γεγονός που φαίνεται πως σφράγισε την αγωνιστική της φύση και την ακλόνητη πίστη της.

Ο πατέρας της, Ζαβουλών, ευσεβής και φημισμένος στρατιωτικός, πριν ακόμα νυμφευθεί, είχε φύγει από την πατρίδα του Καππαδοκία, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Η μητέρα της, Σωσάννα, ήταν αδελφή του Επισκόπου Ιεροσολύμων Ιουβεναλίου. Ο πατέρας της, φλεγόμενος από αγάπη προς τον Θεό, έγινε, με την συγκατάθεση της συζύγου του, μοναχός στην έρημο του Ιορδάνη. Η μητέρα της Αγίας Νίνας τοποθετήθηκε ως διακόνισσα στο Ναό της Αναστάσεως. Την Αγία Νίνα την παρέδωσαν στην ευλαβέστατη Γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει.

Όταν η Αγία Νίνα μελετούσε το Ευαγγέλιο και έφθασε στο κεφάλαιο που έγραφε για την σταύρωση του Κυρίου, ο λογισμός της σταμάτησε στον χιτώνα του Χριστού. Αναρωτήθηκε που να βρίσκεται άραγε η επίγεια πορφύρα του Υιού του Θεού. Της είπαν, λοιπόν, ότι κατά την παράδοση, αυτή φυλασσόταν στην πόλη Μιτσχέτη της Ιβηρίας (Γεωργίας). Τη μετέφερε εκεί ο ραβίνος της πόλεως που ονομαζόταν Ελιόζ, ο οποίος την είχε παραλάβει από το στρατιώτη που την κέρδισε στην κλήρωση κάτω από τον Σταυρό. Τα λόγια αυτά χαράχτηκαν βαθιά στην καρδιά της. Και παρακάλεσε την Θεοτόκο να την αξιώσει να πάει στην Χώρα των Ιβήρων, για να προσκυνήσει τον χιτώνα του Υιού και Θεού της. Η Παναγία άκουσε την προσευχή της και εμφανίσθηκε στον ύπνο της Αγίας.

Την προέτρεψε να πάει στην Ιβηρία να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Χριστού και της πρόσφερε ένα Σταυρό από κληματόβεργες, που θα ήταν η ασπίδα και ο φύλακάς της. Η Αγία ξύπνησε και είδε στα χέρια της το θαυμαστό Σταυρό. Τον ασπάσθηκε, έκοψε μια κοτσίδα από τα μαλλιά της, την έπλεξε στον Σταυρό και πήγε να συναντήσει αμέσως το θείο της Επίσκοπο Ιουβενάλιο. Εκείνος διέκρινε το θέλημα του Θεού και της έδωσε την ευχή του. Έτσι μετά από εντολή της Θεοτόκου, κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Γεωργία, περί τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η αποστολική της δράση και το χάρισμα της θαυματουργίας οδήγησαν τους βασιλείς της Γεωργίας Μιριάν (265-342 μ.Χ.) και Νάνα στην αλήθεια του Χριστού. Η Αγία βρήκε τον τόπο, όπου είχε εναποτεθεί ο χιτώνας του Χριστού, στον κήπο των ανακτόρων και εκεί ανήγειρε το Ναό του Αγίου Στύλου.

Το τέλος του βίου και η παρακαταθήκη της

Η Αγία Νίνα αναπαύθηκε εν ειρήνη γύρω στο 335 μ.Χ. στο χωριό Μπόντμπε, αφού ολοκλήρωσε την αποστολή της. Το λείψανό της παραμένει εκεί μέχρι σήμερα, αποτελώντας πόλο έλξης για χιλιάδες προσκυνητές που ζητούν την ευλογία της.

Σήμερα, 14 Ιανουαρίου, τιμούμε τη μνήμη της και το θάρρος μιας γυναίκας που, οπλισμένη μόνο με έναν σταυρό και την πίστη της, νίκησε τα σκοτάδια των προλήψεων.

Ἀπολυτίκιον

Ήχος πλ α’ . Τον συνάναρχον λόγον

Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταίς τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.