Καρολίνα Πελενδρίτου: Η χρυσή Παραολυμπιονίκης που αρνήθηκε να μεταφέρει οδηγός ταξί λόγω του σκύλου οδηγού της

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Άναυδη έμεινε η χρυσή Παραολυμπιονίκης Καρολίνα Πελενδρίτου ακούγοντας έναν οδηγό ταξί να της αρνείται να επιβιβαστεί, εξαιτίας του σκύλου-οδηγού που τη συνοδεύει.

Η τυφλή αθλήτρια, που είναι μία από τις κορυφαίες στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων, δέχθηκε την ανάρμοστη συμπεριφορά από τον οδηγό του ταξί, ο οποίος δικαιολογήθηκε, λέγοντας: «Εγώ τι θα κάνω αν ο σκύλος κατουρήσει μέσα στο αμάξι;».

Η απάντηση της Καρολίνας Πελενδρίτου ήταν αφοπλιστική: «Ξέρετε τι σημαίνει σκύλος οδηγός; Δεν έχετε δικαίωμα να μην πάρετε το σκυλί, κι αν καλέσω την αστυνομία, θα πάτε αυτόφωρο». Εντούτοις, ο οδηγός επέμεινε, λέγοντας: «Το ταξί είναι δικό μου και εγώ κάνω κουμάντο».

Το βίντεο, το οποίο δημοσίευσε η Καρολίνα Πελενδρίτου, έγινε αμέσως viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με σχόλια που καταδικάζουν την απάνθρωπη συμπεριφορά του οδηγού ταξί και υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Η νομοθεσία «καίει» τον οδηγό ταξί

Σύμφωνα με τον νόμο 3765/2009, οι σκύλοι-οδηγοί τυφλών ή βοηθητικοί σκύλοι ΑμεΑ έχουν απόλυτο δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης με όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, περιλαμβανομένων των ταξί, των λεωφορείων, του μετρό, των πλοίων και των αεροπλάνων.

Συγκεκριμένα, ο νόμος ορίζει ότι: Οι σκύλοι αυτοί πρέπει να φέρουν σαμάρι ή άλλη ειδική εξάρτυση που τους αναγνωρίζει ως σκύλους-οδηγούς.

Δεν επιτρέπεται η άρνηση επιβίβασης από τον οδηγό ταξί, ούτε και η επιβολή επιπλέον χρέωσης. Ο σκύλος μπορεί να κάθεται δίπλα στο άτομο που συνοδεύει και όχι σε χώρο αποσκευών.

Ποια είναι η Καρολίνα Πελενδρίτου

Η Καρολίνα Πελενδρίτου γεννήθηκε το 1986 στη Λεμεσό της Κύπρου και η κολύμβηση μπήκε στη ζωή της, όταν ήταν 9 χρονών, όταν και εμφανίστηκε για πρώτη φορά το πρόβλημα όρασής της.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό για να βελτιώσει τη ζωή της, όπως έχει πει σε συνέντευξη, ενώ στα 14 της χρόνια έγινε Βαλκανιονίκης. Στα 16 της έχασε όλη την όρασή της, όμως δεν το έβαλε κάτω και η κολύμβηση για εκείνη έγινε μία διέξοδος.

Σε παλαιότερη συνέντευξή της, στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές», είχε δηλώσει ότι τα προβλήματα στην καθημερινότητά της είναι πάρα πολλά, αντιμετωπίζει συνεχώς εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσει: «το πρόβλημα είναι καθημερινό, αυτά που καλείσαι να αντιμετωπίσεις ώστε να φτάσεις να κολυμπήσεις σε έναν αγώνα. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και η μεγάλη πρόκληση. Να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου τον ίδιο, τις προκλήσεις που παρουσιάζονται μπροστά σου και την κοινωνία την ίδια που πολλές φορές δε σε βοηθάει να αποδεχτείς το πρόβλημα που έχεις».

»Από την ώρα που θα ξυπνήσω μέχρι την ώρα που θα κοιμηθώ, τα πράγματα για μένα δεν είναι απλά. Από το πώς θα ξυπνήσω και τι θα φάω… όταν θέλω να περπατήσω για να πάω οπουδήποτε δεν υπάρχει ένα πεζοδρόμιο ίσιο… Ή π.χ. να πρέπει να δίνεις εξηγήσεις για το αν πρέπει να έχεις προτεραιότητα ή όχι σε μία ουρά. Σε αναγκάζουν συνέχεια να διεκδικείς το αυτονόητο. Σε άλλες χώρες, αυτά είναι λυμένα και έχεις επικεντρωθεί στην ουσία της ζωής. Ευτυχώς, έχω αναπτύξει άλλες αισθήσεις τόσα χρόνια και έχω πολύ καλή αντίληψη και κινούμαι πάρα πολύ γρήγορα για την όραση που έχω. Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι και εγώ πώς το κάνω αυτό».

Στη συνέχεια, ανέφερε ότι παρότι μέχρι τα 9 της χρόνια έβλεπε κανονικά, δεν έχει στο μυαλό της εικόνες από την παιδική της ηλικία. «Μέχρι τα εννιά μου έβλεπα κανονικά, δεν το θυμάμαι όμως. Δεν ξέρω, άμυνα, δεν το θυμάμαι. Δεν έχω σκηνές, δεν ξέρω πώς είναι, δεν έχω εικόνες πολλές, δυο-τρεις στο μυαλό μου. Τις μέρες που άρχισε να μειώνεται η όρασή μου θυμάμαι απλά ότι μεταφέρθηκα στο πρώτο θρανίο. Σε λίγες ημέρες καταλάβαινα ότι δεν ήταν κάτι περαστικό και άλλαξαν τα δεδομένα της ζωής μου. Όταν η φύση σου παίρνει κάτι, σου χαρίζει κάτι άλλο και είναι μεγάλο το χάρισμα.

Όσο για τη σκυλίτσα της, τη Λίμπερτι, η Καρολίνα Πελενδρίτου είχε μιλήσει με τα πιο τρυφερά λόγια, αναφέροντας: «Την έχω εδώ και πέντε χρόνια, είναι προέκταση του εαυτού μου, νιώθω πιο ανεξάρτητη δίπλα της, μου βρίσκει άδεια θέση στο τρένο».

Τα 8 μετάλλια σε 6 Παραολυμπιακούς Αγώνες

Στην αθλητική της καριέρα, θεωρεί πιο σημαντικό το χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004, στα 100μ πρόσθιο, όπου σε ηλικία 18 ετών χάρισε στην Κύπρο το πρώτο της χρυσό σε Παραολυμπιακούς αγώνες.

«Η πιο μεγάλη μου στιγμή θεωρώ πως είναι στην Αθήνα, όπου πήρα το πρώτο μου χρυσό μετάλλιο. Οι πρώτοι μου Παραολυμπιακοί αγώνες, 18 χρονών, κοριτσάκι, το βίωσα πολύ έντονα. Αυτό, το να ακούς τον εθνικό σου ύμνο μέσα στη χώρα σου, γιατί Ελληνίδα αθλήτρια είμαι. Επίσης, το Παρίσι. Το Παρίσι, με το αργυρό και το χάλκινο, γιατί τα κατέκτησα σε δύσκολες συνθήκες».

Εκτός από τα παραπάνω, η Καρολίνα έχει κατακτήσει χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008 στο μικτό, ενώ στο Λονδίνο τέσσερα χρόνια αργότερα κατετάγη τρίτη. Μετά από οχτώ χρόνια στο Τόκιο, η Καρολίνα κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο και το Χάλκινο στα 100 μέτρα πρόσθιο.

Στον «τελευταίο χορό» της, στο Παρίσι το 2024, σε ηλικία 38 ετών κατάφερε να πάρει το Αργυρό στα 50 μετρά ελεύθερο και το Χάλκινο στα 100 μέτρα πρόσθιο.

Όσον αφορά τους Παραολυμπιακούς του Παρισιού, είχε αναφέρει στον Σταύρο Θεοδωράκη: «Είχα σκεφτεί να εγκαταλείψω πριν το Παρίσι, υπήρξαν ψυχολογικά προβλήματα, κόλλησα κορωνοϊό. Όμως, ήταν ένας στόχος που δούλευα τέσσερα χρόνια και τότε το σκεφτόμουν ως τους αγώνες με τους οποίους θα κλείσω την καριέρα μου. Ήταν αυτό που με κρατούσε. Ότι δηλαδή μια τόσο μεγάλη πορεία δεν θα ήθελα να κλείσει άδοξα. Σκέφτηκα ότι θα μπω στην πισίνα για να διεκδικήσω κάτι που αξίζει στην προσπάθειά μου και στην πορεία μου».

Η Καρολίνα Πελενδρίου τελείωσε περήφανη την καριέρα της, θεωρώντας ότι αυτά που κατέκτησε τα έκανε κάτω από δύσκολες συνθήκες και χαράχτηκαν μέσα της. «Ήμουν στο βάθρο στα 38 μου, δίπλα σε κορίτσια που θα μπορούσαν να είναι κόρες μου, ήταν μεγάλη ικανοποίηση για μένα» ολοκλήρωσε.