Ο ήσυχος ταξιτζής που σκόρπισε τον τρόμο: Δολοφόνησε 5 άτομα και αυτοκτόνησε μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού!

Η Αθήνα του Απριλίου του 1997 κινούνταν στους ρυθμούς μιας καθημερινότητας που έμοιαζε συνηθισμένη, μέχρι τη στιγμή που οι αρχές ασφαλείας ήρθαν αντιμέτωπες με μια από τις πιο σκοτεινές και ανεξήγητες εγκληματικές υποθέσεις της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ένας φαινομενικά ήσυχος, λιγομίλητος και λεπτοκαμωμένος ταξιτζής βρέθηκε στο επίκεντρο μιας τεράστιας αστυνομικής έρευνας, η οποία αποκάλυψε έναν λαβύρινθο από φόνους, τραυματισμούς και μυστηριώδεις εξαφανιζόμενες ζωές που εκτείνονταν σε μια ολόκληρη δεκαετία.

Το όνομα του Δημήτρη Βακρινού έμελλε να συνδεθεί στα πρωτοσέλιδα της εποχής με τον τίτλο του πρώτου Έλληνα serial killer, παρότι η ίδια η ελληνική δικαιοσύνη δεν πρόλαβε ποτέ να εκδώσει την τελεσίδικη απόφασή της.

Το προφίλ ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας

Γεννημένος στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στην Πυρί Γορτινίας μέσα σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια, ο Βακρινός βρέθηκε από νεαρή ηλικία στην Αθήνα. Από τα δεκατρία του χρόνια εργάστηκε σκληρά σε ταβέρνα στη Χασιά, ενώ αργότερα ακολούθησε τεχνική σχολή, δουλεύοντας ως οξυγονοκολλητής στα ναυπηγεία. Οι γείτονες και όσοι τον γνώριζαν επιβεβαίωναν στις μαρτυρίες τους ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, ήσυχο και αδιάφορο στην όψη, χαρακτηριστικά που έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με τα εγκλήματα που του αποδόθηκαν αργότερα.

VIRAL

Συγκλονιστικό! Το έσκασε ο διάσημος Μάιλο: Άφησε το σπίτι της Κλειώς Μαζωνάκη και επέστρεψε στο μνήμα!

Ανδρέας Ηροδότου: Τραγική ειρωνεία! Συγκλονίζει η τελευταία ανάρτηση του δικηγόρου στα social media πριν πεθάνει

Οι διάλογοι που «καίνε» τους υπευθύνους του ιατρείου της Καρνεάδου: «Η γυναίκα είναι για δέσιμο», «Δεν παλεύεται» – Η συγκλονιστική κατάθεση της κόρης

Το 1992, αφήνοντας πίσω του τα ναυπηγεία, έπιασε το τιμόνι ενός ταξί, κινούμενος καθημερινά στις πιάτσες της Πετρούπολης, του Κερατσινίου και του Μοσχάτου. Κανείς από τους επιβάτες ή τους συναδέλφους του δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από το ήρεμο προσωπείο κρυβόταν ένας άνθρωπος του οποίου η πορεία θα διασταυρωνόταν με αιματηρά περιστατικά.

Το χρονικό των σκιών και οι ανεξιχνίαστοι θάνατοι

Η σκοτεινή αλυσίδα των γεγονότων, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέθεσαν οι αστυνομικοί ερευνητές, ξεκίνησε πολύ πριν από τη σύλληψή του, φτάνοντας πίσω στον Αύγουστο του 1987. Τότε, ο Παναγιώτης Γαγλίας, ένας άντρας με παρελθόν στις φυλακές και γνωστός του Βακρινού, βρέθηκε νεκρός στο 19ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Άργους – Τρίπολης. Την εποχή εκείνη κανείς δεν συνέδεσε τον θάνατο αυτό με τον νεαρό τότε οξυγονοκολλητή.

Τα επόμενα χρόνια, το σκηνικό άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο αιματηρό, χωρίς φαινομενικά καμία σύνδεση μεταξύ των περιστατικών:

1. Τον Μάρτιο του 1993, δύο νεαρά παιδιά δέχθηκαν επίθεση στον δρόμο, με τραγικές συνέπειες που άφησαν ανεξίτηλα τραύματα.
2. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, η Αναστασία Σιμτζή βρέθηκε νεκρή σε ερημική τοποθεσία της Δυτικής Αττικής, αφού είχε επιβιβαστεί σε ταξί.
3. Τον Ιανουάριο του 1994, ο 35χρονος οδηγός ταξί Θεόδωρος Ανδρεάδης βρέθηκε δολοφονημένος στην περιοχή του Ισθμού Λουτρακίου, ενώ το όχημά του εντοπίστηκε καμένο στην Ελευσίνα.
4. Τον Δεκέμβριο του 1995, δύο αδέλφια στο Μενίδι, ο 21χρονος Κώστας Σπυρόπουλος και ο 20χρονος Αντώνης, καταδίωξαν άτομα που επιχείρησαν να κλέψουν το αυτοκίνητό τους, με αποτέλεσμα να δολοφονηθούν εντός πρατηρίου υγρών καυσίμων στη λεωφόρο Καραμανλή.
5. Τον Μάιο του 1996, στο Περιστέρι, ένας ένοπλός με κουκούλα άνοιξε πυρ εναντίον αστυνομικών και πολιτών μετά από κλήση για ύποπτη παρουσία, αφήνοντας πίσω του βαριά τραυματίες.

Το αντικλείδι και η ανατροπή στην έρευνα

Η εξιχνίαση αυτού του τεράστιου παζλ δεν προήλθε από κάποιο μυθικό στοιχείο, αλλά από την παρατηρητικότητα των διωκτικών αρχών. Κατά τη διερεύνηση της δολοφονίας στο βενζινάδικο του Μενιδίου, διαπιστώθηκε ότι το αυτοκίνητο είχε ανοιχθεί με αντικλείδι. Οι αστυνομικοί αναζήτησαν τον προηγούμενο ιδιοκτήτη μέσω των αρχείων του Υπουργείου Μεταφορών, οδηγούμενοι σταδιακά στα ίχνη του Βακρινού.

Η σύλληψή του τον Απρίλιο του 1997 σε μια ταβέρνα αποτέλεσε σοκ για την τοπική κοινωνία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των επικεφαλής της Ασφάλειας, ο ίδιος δεν δίστασε να αρχίσει να ομολογεί σειρά εγκλημάτων που κανείς δεν είχε μέχρι τότε συνδέσει μεταξύ τους, μιλώντας για ασήμαντες αφορμές, όπως προσωπικές διενέξεις, χρηματικά ποσά ή αισθήματα κατωτερότητας.

Η ποινική πορεία του Δημήτρη Βακρινού, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ στις δικαστικές αίθουσες. Έναν μόλις μήνα μετά τη σύλληψή του, την 12η Μαΐου 1997, βρέθηκε νεκρός στις φυλακές Κορυδαλλού, με τις αρχές να αποδίδουν τον θάνατό του σε αυτοκτονία. Με τον θάνατό του, η ακροαματική διαδικασία σταμάτησε οριστικά, αφήνοντας πίσω της έναν φάκελο γεμάτο αναπάντητα ερωτήματα, αστήρικτες ομολογίες που δεν ελέγχθηκαν ποτέ δικαστικά και οικογένειες θυμάτων που δεν είδαν ποτέ μια καθαρή δικαίωση. Η υπόθεση του «ταξιτζε-δολοφόνου» παρέμεινε έτσι χαραγμένη στη συλλογική μνήμη ως ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της αστυνομικής χρονικής πραγματικότητας.