«Κοράκιασα από τη δίψα»: Πώς βγήκε η φράση στην αρχαιότητα – Ο μύθος με τον Απόλλωνα

Είναι μια από τις πιο κοινές ατάκες που χρησιμοποιούμε σήμερα, ειδικά τα τελευταία καλοκαίρια, που οι θερμοκρασίες έχουν ανέβει στον… Θεό! Τι σημαίνει η φράση «κοράκιασα από τη δίψα» και πώς καθιερώθηκε;

Παράλληλα, σας θυμίζουμε τι σημαίνει η αρχαία ελληνική φράση «χρόνου φείδου»

Από πού πραγματικά προέρχεται η φράση

Η φράση προέρχεται από έναν αρχαιοελληνικό μύθο. Σε μια μικρή ορεινή πόλη της αρχαίας Ελλάδας, οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν θυσία στον θεό Απόλλωνα. Το ιερό νερό που χρειαζόταν βρισκόταν σε δύσβατα φαράγγια. Για αυτή τη σημαντική θυσία, έπρεπε να στείλουν κάποιον να φέρει το «ιερό» νερό.

Ξαφνικά, μια φωνή ακούστηκε από ένα κοντινό δέντρο. Ήταν η φωνή ενός κόρακα που προσφέρθηκε να αναλάβει την αποστολή. Οι κάτοικοι, αν και έκπληκτοι, του ανέθεσαν την αποστολή, καθώς με τα φτερά του θα έφτανε γρήγορα στην πηγή. Έδωσαν στον κόρακα μια μικρή υδρία, την άρπαξε με τα νύχια του και πέταξε προς την πηγή.

VIRAL

«Βόμβα» για το διπλό φονικό στο Αίγιο: Το κίνητρο του Ιταλού και η «επένδυση» του – “Θα τα φάει ο γιος σου με τις γκόμενες;”

Αδίστακτος κακοποιός ο Τζέιμς Δαλαμάγκας: Οι δολοφονίες, το παράνομο εκτροφείο και οι έξοδοι στα μπουζούκια με τον Γιάννη Μακρή (βίντεο)

«Έχω κομμένο τένοντα, αλλά βγαίνω και δέρνω!»: «Nταής» γρονθοκόπησε γυναίκα οδηγό στο Ίλιον – Έντρομο το ανήλικο παιδί της παρακολουθούσε τη σκηνή!

Ο κόρακας έφτασε γρήγορα, αλλά δίπλα στην πηγή υπήρχε μια συκιά γεμάτη άγουρα σύκα. Αδηφάγος καθώς ήταν, άρχισε να δοκιμάζει μερικά. Περιμένοντας να ωριμάσουν, ξέχασε την αποστολή του. Μετά από δύο μέρες, τα σύκα ωρίμασαν και, αφού έφαγε πολλά, θυμήθηκε τον λόγο της επίσκεψής του.

Σκέφτηκε πώς θα δικαιολογούσε την καθυστέρησή του. Γέμισε την υδρία με νερό, άρπαξε με το ράμφος του ένα φίδι που είδε κοντά στους θάμνους και πέταξε πίσω στην πόλη.

Όταν έφτασε, οι κάτοικοι ζήτησαν εξηγήσεις για την καθυστέρηση. Ο κόρακας άφησε την υδρία και το φίδι και ισχυρίστηκε ότι το φίδι ρουφούσε το νερό, με αποτέλεσμα η πηγή να ξεραίνεται. Είπε πως όταν το φίδι αποκοιμήθηκε, γέμισε την υδρία και το άρπαξε για να το παρουσιάσει στους κατοίκους. Οι άνθρωποι τον πίστεψαν και σκότωσαν το φίδι με πέτρες και ξύλα.

Ωστόσο, το φίδι ανήκε στον θεό Απόλλωνα, και οργισμένος, ο θεός αποφάσισε να τιμωρήσει τον κόρακα. Από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο κόρακας προσπαθούσε να πιει νερό, οι πηγές στέρευαν. Αυτό το μαρτύριο κράτησε πολύ, μέχρι που ο Απόλλωνας τον λυπήθηκε και τον έκανε αστέρι στον ουρανό. Από τότε, όταν κάποιος διψούσε πολύ, έλεγε τη φράση «Κοράκιασα από τη δίψα». Αυτή η φράση επιβιώνει μέχρι σήμερα.