Σαν σήμερα, 4 Μαρτίου 2010: Η ημέρα που η Ελλάδα «ξέχασε» το Μνημόνιο – Κυκλοφορεί το ροζ DVD της Τζούλιας Αλεξανδράτου
Υπάρχουν κάποιες ημερομηνίες που χαράσσονται στη συλλογική μνήμη όχι για την ιστορική τους βαρύτητα με την παραδοσιακή έννοια, αλλά για τον απόλυτο σουρεαλισμό που εξέπεμψαν. Μία από αυτές είναι η 4η Μαρτίου 2010. Ενώ η χώρα βρισκόταν στην αίθουσα αναμονής για τη λήψη των πρώτων σκληρών μνημονιακών μέτρων και η οικονομική αβεβαιότητα έσφιγγε τον κλοιό γύρω από κάθε ελληνικό σπίτι, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε με βίαιο και θορυβώδη τρόπο σε ένα DVD. Η κυκλοφορία της ταινίας «Τζούλια Αλεξανδράτου – Το Απαγορευμένο» από την εταιρεία Sirina, αποτέλεσε το απόλυτο κοινωνικό γεγονός, επισκιάζοντας ακόμα και την ανακοίνωση των περικοπών που θα άλλαζαν τη ζωή των Ελλήνων για την επόμενη δεκαετία.
Η Julia-mania και ο «επικοινωνιακός αντιπερισπασμός»
Το DVD, με πρωταγωνίστρια την τότε νούμερο ένα celebrity της χώρας και συμπρωταγωνιστή τον Γάλλο Ίαν Σκοτ, εξαφανίστηκε από τα περίπτερα μέσα σε ελάχιστες ώρες. Ήταν η πρώτη φορά που ένα πρόσωπο της «πρώτης γραμμής» της showbiz έκανε το βήμα προς το επαγγελματικό ερωτικό σινεμά, προκαλώντας έναν σεισμό στα Μέσα Ενημέρωσης. Από τα πρωινάδικα μέχρι τα κεντρικά δελτία ειδήσεων, η Τζούλια ήταν το μοναδικό θέμα συζήτησης. Πολλοί ήταν εκείνοι που έκαναν λόγο για έναν «στημένο» επικοινωνιακό αντιπερισπασμό από πλευράς της τότε κυβέρνησης, προκειμένου να περάσουν τα επώδυνα μέτρα χωρίς τη δέουσα προσοχή από την κοινή γνώμη. Είτε ίσχυε είτε όχι, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: η Ελλάδα παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα το «ροζ» σήριαλ, την ώρα που το οικονομικό της μέλλον κρινόταν στις Βρυξέλλες.
Το θρίλερ με το «Sex Tape» και η αποκάλυψη του συμβολαίου
Η υπόθεση πήρε διαστάσεις θρίλερ όταν η ίδια η Τζούλια Αλεξανδράτου εμφανίστηκε δημόσια υποστηρίζοντας ότι το υλικό ήταν προσωπικές στιγμές που διέρρευσαν χωρίς τη συγκατάθεσή της. Η εκδοχή του «sex tape» κράτησε για λίγο το ενδιαφέρον του κοινού σε επίπεδο συμπάθειας ή κουτσομπολιού, μέχρι τη στιγμή που ο Δημήτρης Σειρηνάκης έριξε τη «βόμβα»: ένα ιδιωτικό συμφωνητικό με την υπογραφή της πρωταγωνίστριας, το οποίο αποδείκνυε ότι η συμμετοχή της ήταν επαγγελματική και αδρά αμειβόμενη. Η αποκάλυψη αυτή μετέφερε τη συζήτηση στο επίπεδο της δημόσιας υποκρισίας και της εμπορευματοποίησης της ιδιωτικής ζωής, διχάζοντας την κοινωνία ανάμεσα σε εκείνους που την κατέκριναν και σε εκείνους που θαύμαζαν το επιχειρηματικό της δαιμόνιο μέσα στην κρίση.
Η παρέμβαση του ΣΔΟΕ και η δικαστική οδός
Η ιστορία όμως δεν έμεινε μόνο στις τηλεοπτικές οθόνες. Λόγω των αντιφατικών δηλώσεων για το ύψος της αμοιβής και τη νομιμότητα της συναλλαγής, κινητοποιήθηκαν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους. Το ΣΔΟΕ άνοιξε φάκελο για να ερευνήσει αν είχαν αποδοθεί οι αναλογούντες φόροι από το ποσό-μαμούθ που ακουγόταν ότι έλαβε η Αλεξανδράτου. Έτσι, το «ροζ» σκάνδαλο απέκτησε ξαφνικά σοβαρό οικονομικό και φορολογικό υπόβαθρο, οδηγώντας την υπόθεση στις δικαστικές αίθουσες. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα προϊόν μαζικής περιέργειας, κατέληξε να είναι μια υπόθεση με δικαστικές προεκτάσεις που απασχόλησε τις αρχές για χρόνια, παραμένοντας ένα ανεξίτηλο σημείο αναφοράς της εγχώριας ποπ κουλτούρας.
VIRAL
Διαβάστε επίσης
Ένας καθρέφτης μιας κοινωνίας σε νευρική κρίση
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω σε εκείνη την ημέρα, η 4η Μαρτίου 2010 λειτουργεί ως ένα τέλειο κοινωνικό στιγμιότυπο. Αποτύπωσε μια Ελλάδα σε νευρική ένταση, που προσπαθούσε να βρει διέξοδο από τη σκληρή πραγματικότητα μέσα από ένα θορυβώδες θέαμα. Ήταν η στιγμή που η showbiz, η πολιτική και η οικονομία συναντήθηκαν στο πιο σουρεαλιστικό σταυροδρόμι της μεταπολίτευσης. Το DVD της Τζούλιας δεν ήταν απλώς μια ερωτική ταινία, ήταν το «ναρκωτικό» ενός λαού που αρνούνταν να δει το οικονομικό γκρεμό που ανοιγόταν μπροστά του, προτιμώντας να ασχοληθεί με το αν η πρωταγωνίστρια είχε υπογράψει ή όχι το συμβόλαιο με τη Sirina.
0 ΣΧΟΛΙΑ