Σαν σήμερα, 31 Οκτωβρίου 1908: Τελετή λήξης των 4ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο – Η Ελλάδα κατέκτησε τρία αργυρά μετάλλια

Σαν σήμερα, στις 31 Οκτωβρίου του 1908, έληξαν οι 4οι Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λονδίνο, μια διοργάνωση που είχε ξεκινήσει στις 27 Απριλίου και έμελλε να μείνει στην ιστορία ως η μακροβιότερη σε χρονική διάρκεια, φτάνοντας τις 187 ημέρες. Μέσα σε αυτό το μαραθώνιο αθλητικών γεγονότων, η ελληνική συμμετοχή, αν και μικρή σε αριθμό, κατάφερε να αφήσει το δικό της ανεξίτηλο αποτύπωμα, κατακτώντας συνολικά τέσσερα μετάλλια (τρία αργυρά και ένα χάλκινο) και αναδεικνύοντας δύο εμβληματικές μορφές του ελληνικού αθλητισμού.

Το παρασκήνιο: Από τη Ρώμη στο Λονδίνο

Αρχικά, οι Αγώνες του 1908 είχαν ανατεθεί στη Ρώμη. Ωστόσο, η καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου τον Απρίλιο του 1906 ανάγκασε την ιταλική κυβέρνηση να διακόψει τις προετοιμασίες και να διαθέσει τα κονδύλια για την αποκατάσταση των πληγέντων στη Νάπολη. Η διοργάνωση μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Λονδίνο, το οποίο φιλοξένησε τους Αγώνες παράλληλα με μια διεθνή εμπορική έκθεση. Η μεγάλη διάρκεια και τα οργανωτικά προβλήματα που προέκυψαν σε ορισμένα αγωνίσματα δεν μείωσαν την λάμψη της διοργάνωσης, η οποία αποτέλεσε, κυρίως λόγω της συμμετοχής, μια σημαντική εξέλιξη του θεσμού.

Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας: Ο άνθρωπος που αμφισβήτησε τους Αμερικανούς

Η μεγαλύτερη ελληνική μορφή των Αγώνων του 1908 ήταν ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας. Ο νεαρός, μόλις 20 ετών, αθλητής από την Πύλο, ο οποίος ανήκε στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, είχε ήδη διακριθεί στα πανελλήνια πρωταθλήματα. Στο Λονδίνο, έλαμψε στα άλματα άνευ φοράς, αγωνίσματα που σήμερα έχουν καταργηθεί, αλλά τότε είχαν μεγάλη δημοφιλία.

Ο Τσικλητήρας, με τα σπάνια σωματικά του προσόντα, κατάφερε να αποσπάσει δύο αργυρά μετάλλια σε διάστημα μόλις τριών ημερών, αντιμετωπίζοντας τον θρυλικό Αμερικανό αθλητή Ρέι Έουρι.

VIRAL

Λαγοκέφαλος δάγκωσε λουόμενη στην Χαλκιδική: «Δεν με άφηνε, κοιτάω και βλέπω ένα τεράστιο ψάρι» – Δείτε το βίντεο με την μαρτυρία

Τραγωδία στο Ηράκλειο: Έχασε την μάχη με την ζωή η γυναίκα που αυτοπυροβολήθηκε στο σκοπευτήριο – Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες

Θρίλερ στην Αρτέμιδα: Τα είπε όλα ο Καλλιακμάνης για εξαφάνιση της 50χρονης – «Εκτιμώ ότι δεν έχει μαζί της το κινητό…»

• Στις 20 Ιουλίου, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς, με επίδοση 3.225 μέτρα.
• Στις 23 Ιουλίου, κρέμασε στο στήθος του το δεύτερο αργυρό μετάλλιο στο ύψος άνευ φοράς, με άλμα στα 1.55 μέτρα, επίδοση που αποτελούσε τότε πανελλήνιο ρεκόρ.

Ο ίδιος, μιλώντας τότε σε ανταποκριτές, εξέφρασε τον θαυμασμό του για τους Αμερικανούς αθλητές, αλλά δήλωσε με θάρρος: «Τώρα όμως πήρα θάρρος, θα επιδοθώ με μεγαλύτερο ζήλο στη προπόνηση και είμαι βέβαιος ότι θα γίνω πρώτος Ολυμπιονίκης». Μια προφητεία που επαληθεύτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης το 1912, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς.

Μιχάλης Δώριζας: Η τιμή της Κωνσταντινούπολης

Το τρίτο αργυρό μετάλλιο για την Ελλάδα ήρθε από τον Μιχάλη Δώριζα, έναν αθλητή με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος εντάχθηκε στην ελληνική αποστολή λίγο πριν την αναχώρηση. Ο Δώριζας, που διέμενε μόνιμα στην Πόλη και αργότερα έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φιλαδέλφειας, αγωνίστηκε στον ελεύθερο ακοντισμό, ένα αγώνισμα που τότε επέτρεπε στους αθλητές να κάνουν τις βολές τους με κάθε πιθανή λαβή του ακοντίου.

Στις 15 Ιουλίου, ο Δώριζας κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με βολή στα 51.36 μέτρα. Παρόλο που ο Σουηδός Έρικ Λέμιγκ ήταν αδύνατο να κερδηθεί, ο Δώριζας κατάφερε να φέρει μια σημαντική διάκριση, συνεχίζοντας έτσι την παράδοση των ελληνικών επιτυχιών στα αγωνίσματα των ρίψεων.

Συνολική εικόνα: Ένα χάλκινο και η εθνική υπερηφάνεια

Στη συνολική συγκομιδή, η Ελλάδα ολοκλήρωσε τους Αγώνες με τρία αργυρά μετάλλια και ένα χάλκινο, το οποίο κατέκτησε ο Αναστάσιος Μεταξάς στη σκοποβολή (βολή κατά πήλινων δίσκων).

Παρά το γεγονός ότι οι Αγώνες του 1908 επισκιάστηκαν από το δραματικό φινάλε του μαραθωνοδρόμου Ντοράντο Πιέτρι (ο οποίος έφτασε πρώτος, αλλά ακυρώθηκε επειδή δέχτηκε βοήθεια), η ελληνική αποστολή έφυγε από το Λονδίνο με ψηλά το κεφάλι. Η γενικότερη εμφάνιση των Ελλήνων αθλητών ήταν ικανοποιητική, με τον Χ. Ζούρα να παίρνει την τέταρτη θέση στον ακοντισμό και τον Μπανίκα την πέμπτη στο επί κοντώ. Η 31η Οκτωβρίου 1908 δεν ήταν μόνο η ημέρα λήξης των 4ων Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν η στιγμή που η Ελλάδα επιβεβαίωσε την αδιάλειπτη παρουσία της στον Ολυμπισμό και ανέδειξε αθλητές-πρότυπα που τίμησαν τα ελληνικά χρώματα με το ήθος και τις διακρίσεις τους.