Η Μάχη του Γρανικού: Η πρώτη μεγάλη νίκη του Μεγάλου Αλέξανδρου κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας
Η πρώτη μεγάλη νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας αποτέλεσε ορόσημο που εδραίωσε τη φήμη του ως ένας από τους μεγαλύτερους στρατηλάτες της ιστορίας. Η μάχη έλαβε χώρα στις 22 Μαΐου του 334 π.Χ., κοντά στον ποταμό Γρανικό (σημερινό Μπιγκάτσαϊ), στη βορειοδυτική Μικρά Ασία, κοντά στην αρχαία Τροία.
Οι Πέρσες σατράπες Μιθριδάτης και Σπιθριδάτης είχαν οχυρωθεί στη μία όχθη του ποταμού, διοικώντας δυνάμεις που περιλάμβαναν 12.000 πεζούς, 15.000 ιππείς και 5.000 Έλληνες μισθοφόρους υπό την ηγεσία του Έλληνα στρατηγού Μέμνωνα του Ρόδιου. Στην αντίθετη όχθη, ο Αλέξανδρος παρέταξε στρατό αποτελούμενο από 30.000 πεζούς και 5.000 ιππείς, έτοιμος να αντιμετωπίσει την εχθρική παράταξη με στρατηγική ευφυΐα και αποφασιστικότητα.
Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε στις αρχές Μαΐου από την Πέλλα, επικεφαλής του στρατού του και ενός στόλου 160 πλοίων, υπό τη διοίκηση των στρατηγών Παρμενίωνα, Φιλώτα, Κράτερου, Κλείτου και Ηφαιστίωνα. Στη Μακεδονία, άφησε ως αντικαταστάτη του τον Αντίπατρο, μαζί με δύναμη 12.000 πεζών και 1.500 ιππέων.
Προχωρώντας μέσω της Θράκης, έφτασε στον Ελλήσποντο, όπου τον περίμενε ο στόλος του. Υπό την εποπτεία του Παρμενίωνα, ο στόλος μετέφερε τις δυνάμεις του στη Μικρά Ασία, και συγκεκριμένα στην Άβυδο.
VIRAL
Για λίγο, ο Αλέξανδρος απομακρύνθηκε από τον στρατό του ώστε να προσφέρει θυσία στο τέμενος του Πρωτεσίλαου στην Ελεούντα, τιμώντας τον πρώτο Έλληνα που σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο. Στη συνέχεια, επισκέφθηκε το Ίλιον, όπου τέλεσε θυσία στην Αθηνά και διοργάνωσε αγώνες προς τιμήν του Αχιλλέα.
Όταν ο Αλέξανδρος έφτασε στην Άβυδο, ενημερώθηκε από τους στρατηγούς του ότι οι Πέρσες είχαν παραταχθεί στην όχθη του Γρανικού, σε μια θέση ιδιαίτερα πλεονεκτική λόγω της απότομης κλίσης της όχθης. Κατόπιν συμβουλής του Παρμενίωνα, αποφάσισε να διασχίσει τον ποταμό την αυγή της 22ας Μαΐου. Επικεφαλής της δεξιάς πτέρυγας και εφαρμόζοντας τη στρατηγική της Λοξής Φάλαγγας, ο ίδιος ο Αλέξανδρος εξαπέλυσε την επίθεση.
Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Αλέξανδρος πολέμησε στην πρώτη γραμμή. Σε μια κρίσιμη στιγμή, ο Πέρσης σατράπης Σπιθριδάτης σήκωσε το ξίφος του με πρόθεση να τον σκοτώσει. Ωστόσο, με μια αστραπιαία κίνηση, ο Κλείτος απέκοψε το χέρι του Σπιθριδάτη, σώζοντας τη ζωή του Αλέξανδρου.
Την ίδια στιγμή, οι Πέρσες διέπραξαν ένα στρατηγικό λάθος που έμελλε να αποβεί καθοριστικό για την έκβαση της μάχης. Τοποθέτησαν το ιππικό μπροστά από το πεζικό, με αποτέλεσμα, όταν οι ιππείς άρχισαν να υποχωρούν υπό την πίεση των Μακεδόνων, να παρασύρουν το πεζικό. Οι πεζοί βρέθηκαν εκτεθειμένοι και δέχθηκαν ανελέητα χτυπήματα από τους σαρισοφόρους, οδηγώντας σε μια συντριπτική νίκη για τους Μακεδόνες.
Όσοι επέζησαν από τη μάχη τράπηκαν σε φυγή, εγκαταλείποντας τους Έλληνες μισθοφόρους μόνους στο πεδίο. Περίπου 2.000 αιχμαλωτίστηκαν και οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στη Μακεδονία για καταναγκαστικά έργα, καθώς, όπως σημειώνει ο Αρριανός, «παρά τα κοινή δόξαντα τοις Έλλησι, Έλληνες όντες εναντία τη Ελλάδι υπέρ των βαρβάρων εμάχοντο». Οι Μακεδόνες υπέστησαν 150 απώλειες, ενώ οι απώλειες των Περσών ανήλθαν στους 4.000 στρατιώτες.
Διαβάστε επίσης
Την επόμενη ημέρα, ο Αλέξανδρος, τιμώντας τους πεσόντες, διέταξε να ταφούν οι άνδρες του μαζί με τα όπλα τους, ενώ μερίμνησε και για την ταφή των Ελλήνων μισθοφόρων σύμφωνα με τα έθιμα. Επιπλέον, έδωσε εντολή να σταλούν στον Παρθενώνα 300 περσικές ασπίδες ως αφιέρωμα, οι οποίες έφεραν την επιγραφή: «Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου, και οι Έλληνες πλην των Λακεδαιμονίων από των βαρβάρων των την Ασίαν κατοικούντων».
Η νίκη του Αλέξανδρου αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για το ηθικό των Περσών, ενώ παράλληλα άρχισε να εδραιώνεται η φήμη της αήττητης στρατιωτικής του δεινότητας. Μία προς μία, οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας απελευθερώθηκαν, δημιουργώντας ένα στρατηγικό προγεφύρωμα, πολύτιμο για τη συνέχιση της εκστρατείας του ενάντια στους Πέρσες.
0 ΣΧΟΛΙΑ