Σαν σήμερα, 16 Σεπτεμβρίου 2007: Ο Κώστας Καραμανλής κερδίζει για δεύτερη συνεχόμενη 4ετια τις βουλευτικές εκλογές – 20 μέρες μετά τις φονικές πυρκαγιές στη Ζαχάρω

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007, οι κάλπες στην Ελλάδα άνοιξαν για να αναδείξουν τη νέα κυβέρνηση. Οι εκλογές αυτές δεν ήταν σαν τις άλλες. Η προεκλογική περίοδος είχε επισκιαστεί από μια ανείπωτη εθνική τραγωδία: τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού. Η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή αναδείχθηκε νικητής, εξασφαλίζοντας μια δεύτερη συνεχόμενη θητεία, αλλά η νίκη αυτή ήταν «πύρρειος». Η κυβέρνηση, παρόλο που κέρδισε, είδε την πλειοψηφία της να μειώνεται δραματικά, σε ένα αποτέλεσμα που αντικατόπτριζε την απογοήτευση και την οργή του λαού για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση των πυρκαγιών.

Η Ελλάδα στις φλόγες

Για να κατανοήσουμε το κλίμα των εκλογών του 2007, πρέπει να ανατρέξουμε στο εφιαλτικό καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. Μια σειρά από καταστροφικές πυρκαγιές, που ξέσπασαν ταυτόχρονα σε δεκάδες μέτωπα, έκαψαν ολόκληρη τη χώρα. Η Πελοπόννησος, η Εύβοια και η Πάρνηθα μετατράπηκαν σε στάχτη. Ο απολογισμός ήταν οδυνηρός: δεκάδες νεκροί, ανυπολόγιστες καταστροφές σε δάση, περιουσίες και υποδομές.

Η τραγωδία αυτή επισκίασε όλα τα πολιτικά ζητήματα και έγινε το κεντρικό θέμα της προεκλογικής καμπάνιας. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που ήταν στην εξουσία από το 2004, βρέθηκε σε θέση άμυνας. Η κατηγορία για την έλλειψη ετοιμότητας, τον ανεπαρκή συντονισμό και την αποτυχία να προστατεύσει τους πολίτες και τις περιουσίες τους, ήταν βαριά.

Μια κυβέρνηση σε άμυνα

Ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος είχε κερδίσει με συντριπτική πλειοψηφία τις εκλογές του 2004, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή πίεση. Η κυβέρνησή του κατηγορήθηκε για αμέλεια, ανικανότητα και έλλειψη ενδιαφέροντος για την προστασία του περιβάλλοντος. Ο ίδιος, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί την κρίση, εμφανίστηκε ως ο «κυβερνήτης» που προσπαθεί να σβήσει τις φλόγες, αλλά η εικόνα αυτή δεν ήταν πειστική.

Από την άλλη, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την κατάσταση. Εμφανίστηκε ως η «φωνή» του λαού που ζητούσε δικαιοσύνη. Κατηγόρησε την κυβέρνηση για την απώλεια ανθρώπινων ζωών και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Το σύνθημά του ήταν: «Πολιτική αλλαγή τώρα!», με στόχο να πείσει τους πολίτες ότι μόνο μια αλλαγή κυβέρνησης θα μπορούσε να φέρει τη χώρα σε μια νέα πορεία.

Το αποτέλεσμα: Μια πύρρειος νίκη

Στις 16 Σεπτεμβρίου, οι κάλπες μίλησαν. Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις εκλογές, αλλά η νίκη της ήταν πύρρειος. Από τις 165 έδρες που είχε κερδίσει το 2004, έπεσε στις 152, χάνοντας τη συντριπτική πλειοψηφία της και έχοντας πλέον μια πολύ οριακή πλειοψηφία. Το ΠΑΣΟΚ, παρόλο που έχασε τις εκλογές, είδε τα ποσοστά του να αυξάνονται, αναδεικνύοντας τον Παπανδρέου σε έναν ισχυρό ηγέτη της αντιπολίτευσης.

Το αποτέλεσμα αυτό ήταν ένα σαφές μήνυμα από τους πολίτες. Ενώ δεν ήθελαν να δώσουν τη διακυβέρνηση στο ΠΑΣΟΚ, τιμώρησαν τη Νέα Δημοκρατία για τις αδυναμίες της και τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση των πυρκαγιών.

Η δεύτερη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή (2007-2009) ήταν πολύ διαφορετική από την πρώτη. Με μια οριακή πλειοψηφία, αντιμετώπισε μια πιο δυναμική και επιθετική αντιπολίτευση, αλλά και ένα νέο, πολύ πιο σοβαρό, πρόβλημα: την παγκόσμια οικονομική κρίση που άρχισε να ξεσπάει το 2008. Η κυβέρνηση, αδυνατώντας να διαχειριστεί την κατάσταση, οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές το 2009, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία, αλλάζοντας για άλλη μια φορά την πορεία της χώρας.

Η 16η Σεπτεμβρίου 2007, λοιπόν, παραμένει μια ημέρα ορόσημο. Οι εκλογές αυτές ήταν ένας καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας. Μας υπενθυμίζουν ότι οι πολίτες είναι ικανοί να τιμωρήσουν μια κυβέρνηση για τα λάθη της, ακόμα και αν αυτή κερδίζει τις εκλογές.

Η κληρονομιά αυτών των εκλογών είναι ζωντανή. Μας θυμίζουν ότι οι εθνικές τραγωδίες δεν είναι απλώς ειδήσεις. Είναι γεγονότα που μπορούν να αλλάξουν την ιστορία. Η Ελλάδα, από τον Σεπτέμβριο του 2007 και μετά, μπήκε σε μια νέα εποχή, μια εποχή που θα ήταν γεμάτη πολιτική αστάθεια και οικονομικές δυσκολίες. Η φράση «η κυβέρνηση των πυρκαγιών» έγινε ένα πικρό παρατσούκλι, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πολιτική ευθύνη, ειδικά σε περιόδους κρίσης, είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για την προστασία των πολιτών.