Tapas: Όπως λέμε ώρα για … τσιμπολόγημα!
Κάποτε ήταν τάση και ύστερα παρήκμασε. Πλέον είναι ανάγκη, γιατί είναι και οικονομικά! Τα tapas, μέσα από καθαυτό επιχειρήσεις ή προσαρμοσμένα στα μενού των εστιατορίων με ποικίλες κουζίνες, θα μας απασχολήσουν πολύ! Ώρα να τσιμπήσουμε!
Ελένη Νικολούλια ([email protected])
Γυρνώντας το χρόνο κοντά 5 χρόνια πριν συναντάμε μια Αθήνα -ομολογουμένως- στην ακμή του lifestyle της, αλλά ταυτόχρονα και με μία διάθεση να «ψαχτεί» γαστρονομικά. Η Ισπανία δεν θα μπορούσε παρά να μην ιντριγκάρει αφενός τον «lifestyler» που τότε ήταν στα ντουζένια του, και αφετέρου τον επιχειρηματία που έψαχνε τρόπους να κεντρίσει το ενδιαφέρον νέου ή ήδη υπάρχοντος κοινού. Το ένα tapas bar άνοιγε πίσω από το άλλο, άλλοτε μέσω αξιόλογων προσπαθειών (οι περισσότερες εκ των οποίων διατηρούνται ακόμη και σήμερα), άλλοτε πάλι μέσω της γνωστής τακτικής «ξεπέτας» που θέλει τον έλληνα να παίρνει tapas και να τα κάνει υπερχρεωμένο ψωμοτύρι σε μικρή μερίδα.
Τα χρόνια πέρασαν, ο Έλληνας ταξίδεψε, γνώρισε, έμαθε, φτώχυνε, και τελικά τα tapas (που σημαίνει απλά μικρή μερίδα για να συνεννοούμαστε) φαίνεται να βρήκαν και πάλι θέση στην πολύπαθη γαστρονομική μας κουλτούρα που δειλά – δειλά συμμορφώνεται σε επίπεδο, ποιότητα και τιμές όλο και περισσότερο.
(Το Tickets Tapas Bar του Ferran Adria στη Βαρκελώνη)
VIRAL
Είναι όμως τάση τα tapas;
Μάλλον ανάγκη, θα απαντούσα. Ανάγκη για low budget αναζητήσεις στο φαγητό, αλλά και ταυτόχρονα ανάγκη για να καλυφθεί το κοινό εκείνο που θέλει μεν να βγει, δεν θέλει να ξοδέψει, αλλά θέλει και να ικανοποιήσει τις γουργούρες του μαζί με το ποτό. Η αναζήτηση της (αν όχι φτηνής) σίγουρα προσιτής οικονομικά λύσης εξόδου είναι τάση. Και μάλιστα όχι μόνο στην Αθήνα αλλά θα έλεγα παγκοσμίως. Ο Ferran Adria, ο πολλάκις βραβευμένος καλύτερος σεφ παγκοσμίως στις αρχές του 2011 «επαναστάτησε». Κλείδωσε μια για πάντα τις πόρτες του El Bulli ως εστιατόριο -το καλύτερο του κόσμου-, το μετέτρεψε σε μιας μορφής κέντρου έρευνας γαστρονομίας και πέρασε σε άλλο στάδιο. Η νέα του δραστηριότητα ονομάστηκε Tickets. Τοποθετήθηκε στην πιο πολυπληθή περιοχή της Βαρκελώνης και ανάμεσα στα θέατρα και τα καμπαρέ σέρβιρε τάπας! Μικρές μερίδες γευστικών οργασμών (αλμυρών και γλυκών) παρελαύνουν καθημερινά στο χώρο του κάνοντάς τον κατάμεστο όλη την ημέρα. Το budget ανά άτομο κατρακύλησε, ο χώρος απογυμνώθηκε από τις διακοσμητικές φαμφάρες του El Bulli, η πρωτοτυπία στο concept είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, εάν σκεφτεί κανείς πως είναι αντίστοιχα σα να ανοίγεις σουβλατζίδικο στον Κεραμεικό. Κι όμως! Το παγκόσμιο σούσουρο και η εμμονή της ανθρώπινης φύσης με την «πάταξη» της παρθενογένεσης λειτούργησε παραπάνω από θετικά. Τα τάπας πήραν ξανά τα πάνω τους, ο καιρός πέρασε, ώσπου τελικά φτάσαμε στο 2012, στην Αθήνα «της κρίσης», στον Έλληνα που πλέον τρώει και ψάχνει τις μικρές αυτές μεριδούλες που θα τον κάνουν να χαμογελάσει. Τα πρωτεία φυσικά, συνεχίζουν να κρατούν το Jamon στον Κεραμεικό με τις εξαιρετικές προτάσεις του με σαλάμι chorizo και πέστο ή με δαμάσκηνα γεμιστά με φυστίκι Αιγίνης, μανούρι και Jamon serano και το Tapas Bar στο Γκάζι (το οποίο μάλιστα αποτελεί το πρώτο που άνοιξε στην Αθήνα πριν 9 χρόνια) και τα σχεδόν… ταγμένα με fan club ψητά λαχανικά με jamon ή τις τραγανές γαρίδες με σουσάμι. Φυσικά, συνεχίζουμε να αγαπάμε το Salero στα Εξάρχεια (προτείνω το πιάτο με το γαύρο) αλλά και τους πειραματισμούς με τις περισσότερες από 30 προτάσεις του Santa Botella της Πανόρμου.
(Jamon)
Νεότερα (και μικρά…)
Πριν ένα χρόνο στο παιχνίδι των «τσιμπολογημάτων» μπήκε και το Tribeca της Σκουφά το οποίο μάλιστα τα σερβίρει μεσημέρι και βράδυ, ενώ κάπου τόση είναι και η ζωή του εξαιρετικού Fabrica de Vino στο Κέντρο, το οποίο μας συστήθηκε ως το πρώτο wine bar της πόλης που μάλιστα συνδυάζει τις 85 ανοιγόμενες ετικέτες του με μίνι μεζεδάκια σε καλές τιμές. Κατά τα άλλα, αξιοπρόσεκτη και με ανταπόκριση είναι και η ολοκαίνουρια πρόταση του καταξιωμένου Γάλλου σεφ Olivier Campana και του Βασίλη Βασιλείου στην Πλάκα, η οποία ακούει στο όνομα Mono, και σερβίρει εδώ και σχεδόν ένα μήνα 18 προτάσεις σε tapas αλλά και προτάσεις επιπλέον πιάτων μεσογειακής κουζίνας (Σημαντική λεπτομέρεια: το house wine είναι του κτήματος Λαζαρίδη και κοστίζει σε ποτήρι €2,5).
(Salero)
Και ο Χριστόφορος Πέσκιας θέλει Tapas!
Το ΠBox Eatery στο Κολωνάκι, μέσα από τα μάτια και την εμπειρία του δημιουργού και ιδιοκτήτη του Χριστόφορου Πέσκια αντιμετώπισε αλλιώς το «φαινόμενο» tapas. Δημιούργησε μια σειρά από δέκα μικρά πιάτα, τα οποία συνδύασε με τέσσερις εξαιρετικές προτάσεις από τον Ισπανικό αμπελώνα και δύο μπύρες. Τα μεσημέρια στο Κολωνάκι μυρίζουν πλέον Ισπανία και «σερβίρουν» σουβλάκι από πανσέτα με virtual bacon, μια δροσερή ceviche γαρίδας, αρωματικά κολοκυθάκια στραπατσάδα με petit candal, τραγανά πιτάκια με σπετσοφάι, ή μια Ρώσικη σαλάτα της Σεβίλλης – όπως την αποκαλεί- μαζί με ένα ποτήρι Pedro Ximenes ή μια παγωμένη cerveza από τη Βαρκελώνη και μάλιστα όλα αυτά με €5/πιάτο και €5 για κάθε ποτήρι κρασί ή μπύρα. (Χάρητος 22, Κολωνάκι. Κρατήσεις: 210 7298556)
(ΠBox Eatery Κολωνάκι)
INFO:
Jamon: Ελασιδών 15 & Δεκελέων & Ορφέως 46, Γκάζι, τηλ. 210 3464120. Καθημερινά από τις 11:00. Κυριακές από 13:00. Τιμές: Από €6
Tapas Bar: Τριπτολέμου 44, Γκάζι, τηλ. 210 3471844, Καθημερινά από 20:00, Κυριακές από 17:00. Τιμές: Από €7
Salero: Βαλτετσίου 51, Εξάρχεια, τηλ. 210 3813358. Καθημερινά 13:00-2:00. Τιμές: Από €6
Santa Botella: Πανόρμου 115, Αμπελόκηποι, τηλ. 2106981032. Καθημερινά 13:00-1:00. Τιμές: Από €1,5
Tribeca: Σκουφά 46 & Ομήρου, Κολωνάκι, τηλ. 2103623541. Καθημερινά από τις 10:00. Τιμές: Από €5,5
Fabrica de Vino: Εμ. Μπενάκη 3, Κέντρο, τηλ. 210 3214148. Καθημερινά από τις 20:00. Τιμές: Από €3
Mono: Π. Μπενιζέλου 4Γ, Πλάκα, τηλ.: 210 3226711. Καθημερινά 13:00-1:00. Τιμές: Από €6
0 ΣΧΟΛΙΑ