Συγκλόνισε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου: Μου έριξαν κάτι στο ποτό, «έσβησα» έξω από το σπίτι μου – Βίντεο

Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου άνοιξε ένα ιδιαίτερα προσωπικό κεφάλαιο της ζωής της στη συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Καφές με τη Ζήνα». Μίλησε ανοιχτά για τη μητέρα της, Ζωή Λάσκαρη, τη δύσκολη διαδρομή της μέσα από τις εξαρτήσεις, αλλά και για όσα έχει καταφέρει να αλλάξει στη ζωή της.
Μαρία Ελένη Λυκουρέζου: Η μάχη με τις εξαρτήσεις
Με αφορμή τον θάνατο του Πρίσλεϊ Γκέρμπερ, αναφέρθηκε στους λόγους που, σύμφωνα με τη δική της εμπειρία, μπορούν να οδηγήσουν έναν άνθρωπο στις εξαρτήσεις.
«Οι εξαρτήσεις δεν έχουν να κάνουν με το αν τα έχεις όλα, αλλά με το αν έχεις πάρει την αγάπη που θες. Αν νιώθεις μόνος, αν βιώνεις μια κατάσταση στο σπίτι σου που δεν ικανοποιεί. Όλοι εμείς που έχουμε υπάρξει στις ουσίες, είναι γιατί δεν έχουν βρει την πραγματική αγάπη μέσα τους. Η μαμά μου ήταν κομμάτι όλων, δεν ήταν μόνο δικιά μου, επειδή ήταν διάσημη. Ένα παιδί πάντα θέλει τη μαμά του και όταν του λείπει, υπάρχουν κενά, οπότε με κάτι θες να τα γεμίσεις αυτά τα κενά είτε είναι αλκοόλ είτε ναρκωτικά είτε ζάχαρη», ανέφερε.
Όταν έχασε τη Ζωή Λάσκαρη, είχε ήδη συμπληρώσει 14 χρόνια μακριά από τις ουσίες και, παρά τον έντονο πόνο, δεν επέστρεψε σε αυτές.
«Όταν “έφυγε” η μαμά μου, ήμουν καθαρή 14 χρόνια. Θα μπορούσα εύκολα να ξαναπάρω χάπια, όπως παίρνουν πολλοί όταν πεθαίνει κάποιος, αλλά δεν το έκανα. Το μόνο που έκανα στην κηδεία της μητέρας μου ήταν ότι κάπνισα τα τσιγάρα της και ήπια δύο τσικουδιές. Αλλά δεν έβαλα τις ουσίες στη ζωή μου για να ξεπεράσω τον πόνο. Είναι δύσκολο, νομίζεις ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, αλλά όταν το ξεπερνάς νιώθεις πολύ καλά», πρόσθεσε.
Η σύγκριση με τη Ζωή Λάσκαρη και η σκοτεινή περίοδος
Η αναγνωρισιμότητα και η ομορφιά της μητέρας της δημιούργησαν, όπως εξήγησε, μια αναπόφευκτη σύγκριση που τη συνόδευε ακόμη και στα μαθητικά της χρόνια.
«Ήταν πολύ βαρύ να είμαι κόρη μιας τόσο όμορφης γυναίκας και σταρ, όπως η Ζωή Λάσκαρη. Χωρίς να το θες υπάρχει μια σύγκριση. Άλλο η μητέρα μου, άλλο εγώ και δεν πάω να κάνω τη μαμά μου. Δεν ήταν εύκολο, και στο σχολείο ένιωθα σαν να είμαι λίγο στην άκρη, γιατί όλοι μιλούσαν για τη μητέρα μου», παραδέχτηκε.
Μιλώντας για την περίοδο κατά την οποία άρχισε να κάνει χρήση ουσιών, αποκάλυψε πως η αντίδραση της μητέρας της ήταν περισσότερο θυμός παρά ενοχή. Παράλληλα, περιέγραψε την έλλειψη ηρεμίας που βίωνε στο οικογενειακό περιβάλλον και τις πολύ σκοτεινές σκέψεις που έκανε όταν οι γονείς της απουσίαζαν.
«Η μητέρα μου δεν είχε ενοχές όταν έμαθε ότι ξεκίνησα τις ουσίες, αλλά θυμό. Γενικά ήμουν πολύ ελεύθερη, δεν είχα ποτέ ηρεμία στο σπίτι μου. Όταν έλειπαν οι γονείς μου έκανα πολύ σκοτεινές σκέψεις. Ήμουν πολύ σκοτεινά ή σε πολύ ένταση. Κάποια στιγμή, επειδή ήταν χρόνια αυτό το πράγμα, μπούχτισα, έφτασα στον πάτο. Δεν άντεχα άλλο», περιέγραψε.
Η ίδια αποκάλυψε επίσης ένα περιστατικό που θα μπορούσε να έχει αποβεί μοιραίο. Ενώ είχε ήδη σταματήσει τα ναρκωτικά, κατανάλωνε αλκοόλ και κάποιος έριξε κάτι στο ποτό της.
«Είχα ένα ατύχημα που θα μπορούσε να ήταν θάνατος. Όταν είχα κόψει τα ναρκωτικά, έπινα αλκοόλ και μου έριξαν κάτι στο ποτό μου. Ήμουν χάλια. “Έσβησα” στην πολυκατοικία απ’ έξω, πέρασε κάποιος και με πήγε στον Ευαγγελισμό. Αν είχα μπει στο σπίτι μου, δεν θα με έβρισκε κανένας, γιατί έμενα μόνη μου και δεν μίλαγα με τους γονείς μου κάθε μέρα», αποκάλυψε.
Ο έρωτας, η αγάπη και τα όνειρα για το σήμερα
Σήμερα, η προσωπική της ζωή φαίνεται να έχει αποκτήσει διαφορετική σημασία. Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη εξομολογήθηκε ότι αισθάνεται πως βιώνει για πρώτη φορά τον έρωτα και πως έχει δημιουργήσει μια σχέση που στηρίζεται στην ουσιαστική σύνδεση.
Διαβάστε επίσης
«Βιώνω για πρώτη φορά τον έρωτα, νόμιζα ότι ποτέ δεν θα βρω κάποιον για να πορευτώ ψυχικά. Μετά από τις τρέλες, μου αρέσει ότι δημιουργήσαμε μια σχέση με ουσία. Ο έρωτας, η αγάπη και η αγκαλιά σε απελευθερώνουν, είναι τεράστια θεραπεία. Κάνω όνειρα, αλλά πιο πολύ θέλω να πράττω καθημερινά, γιατί μετά δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Μετά τον θάνατο της μαμάς έχω τον φόβο ότι τα πάντα ξαφνικά μπορεί να διαλυθούν. Δεν θα ήθελα να έρθει η μαμά για μισή ώρα, αλλά να πάω εγώ εκεί που είναι».
Η απώλεια της μητέρας της εξακολουθεί, όπως δείχνουν τα λόγια της, να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το αύριο. Παράλληλα, όμως, επιλέγει να επικεντρώνεται περισσότερο στις καθημερινές πράξεις και στη σχέση που έχει δημιουργήσει, δίνοντας ιδιαίτερη αξία στην αγάπη, τη συντροφικότητα και την ανθρώπινη αγκαλιά.






0 ΣΧΟΛΙΑ