Σαν σήμερα, 17 Αυγούστου 1937: Γεννιέται ο Σπύρος Φωκάς – Ένας από τους τελευταίους Έλληνες ζεν πρεμιέ

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Σπύρος Φωκάς, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Σπυρίδωνος Ανδρουτσόπουλου, είναι ένας από τους λίγους Έλληνες ηθοποιούς που κατάφεραν να χτίσουν μια μακροχρόνια διεθνή καριέρα. Ως ιδιαίτερα γοητευτικός άνδρας, ξεχώρισε αρχικά σε ρόλους ζεν πρεμιέ, ενώ αργότερα το Χόλιγουντ τον καθιέρωσε σε ρόλους Ανατολίτη. Συνεργάστηκε με κορυφαία ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, όπως η Λάιζα Μινέλι, ο Σιλβέστερ Σταλόνε, ο Αλέν Ντελόν, η Κάθλιν Τέρνερ και ο Μάικλ Ντάγκλας.

Ο Σπύρος Φωκάς γεννήθηκε στην Πάτρα στις 17 Αυγούστου 1937. Σε ηλικία εννέα ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία είχε το όνειρο να γίνει ηθοποιός, το οποίο πραγματοποίησε φοιτώντας στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη.

Η μεγάλη διεθνής καριέρα, το θέατρο και η τηλεόραση

Ο Σπύρος Φωκάς έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1959 με το βουκολικό δράμα «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα» του Ανδρέα Λαμπρινού. Η εμφάνισή του εντυπωσίασε όχι μόνο το ελληνικό κοινό, αλλά και το Φεστιβάλ Καννών, όπου η ταινία συμμετείχε επίσημα, σηματοδοτώντας την έναρξη της διεθνούς του καριέρας. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε στην ξενόγλωσση ταινία «Ο Θάνατος ενός Φίλου» του Φράνκο Ρόσι, για την οποία τιμήθηκε με βραβείο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο το 1960.

Η διεθνής του πορεία συνεχίστηκε με τη συμμετοχή του στην εμβληματική ταινία «Ο Ρόκο και τ’ Αδέλφια του» (1960) του Λουκίνο Βισκόντι, δίπλα στην Κατίνα Παξινού, τον Αλέν Ντελόν και την Ανί Ζιραρντό. Στα επόμενα χρόνια, συμμετείχε σε πολλές διεθνείς παραγωγές, όπως «Το Διαμάντι του Νείλου» (1985), «Ράμπο Νο 3» (1988) και «A Matter of Time» (1976) σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι.

Παράλληλα, είχε ενεργή παρουσία και στον ελληνικό κινηματογράφο, με συμμετοχές σε ταινίες της δεκαετίας του ’60, όπως «Εγωισμός» (1964) και «Στεφανία» (1966) του Γιάννη Δαλιανίδη, καθώς και το «Ντάμα Σπαθί» (1966) του Γιώργου Σκαλενάκη. Ξεχώρισε επίσης στις ταινίες «Σόνια» του Τάκη Κανελλόπουλου, «Επικίνδυνο Παιχνίδι» (1982) και «Πεθαμένο Λικέρ» (1992) του Γιώργου Καρυπίδη.

Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1962, δίπλα στη Σμαρούλα Γιούλη, στο έργο «Anima Nera» του Τζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι. Αν και η θεατρική του πορεία ήταν περιορισμένη σε σχέση με τον κινηματογράφο, η παρουσία του στην τηλεόραση ήταν πιο έντονη, με συμμετοχές σε σειρές όπως «Οι Κληρονόμοι» (1981), «Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων» (1981), «Δύο Ξένοι» (1997), «Φιλί Ζωής» (2002) και «Της Αγάπης Μαχαιριά» (2006).

Η προσωπική του ζωή και ο θάνατος

Στην προσωπική του ζωή είχε κάνει τέσσερις γάμους. Το 1958 με την ηθοποιό Νία Λειβαδά, στα τέλη της δεκαετίας του ’60 με την αεροσυνοδό Βέτα Ρεμπετσέρι, στα τέλη του ’70 με την ελληνοαμερικανιδα διευθύντρια του Φεστιβάλ Ολυμπίας, Ρενέ Πάππας και το 2013 με την ηθοποιό Λίλιαν Παναγιωτοπούλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι και τέσσερις γάμοι του διήρκεσαν από δέκα χρόνια έκαστος.

Ο Σπύρος Φωκάς πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 2023 σε κέντρο αποκατάστασης στην Ελευσίνα, σε ηλικία 86 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε με τη σύζυγό του στο Καλαμάκι Κορινθίας και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

«Κοσμοπολίτης, ευγενής, εργατικός, προσηνής και ταυτόχρονα διονυσιακός και απολλώνιος, ο Σπύρος Φωκάς ήταν ωραίος ως Έλληνας». Με αυτά τα λόγια συνόψισε την προσωπικότητα του δημοφιλούς ηθοποιού το Υπουργείο Πολιτισμού στην αποχαιρετιστήρια ανακοίνωσή του.