Είσαι Millennial; Δες το παιδικό σου δωμάτιο σε μουσείο και ετοιμάσου να νιώσεις…πολύ μεγάλος! (VIDEO)

Υπάρχει μια αόρατη γραμμή που διασχίζει κάθε γενιά, εκείνη η στιγμή που συνειδητοποιείς πως τα χρόνια σου δεν θεωρούνται πλέον απλώς «πρόσφατο παρελθόν», αλλά επίσημη, θεσμοθετημένη ιστορία. Για τη γενιά των Millennials- τα παιδιά που μεγάλωσαν στη δεκαετία του ’90- αυτή η στιγμή δεν ήρθε μέσα από κάποιο επετειακό ντοκιμαντέρ, αλλά μέσα από τις αίθουσες των μουσείων σύγχρονης και κοινωνικής ιστορίας. Το παιδικό δωμάτιο των 90s, με τις ογκώδεις τηλεοράσεις CRT, τις κασέτες VHS, τα Game Boy και τις αφίσες συγκροτημάτων κολλημένες με τσιρότο στους τοίχους, δεν είναι πια μια γλυκιά ανάμνηση, όπως αποτυπώνεται χαρακτηριστικά και στο viral βίντεο που ανήκει στον χρήστη @ioannatislorainis στο TikTok. Είναι, με κάθε επισημότητα, μουσειακό έκθεμα!

Σε διάφορα μουσεία λαϊκής κουλτούρας και τεχνολογίας ανά τον κόσμο -όπως στο Μουσείο Bιντεοπαιχνιδιών στο Αννόβερο της Γερμανίας, στο Μουσείο του Ανατολικού Ντόρσετ στη Βρετανία με την έκθεση «I Grew Up 90s», αλλά και στο History Colorado- η αναπαράσταση του εφηβικού και παιδικού δωματίου των 90s αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία ενδιαφέροντος. Οι επισκέπτες δεν βλέπουν απλώς παλιά αντικείμενα. Αντικρίζουν μια ολόκληρη χρονοκάψουλα μιας εποχής που μοιάζει ταυτόχρονα κοντινή αλλά και αδιανόητα μακρινή.

Η γενιά των Millennials: Ανάμεσα στον αναλογικό και τον ψηφιακό κόσμο

Τα λεγόμενα «90s kids» ή μεγαλύτεροι Millennials αποτελούν ίσως την τελευταία γενιά στην ιστορία της ανθρωπότητας που έζησε μια αμιγώς αναλογική παιδική ηλικία και μπήκε στην ενηλικίωση παράλληλα με την έκρηξη της ψηφιακής τεχνολογίας. Ήταν η γενιά που έπαιζε στις αλάνες μέχρι να ανάψουν τα φώτα του δρόμου, που περίμενε με τις ώρες πάνω από το κασετόφωνο για να γράψει το αγαπημένο της τραγούδι από το ραδιόφωνο και που έκανε υπομονή μέχρι να φυσήξει την κασέτα του Super Nintendo ή του SEGA Mega Drive για να λειτουργήσει.

Αυτό το «μεταίχμιο» χάρισε στους Millennials μια μοναδική πολιτισμική ταυτότητα. Μεγάλωσαν με την υπόσχεση ενός αισιόδοξου μέλλοντος χωρίς σύνορα, για να βρεθούν αργότερα αντιμέτωποι με διαδοχικές οικονομικές κρίσεις, την έξαρση των social media και την ψηφιακή υπερπληροφόρηση. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η νοσταλγία των 90s δεν είναι απλώς μια επιδερμική μόδα, αλλά ένας μηχανισμός ψυχολογικής καταφυγής. Το παιδικό δωμάτιο συμβολίζει μια περίοδο σχετικής αμεριμνησίας, όπου τα προβλήματα λύνονταν με μια βόλτα στο βιντεοκλάμπ της γειτονιάς.

VIRAL

Φαίη Σκορδά: Είπε βουρκωμένη όλα όσα έκρυβε για 5 χρόνια! Η προσωπική τραγωδία, ο κρυφός έρωτας και ο γάμος που δεν έγινε ποτέ

«Σεισμός» στα media: Σε τεντωμένο σχοινί η συνεργασία Κοσιώνη – ΑΝΤ1

Στη ΓΑΔΑ ο Αντώνης Ρέμος – Ποιος ο λόγος

Τι περιλαμβάνει η «χρονοκάψουλα» πίσω από το τζάμι

Η αισθητική των εκθεμάτων αυτών είναι απόλυτα αναγνωρίσιμη από όσους έζησαν τη δεκαετία. Τα δωμάτια των 90s στα μουσεία στήνονται με εξαιρετική προσοχή στη λεπτομέρεια, αποτυπώνοντας την απόλυτη δημιουργική αταξία της εποχής. Στην πλευρά της τεχνολογίας, δεσπόζουν ογκώδεις τηλεοράσεις CRT συνδεδεμένες με κονσόλες πρώτης και δεύτερης γενιάς, στερεοφωνικά συγκροτήματα με διπλό κασετόφωνο, Walkman, Discman και οι πρώτοι επιτραπέζιοι υπολογιστές με τις χαρακτηριστικές γκρι οθόνες. Στους τοίχους κυριαρχούν αφίσες από περιοδικά της εποχής με είδωλα της grunge, της pop και του ελληνικού ή διεθνούς πενταγράμμου, καθώς και αφίσες από ταινίες-σταθμούς που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή. Τέλος, το σκηνικό συμπληρώνουν εμβληματικά παιχνίδια και αξεσουάρ, όπως φωτιστικά λάβας (lava lamps), πολυθρόνες-φουσκωτά, Tamagotchi, κάρτες Pokemon, συλλογές από τάπες και VHS ταινίες επιμελώς στοιχισμένες στα ράφια.

Βλέποντας όλα αυτά τα αντικείμενα τοποθετημένα πίσω από το γυαλί ενός μουσείου, ο επισκέπτης που τα έζησε νιώθει ένα παράξενο σφίξιμο. Τα αντικείμενα που κάποτε βρίσκονταν διασκορπισμένα στο πάτωμα του δωματίου μας, δίπλα στο σχολικό γραφείο, θεωρούνται πλέον κάτι σαν ιστορικά τεκμήρια του καθημερινού πολιτισμού του ύστερου 20ού αιώνα.

Τα 90s πλέον πέρασαν στη μουσειοποίηση

Η είσοδος της κουλτούρας των 90s στα μουσεία δεν σημαίνει μόνο ότι μεγαλώσαμε. Σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο ζούσαμε, επικοινωνούσαμε και ονειρευόμασταν άλλαξε τόσο ραγδαία μέσα σε λίγες δεκαετίες, που η καθημερινότητά μας μετατράπηκε σε ένα μακρινό, συναρπαστικό κεφάλαιο της ανθρωπολογίας.