Σίσσυ Χρηστίδου: «Με δύο παιδιά δεν είχα το περιθώριο του πένθους» – Η εξομολόγηση για τη μητέρα της

Σε μια εκ βάθους και ιδιαίτερα συγκινητική εξομολόγηση προχώρησε η Σίσσυ Χρηστίδου, κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής της εκπομπής «Χαμογέλα και Πάλι!» στο MEGA, το πρωί της Παρασκευής (6/11). Η αγαπημένη παρουσιάστρια άνοιξε την καρδιά της στο κοινό και μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για την απώλεια της πολυαγαπημένης της μητέρας, αναλύοντας τις βαθιές δυσκολίες που αντιμετώπισε στην προσπάθειά της να διαχειριστεί το βαρύ αυτό πένθος. Η τραγική αυτή απώλεια συνέπεσε μάλιστα με μια εξαιρετικά απαιτητική περίοδο της ζωής της, κατά την οποία οι προσωπικές της ισορροπίες είχαν ήδη διαταραχθεί σημαντικά.
Η πάλη με τον χρόνο, τα παιδιά και η καταπίεση του πόνου
Η Σίσσυ Χρηστίδου εξήγησε πως, οντας μητέρα δύο παιδιών και προσπαθώντας παράλληλα να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί μετά τον χωρισμό της από τον Θοδωρή Μαραντίνη, αισθανόταν ότι δεν είχε την παραμικρή πολυτέλεια να αφεθεί στη θλίψη της. Όπως εξομολογήθηκε, η διαρκής προσπάθειά της να παραμείνει δυνατή, να κρατήσει τις ισορροπίες στην καθημερινότητα των παιδιών της και να συνεχίσει τους απαιτητικούς ρυθμούς της ζωής της, είχε ως αποτέλεσμα να καταπιέσει συναισθήματα που εκδηλώνονταν ξανά και ξανά. Η εμπειρία αυτή την έκανε να συνειδητοποιήσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως η απώλεια και το πένθος δεν είναι καταστάσεις που μπορούν να παραμεριστούν ή να αναβληθούν.
Περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο βίωσε εκείνη τη δύσκολη περίοδο, η παρουσιάστρια μοιράστηκε με τους τηλεθεατές τις σκέψεις και τα βιώματά της, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Με δυο παιδιά δεν είχα το περιθώριο του πένθους. Αυτό είναι μια πολυτέλεια. Στο πένθος το χρειάζεται να πέσεις, γιατί μετά το περνάς σε μικρές δόσεις. Συνεχώς και συνεχώς, εγώ πώς το έζησα λέω. Επειδή μόλις είχα χωρίσει, ήμουν και 2-3 μέρες μόνη μου χωρίς τα παιδιά και βούλιαζα, δεν χρειαζόταν να παίξω θέατρο. Το να μην έχεις αυτήν την υποχρέωση και να μπορέσεις να το βιώσεις, είναι δώρο», ανέφερε αρχικά.
Συνεχίζοντας την εξομολόγησή της, υπογράμμισε την ανάγκη για ουσιαστική αποδοχή του συναισθηματικού βάρους, τονίζοντας τον πολύτιμο ρόλο της ψυχολογικής υποστήριξης: «Εγώ αντιστάθηκα στο πένθος, ότι δεν με παίρνει να πενθήσω κι έβγαινε για πολύ καιρό. Το έβρισκα μπροστά μου. Ίσως πρέπει να κάνεις τη βουτιά. Είναι προσωπική υπόθεση το πένθος. Όποια στιγμή και να σου έρθει. Για να μπορέσεις να απελευθερωθείς, γιατί αυτό δεν θα αλλάξει, μαθαίνεις να ζεις, πρέπει να το αφήσεις να εκδηλωθεί. Εγώ είχα τρομερή αντίσταση, έλεγα δεν με παίρνει, έχω το διαζύγιο, τα παιδιά, και τελικά αυτό σου σκάει. Για να ξανανέβεις και να ξανασηκωθείς πρέπει να βουτήξεις. Η ψυχοθεραπεία βοηθάει πολύ», συμπλήρωσε η Σίσσυ Χρηστίδου.
Η μάχη με τη λευχαιμία και το βαρύ πλήγμα του 2022
Η μητέρα της παρουσιάστριας, Μίνα Χρηστίδου, έφυγε από τη ζωή στις 4 Φεβρουαρίου 2022, έπειτα από μια γενναία και εξαντλητική μάχη με τον καρκίνο. Η συγκεκριμένη ημερομηνία έμελλε να αποκτήσει έναν ιδιαίτερα φορτισμένο συμβολισμό για την οικογένεια, καθώς συνέπεσε τόσο με την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου όσο και με τα γενέθλια του πατέρα της Σίσσυς.
Η μητέρα της πάλευε για μεγάλο χρονικό διάστημα με χρόνια μυελοδυσπλαστική λευχαιμία. Σε όλη αυτή τη διαδρομή, η Σίσσυ Χρηστίδου βρισκόταν σταθερά και αδιάλειπτα στο πλευρό της, πραγματοποιώντας συνεχόμενα ταξίδια ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου η μητέρα της νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Παπανικολάου.
Η γνωστή παρουσιάστρια είχε το θάρρος να μιλήσει δημόσια για τη σοβαρότητα της κατάστασης της υγείας της μητέρας της ήδη από το 2021, μοιραζόμενη με το κοινό τις τεράστιες δυσκολίες, την αγωνία και τη συναισθηματική πίεση που βίωνε ολόκληρη η οικογένεια κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας.
Διαβάστε επίσης
Σε παλαιότερες τοποθετήσεις της, είχε εξομολογηθεί πόσο επώδυνος υπήρξε ο ενάμισης χρόνος της ασθένειας, καθώς η παρακολούθηση της φθοράς ενός από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της ήταν μια διαδικασία εξαιρετικά σκληρή. Παρά ταύτα, όπως έχει επισημάνει, ακόμη και μετά την οριστική απώλεια, διατηρεί την αίσθηση ότι η μητέρα της παραμένει πάντα κοντά της μέσα από τις αναμνήσεις, τις αρχές και τις συμβουλές με τις οποίες την μεγάλωσε.






0 ΣΧΟΛΙΑ