Σαν σήμερα, 10 Φεβρουαρίου 2008: Ο Αλέξης Τσίπρας εκλέγεται νέος Πρόεδρος του Συνασπισμού με το 70% των ψήφων

Η ανάδυση ενός νέου πρωταγωνιστή: Η ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε τον χάρτη της ελληνικής Αριστεράς

Η 10η Φεβρουαρίου του 2008 θα παραμείνει χαραγμένη στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας ως η αφετηρία μιας διαδρομής που ξεκίνησε από τα περιορισμένα όρια ενός κόμματος του 3% και κατέληξε, λίγα χρόνια αργότερα, στη διακυβέρνηση της χώρας. Σαν σήμερα, πριν από δεκαοκτώ χρόνια, το 5ο Συνέδριο του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, που διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, εξέλεξε ως νέο πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα. Σε ηλικία μόλις 33 ετών, ο Τσίπρας δεν έγινε απλώς ο διάδοχος του Αλέκου Αλαβάνου, αλλά ο νεότερος αρχηγός πολιτικού κόμματος στην ιστορία της ελληνικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προκαλώντας έναν πρωτοφανή πολιτικό σεισμό που επηρέασε ολόκληρο το κομματικό σύστημα.

Εκλέχθηκε πρόεδρος σε ηλικία μόλις 33 χρονών

Η εκλογή εκείνη δεν ήταν μια απλή εσωκομματική διαδικασία, αλλά το αποτέλεσμα μιας τολμηρής και, για πολλούς, ριψοκίνδυνης επιλογής της τότε ηγεσίας να επενδύσει στη γενιά των τριαντάρηδων. Το κλίμα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ήταν ηλεκτρισμένο, καθώς η αίσθηση της αλλαγής εποχής ήταν διάχυτη στις τάξεις των συνέδρων. Ο Αλέξης Τσίπρας, έχοντας ήδη δώσει τα διαπιστευτήριά του ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με την «Ανοιχτή Πόλη» το 2006, όπου είχε καταγράψει ένα εντυπωσιακό ποσοστό, θεωρούνταν το «πουλέν» του Αλέκου Αλαβάνου. Ωστόσο, η επικράτησή του στην κάλπη απέναντι σε ένα ιστορικό και έμπειρο στέλεχος της Αριστεράς, τον Φώτη Κουβέλη, σηματοδότησε την οριστική μετατόπιση του κόμματος προς μια πιο ριζοσπαστική και επικοινωνιακά σύγχρονη κατεύθυνση.

Το δαχτυλίδι της διαδοχής και η στρατηγική του Αλέκου Αλαβάνου

Η απόφαση του Αλέκου Αλαβάνου να μην διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία του Συνασπισμού και να προωθήσει τον Αλέξη Τσίπρα υπήρξε μια από τις πιο συζητημένες πολιτικές κινήσεις της δεκαετίας του 2000. Ο Αλαβάνος είχε διαγνώσει έγκαιρα ότι ο Συνασπισμός χρειαζόταν μια ανανέωση προσώπου και ύφους για να ξεφύγει από την πολιτική περιθωριοποίηση. Επιλέγοντας τον Τσίπρα, επέλεξε έναν πολιτικό που δεν κουβαλούσε τα βάρη των διασπάσεων του παρελθόντος και που μπορούσε να μιλήσει σε ένα νεανικό ακροατήριο που ένιωθε αποκομμένο από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα.

Η απόφαση Αλέκου Αλαβάνου να προωθήσει τον Αλέξη Τσίπρα για πρόεδρο

Η κίνηση αυτή βέβαια δεν έγινε χωρίς εσωτερικές τριβές. Η «Ανανεωτική Πτέρυγα» του κόμματος, με επικεφαλής τον Φώτη Κουβέλη, εξέφραζε σοβαρές επιφυλάξεις για το νεαρό της ηλικίας του Τσίπρα και για τον κίνδυνο μιας «αριστερής στροφής» που θα απομάκρυνε το κόμμα από τον ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό προσανατολισμό του. Παρά τις αντιδράσεις, ο Αλαβάνος επέμεινε, και η υποψηφιότητα του Τσίπρα απέκτησε μια δυναμική που αποδείχθηκε μη αναστρέψιμη. Η ρητορική του νέου υποψηφίου, που συνδύαζε την αισιοδοξία με την καταγγελία του «δικομματισμού», βρήκε πρόσφορο έδαφος στη βάση του κόμματος.

VIRAL

Η «κατάρα» που διέλυσε την οικογένεια Σεργιανόπουλου: Πέθαναν όλοι του οι συγγενείς μετά την δολοφονία του – Μάνα και αδελφή του την ίδια μέρα!

Μεγάλες αλήθειες από μία απλή κοπέλα για το κέρατο και τις γυναικοκτονίες 

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

Η κάλπη της 10ης Φεβρουαρίου και η συντριπτική επικράτηση

Όταν το βράδυ της 10ης Φεβρουαρίου 2008 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, η έκταση της νίκης του Αλέξη Τσίπρα εξέπληξε ακόμα και τους πιο αισιόδοξους υποστηρικτές του. Ο Τσίπρας έλαβε 840 ψήφους, ποσοστό που αντιστοιχούσε στο 70,41% των συνέδρων, ενώ ο Φώτης Κουβέλης έλαβε 342 ψήφους, δηλαδή το 28,67%. Η διαφορά ήταν χαοτική και έδινε στον νέο πρόεδρο μια ισχυρή εντολή να προχωρήσει στον μετασχηματισμό του κόμματος. Η εικόνα του νεαρού Τσίπρα να ανεβαίνει στο βήμα για την πρώτη του ομιλία ως πρόεδρος, κατακλύστηκε από τα φλας των φωτογράφων, καθώς τα μέσα ενημέρωσης αντιλήφθηκαν αμέσως ότι κάτι καινούργιο γεννιόταν στο πολιτικό σκηνικό.

Νίκη Τσίπρα ενάντια Φώτη Κουβέλη με ψήφους 70,41% των συνέδρων

Στην πρώτη του δήλωση, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για μια «Αριστερά της ελπίδας και της προοπτικής», καλώντας σε ενότητα και σε άνοιγμα στην κοινωνία. Παρά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή δεν ήταν μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου, καθώς δεν είχε εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 2007, η παρουσία του έγινε αμέσως αισθητή. Ο «Συνασπισμός» άρχισε να καταγράφει εντυπωσιακά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις των επόμενων μηνών, με το φαινόμενο «Τσίπρας» να προκαλεί πονοκέφαλο τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη Νέα Δημοκρατία. Η δημοφιλία του εκτινάχθηκε, καθώς αντιμετωπιζόταν ως μια «φρέσκια» φωνή σε ένα γερασμένο πολιτικό σύστημα.

Η κληρονομιά μιας ιστορικής εκλογής και ο δρόμος προς την εξουσία

Κοιτάζοντας πίσω από τη σημερινή σκοπιά του 2026, η εκλογή του Αλέξη Τσίπρα το 2008 θεωρείται το «πρώτο κεφάλαιο» μιας μακράς περιόδου ανακατατάξεων. Εκείνη η 10η Φεβρουαρίου ήταν η αφετηρία που οδήγησε στη μετέπειτα γιγάντωση του ΣΥΡΙΖΑ, την απορρόφηση των συνιστωσών και τελικά την άνοδο στην εξουσία το 2015. Η εκλογή του Τσίπρα απέδειξε ότι η ελληνική κοινωνία ήταν έτοιμη για μια αλλαγή γενιάς, ακόμα κι αν τότε κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τις πρωτοφανείς κρίσεις που θα ακολουθούσαν και θα άλλαζαν τη μοίρα της χώρας.

Η ιστορία κατέγραψε ότι ο Τσίπρας κατάφερε να μετατρέψει έναν πολυδιασπασμένο χώρο σε μια υπολογίσιμη δύναμη εξουσίας, αν και ο δρόμος δεν ήταν χωρίς κόστος. Η ρήξη με τον πνευματικό του πατέρα, Αλέκο Αλάβανο, η αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας που οδήγησε στη δημιουργία της ΔΗΜΑΡ και οι μετέπειτα θυελλώδεις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, έχουν όλα τις ρίζες τους σε εκείνο το συνέδριο του 2008. Σαν σήμερα, λοιπόν, γεννήθηκε ο πολιτικός αρχηγός που σφράγισε μια ολόκληρη δεκαετία, αποδεικνύοντας ότι στην πολιτική, η τόλμη και ο χρόνος είναι συχνά οι καλύτεροι σύμμαχοι.