ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Η Έλενα Ναθαναήλ θα είναι πάντα η απόλυτη Ελληνίδα θεά: Η τεράστια καριέρα, η πολυτάραχη ζωή και το παιδί εκτός γάμου

Η Έλενα Ναθαναήλ θα είναι πάντα η απόλυτη Ελληνίδα θεά: Η τεράστια καριέρα, η πολυτάραχη ζωή και το παιδί εκτός γάμου
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η Έλενα Ναθαναήλ θα αποτελεί πάντοτε μια από τις κορυφαίες και πιο γοητευτικές ηθοποιούς, που έχουμε δει στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε πολλούς μεγάλους ρόλους και κερδίζοντάς μας για πάντα.

Η Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1947 στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής από πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας της, με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, έφερε το επώνυμο Δεληβασίλης και ήταν υφαντουργός, ενώ το επίθετο της μητέρας της, που καταγόταν από τη Μάνη, ήταν Ναθαναήλ.

Τελείωσε το Ιταλικό Γυμνάσιο και το Λύκειο Τεχνών της Ρώμης, όπου σπούδασε ζωγραφική και διακόσμηση. Την τέχνη της ηθοποιίας τη διδάχθηκε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Η μεγάλη επαγγελματική της πορεία

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1964 στην κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη «Κάτι να καίει». Εντυπωσίασε με τη μελαχρινή εύθραυστη ομορφιά της, τα χαρακτηριστικά μάτια της και το αριστοκρατικό ύφος της, που την ανέδειξαν αμέσως σε σταρ.

Το πρώτο της εξώφυλλο στο περιοδικό «Πρώτο» γοήτευσε τον Γερμανό σκηνοθέτη Ρoλφ Τίλε, που την κάλεσε να πρωταγωνιστήσει στο γερμανικό δράμα του 1965 «Το Αίμα των Βελσούγκεν» («Wälsungenblut»), το οποίο βασιζόταν στην ομώνυμη νουβέλα του σπουδαίου γερμανού συγγραφέα Τόμας Μαν. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 15ου Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα παίζει στην ταινία «Ντάμα Σπαθί» του Γιώργου Σκαλενάκη, η οποία διαγωνίσθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (1966) και στο κινηματογραφικό φεστιβάλ Σικάγου ένα χρόνο αργότερα. Το 1967 πρωταγωνιστεί στο κοινωνικό δράμα του Ντίμη Δαδήρα «Ο 13ος», που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το σενάριο του Παύλου Κοντέλη.

Το 1968 ήταν η σειρά της ίδιας να τιμηθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία της στο κοινωνικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Ραντεβού με μία άγνωστη». Την ίδια χρονιά γύρισε και την ταινία «Επιχείρησις Απόλλων» του Γιώργου Σκαλενάκη, όπου υποδυόταν μία όμορφη ελληνίδα ξεναγό. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό, καθώς πρόβαλλε τις ελληνικές ομορφιές.

Το 1971 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Λάκη Κομνηνό στο ερωτικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Εκείνο το καλοκαίρι». Ήταν μία ελληνική εκδοχή του «Love Story», που ταυτίστηκε με τη μουσική του Γιάννη Σπανού.

Η παρακμή του ελληνικού κινηματογράφου τη δεκαετία του ‘70 είχε επιπτώσεις και στην καριέρα της, όπως και άλλων σταρ εκείνης της εποχής. Τη δεκαετία του ‘80 επανεμφανίστηκε μετά από επτά χρόνια απουσίας κι έπαιξε σε ελαφρές κωμωδίες και βιντεοταινίες, αλλά και σε σοβαρές παραγωγές, όπως στις ταινίες του Γιώργου Κατακουζηνού «Απουσίες» (1987) και του Μενέλαου Καραμαγγιώλη «Black out» (1998).

Από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις ξεχώρισε ο ρόλος της Τζούλιας στη δημοφιλή σαπουνόπερα της δεκαετίας του ‘90 «Άγγιγμα Ψυχής» (ΑΝΤ1). Τελευταία της εμφάνιση στη σόου-μπιζ, η συμμετοχή της στο σήριαλ του Mega «Γοργόνες» το 2007.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της απείχε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και ζούσε αποτραβηγμένη στο κτήμα της στην Εύβοια, μαζί με τον σύντροφό της, τον παλαίμαχο διεθνή ποδοσφαιριστή Τάσο Μητρόπουλο. Από τη σχέση της με τον επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη είχε αποκτήσει μία κόρη, την ηθοποιό και δημοσιογράφο Ίνκα Τσαγκάρη (1973).

Η Έλενα Ναθαναήλ πέθανε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2008, σε ηλικία 61 ετών, χτυπημένη από καρκίνο στους πνεύμονες.

Φιλμογραφία

  • Κάτι να καίει (1964)
  • Walsungenblut (1965)
  • Έρωτας στην καφτή άμμο (1966)
  • Ντάμα σπαθί (1966)
  • Ο φόβος (1966)
  • Ο 13ος (1967)
  • Επιχείρησις Απόλλων (1968)
  • Κατάσκοποι στο Σαρωνικό (1968)
  • Ραντεβού με μια άγνωστη(1968)
  • Ξύπνα Βασίλη (1969)
  • Το λεβεντόπαιδο (1969)
  • Il sorriso del ragno (1971)
  • Εθελοντής στον έρωτα (1971)
  • Εκείνο το καλοκαίρι… (1971)
  • Πρόκληση (1971)
  • Αναζήτησις… (1972)
  • Αντάρτες των πόλεων (1972)
  • Ζήτημα ζωής και θανάτου (1973)
  • Ο αισιόδοξος (1973)
  • Ο ποδόγυρος (1980)
  • Ένας κοντός θα μας σώσει (1981)
  • Είσαι στην ΕΟΚ πάθε για την ΕΟΚ (1981)
  • Της πολιτσμάνας το κάγκελο (1981)
  • Απίθανοι αλλοιώτικοι κι ωραίοι… (1982)
  • Παγίδα στην Ελλάδα (1982)
  • Οι Πόντιοι (1985)
  • Απουσίες (1987)
  • Τροφική δηλητηρίαση (1988)
  • Black out (1998)
  • Παταγωνία (1998)
  • Στη σκιά του Λέμμυ Κώσιον (2002)

Βιντεοταινίες

  • Ο θάνατος έχει δυο όψεις (1985)
  • Νύχτες τρόμου (1985)
  • Θυμήσου τον Σεπτέμβρη (1985)
  • Η Πολιτεία κατηγορεί (1985)
  • Ο τρελοξενύχτης (1986)
  • Ένας τρελλός… τρελλός ονειροπαρμένος (1986)
  • Τελευταίος έρωτας (1988)
  • Τα σημάδια του ήλιου (1990)

Τηλεοπτικές εμφανίσεις

  • Λέσχη μυστηρίου: Αρσενικό για δύο (1976, ΕΡΤ)
  • Λέσχη μυστηρίου: Η Πολιτεία κατηγορεί (1976, ΕΡΤ)
  • Λέσχη μυστηρίου: Μια παρτίδα για τρεις (1976, ΕΡΤ)
  • Λέσχη μυστηρίου: Ο θάνατος έχει δυο όψεις (1976, ΕΡΤ)
  • Λέσχη μυστηρίου: Τυφλή δολοφονία (1976, ΕΡΤ)
  • Θωμάς επί Κολωνώ (1977, ΕΡΤ)
  • Λέσχη μυστηρίου: Επικίνδυνη νύχτα (1977, ΕΡΤ)
  • Φάκελος 38 (1978, ΕΡΤ)
  • Οι αξιόπιστοι (1982,ΥΕΝΕΔ)
  • Το δίχτυ (1983, ΕΡΤ2)
  • Αντίζηλες (1989, ΕΤ2)
  • Το γαλάζιο διαμάντι (1993, ΑΝΤ1)
  • Άγγιγμα ψυχής (1998, ΑΝΤ1)
  • Γοργόνες (2007, Mega)

Η πολυτάραχη προσωπική ζωή, ο θάνατος και το παιδί εκτός γάμου

Δεν παντρεύτηκε ποτέ, εντούτοις το 1973 απέκτησε μια κόρη με τον επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη, την Ίνκα.

Τα τελευταία χρόνια μαζί με τον επί 29 χρόνια σύντροφο της ζωής της, βετεράνο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο, κατοικούσαν στην Εύβοια, ενώ ασχολιόταν με την παραγωγή κρασιού έχοντας μειώσει τις επίσημες εμφανίσεις τους στο ελάχιστο.

Χτυπημένη από καλπάζοντα καρκίνο του πνεύμονα, απεβίωσε 2 μήνες μετά την ιατρική γνωμάτευση στις 4 Μαρτίου 2008, ενώ η κηδεία της έγινε το μεσημέρι της επομένης στο νεκροταφείο της Νέας Φιλαδελφείας στον Κόκκινο Μύλο σκορπίζοντας ανείπωτη θλίψη στους οικείους της και στον καλλιτεχνικό χώρο.

Ο Καλλίστρατος ήταν άλογο του ιπποδρόμου, αλλά έπασχε κι αυτό από καρκίνο και θα τον θανάτωναν αν η Έλενα δεν το έπαιρνε στο κτήμα της. Όπως υποστήριξε η κόρη της, Ίνκα, τη μέρα που η ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή, το άλογό της έκανε σαν τρελό καθώς χλιμίντριζε δυνατά και χτυπούσε με τα πίσω πόδια του την πόρτα του στάβλου.

Δεν υπάρχει μέρα που η κόρη της Ίνκα δεν τη θυμάται ενώ εμείς βλέποντάς την στις πολύ σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις της βλέπουμε πόσο ισχυρό γονίδιο είχε η Έλενα Ναθαναήλ που μετέδωσε στην επίσης κούκλα κόρη της με την οποία μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό…

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου