Σαν σήμερα, 20 Νοεμβρίου 1990: Απόπειρα δολοφονίας κατά του Βαρδή Βαρδινογιάννη από τη «17 Νοέμβρη»

Σαν σήμερα, 20 Νοεμβρίου 1990, οι δρόμοι της Νέας Ερυθραίας μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης, σε ένα από τα πιο κρίσιμα και θεαματικά χτυπήματα της εγχώριας τρομοκρατίας. Η οργάνωση «17 Νοέμβρη», σε μια επίδειξη στρατιωτικού σχεδιασμού και τόλμης, πραγματοποίησε μια απόπειρα δολοφονίας κατά του ισχυρού επιχειρηματία και εφοπλιστή Βαρδή Βαρδινογιάννη, εκτοξεύοντας αντιαρματικές ρουκέτες εναντίον του. Ήταν η στιγμή που η Ελλάδα συνειδητοποίησε ότι η τρομοκρατία είχε ανεβάσει επίπεδο, φέρνοντας τον αστικό ανταρτοπόλεμο στην καρδιά των βορείων προαστίων.

Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης δεν ήταν απλώς ένας επιχειρηματίας. Ως επικεφαλής ενός από τους μεγαλύτερους οικονομικούς ομίλους της χώρας, με δραστηριότητα στην ενέργεια, τη ναυτιλία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αποτελούσε έναν ζωντανό στόχο και το σύμβολο του «μεγάλου κεφαλαίου» που η «17 Νοέμβρη» είχε ορκιστεί να πολεμήσει. Η επιλογή του στόχου εντασσόταν πλήρως στη ρητορική της οργάνωσης περί «πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το ντόπιο κεφάλαιο και τη διαφθορά».

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Η επίθεση αυτή σηματοδότησε μια σοβαρή κλιμάκωση στη δράση της 17Ν, καθώς η χρήση ρουκέτας RPG-7 σε κατοικημένη περιοχή, ενάντια σε έναν στόχο που κυκλοφορούσε με ισχυρή ασφάλεια, υποδήλωνε ότι η οργάνωση είχε πλέον πρόσβαση σε στρατιωτικού τύπου οπλισμό και είχε αναπτύξει τακτικές εφάμιλλες με οργανωμένες ένοπλες ομάδες. Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια τρομοκρατία που ξεπερνούσε τα όρια της δολοφονίας με πιστόλι και περνούσε στην υψηλή τεχνολογία του φόβου.

Η ανατομία της επίθεσης

Το χτύπημα εκτελέστηκε με ψυχρή ακρίβεια νωρίς το πρωί, την ώρα που ο Βαρδινογιάννης μετέβαινε στο γραφείο του. Οι τρομοκράτες είχαν στήσει ενέδρα σε κεντρική οδική αρτηρία της Νέας Ερυθραίας.

Καθώς η αυτοκινητοπομπή του επιχειρηματία, αποτελούμενη από δύο οχήματα, προσέγγισε το σημείο της ενέδρας, εκτοξεύτηκε η πρώτη ρουκέτα. Ο στόχος ήταν το θωρακισμένο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ο Βαρδινογιάννης, μαζί με τον οδηγό του. Η ρουκέτα χτύπησε το όχημα, προκαλώντας μια ισχυρή έκρηξη που συγκλόνισε την περιοχή. Η δύναμη της εκρηκτικής ύλης ήταν τεράστια, ικανή να διαλύσει ένα συμβατικό όχημα.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, και ενώ επικρατούσε πανδαιμόνιο, εκτοξεύτηκε και μια δεύτερη ρουκέτα εναντίον του συνοδευτικού οχήματος. Ωστόσο, οι αυτόπτες μάρτυρες και τα ευρήματα της αστυνομίας έδειξαν ότι η δεύτερη ρουκέτα αστόχησε, με αποτέλεσμα να προσκρούσει σε κάποιο κοντινό εμπόδιο ή να εκραγεί πρόωρα. Η αδυναμία των δραστών να πλήξουν εκ νέου τον κύριο στόχο τους, σε συνδυασμό με την σωτήρια ασπίδα του αυτοκινήτου, οδήγησε στην αποτυχία της απόπειρας.

Το θωρακισμένο όχημά του τον σώζει

Το θωρακισμένο όχημα του Βαρδή Βαρδινογιάννη υπήρξε ο απρόσμενος σωτήρας του. Η ειδική, ενισχυμένη κατασκευή του, σχεδιασμένη για να αντέχει σε εκρήξεις και βολές όπλων μεγάλου διαμετρήματος, αποδείχτηκε ικανή να απορροφήσει το κύριο μέρος της ενέργειας της ρουκέτας. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας βγήκε σώος από το όχημα, φέροντας μόνο ελαφρά τραύματα.

Η μοίρα, ωστόσο, δεν ήταν το ίδιο ευγενική με τον οδηγό του. Παρόλο που η θωράκιση τον προστάτευσε από τα χειρότερα, ο οδηγός τραυματίστηκε σοβαρά από την έκρηξη και τον κρουστικό αέρα, μετέβη στο νοσοκομείο και χρειάστηκε μακρά ανάρρωση. Το γεγονός αυτό υπογράμμισε τη βαρβαρότητα της τρομοκρατικής πράξης, η οποία δεν δίστασε να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή αθώων πολιτών.

Η αποτυχημένη δολοφονία του Βαρδή Βαρδινογιάννη το 1990 αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο στην ιστορία της «17 Νοέμβρη». Παρά την αποτυχία της εξόντωσης του στόχου, η επίθεση απέδειξε τη λειτουργική ικανότητα της οργάνωσης να εκτελεί σύνθετες στρατιωτικές επιχειρήσεις και να προμηθεύεται βαρύ οπλισμό. Το σοκ στην ελληνική κοινωνία ήταν μεγάλο, αυξάνοντας την πίεση προς την πολιτεία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου.

Η ίδια η ομολογία της οργάνωσης, η οποία ακολούθησε την επίθεση, ήταν μια ωμή επιβεβαίωση των λεπτομερειών, αναλύοντας τα κίνητρα και την επιλογή του στόχου. Παρόλο που η 17Ν συνέχισε τη δράση της για άλλα δώδεκα χρόνια, η αποτυχία της συγκεκριμένης απόπειρας, λόγω της σωτήριας θωράκισης, παρέμεινε ως ένα σημάδι στην ιστορία της ελληνικής τρομοκρατίας.