ΛΕΞ: Πώς ο ράπερ από τη Θεσσαλονίκη κατάφερε να γεμίσει στάδια και να ενώσει γενιές – Η αποθέωση για την Χαρούλα Αλεξίου

Με τη χθεσινή και την προχθεσινή του εμφάνιση στο ΟΑΚΑ, ο ΛΕΞ κατάφερε να σπάσει όλα τα ρεκόρ, συγκεντρώνοντας χιλιάδες θεατές σε δύο βραδιές που θα μείνουν χαραγμένες στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Η σκηνή του ΟΑΚΑ γέμισε παλμό, φωνές και καπνογόνα, σε μια γιορτή της ραπ κουλτούρας που αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η ραπ δεν είναι πια υπόθεση μόνο των νέων, αλλά συμπεριλαμβάνει και κοινό κάθε ηλικίας.
Το έπος του ΛΕΞ στο ΟΑΚΑ
Η βραδιά του Σαββάτου(28/6) εξελίχθηκε σε μία πρωτόγνωρη εμπειρία, με εξαιρετική σκηνική παραγωγή, άψογο ήχο και γιγαντοοθόνες που επέτρεπαν ακόμα και στους πιο πίσω να συμμετέχουν ουσιαστικά στο θέαμα. Ο ΛΕΞ αφιέρωσε το live σε όλους όσους «υπηρέτησαν» αυτή τη μουσική στην Ελλάδα, υπενθυμίζοντας με τον πιο λαμπρό τρόπο πως η πορεία της ραπ είναι συλλογική.
Το κοινό, από παιδιά μέχρι μεγαλύτερους ανθρώπους, τραγούδησε στίχους που μιλούν για την αλήθεια των δρόμων, την κοινωνική αδικία, τη φτώχεια και τις ανισότητες, στίχους που έχουν βρει απήχηση σε όσους αναζητούν κάτι αληθινό και βαθύτερο. Η στιγμή που η Χάρις Αλεξίου εμφανίστηκε στη σκηνή και τραγούδησε μαζί του το «Φύγε» ήταν από τις κορυφαίες: μια συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων που αποθεώθηκε από 60.000 ανθρώπους.
Η ελληνική ραπ έχει διανύσει τεράστια απόσταση από την underground εποχή της δεκαετίας του ’90, τότε που οι FF.C, οι Active Member ή οι TXC έπαιζαν για λίγους μυημένους. Σήμερα, ο ΛΕΞ, αλλά και καλλιτέχνες όπως ο Bloody Hawk, ο Anser, ο Vlospa, ο Στίχοιμα, ο Dof, ο Sadam, οι Λόγος Τιμής, απολαμβάνουν εκατομμύρια ακροάσεις και γεμίζουν στάδια. Μέσα σε λίγα χρόνια, το κοινό ωρίμασε μαζί με τη ραπ, και πλέον τη θεωρεί δικό του κομμάτι.
Ο ΛΕΞ δεν είναι απλώς ένα «καλό παιδί» της σκηνής. Και αυτό γιατί κατάφερε να «μιλήσει» στις ψυχές χιλιάδων ανθρώπων, κρατώντας γνήσιο τον λόγο του και δίνοντας βήμα σε κοινωνικά ζητήματα. Μαζί του, το είδος άλλαξε πρόσωπο: πιο πολιτικοποιημένο, με συνείδηση, χωρίς τοξικά πρότυπα και χωρίς προσβολές σε κοινωνικές ομάδες, δείχνοντας πως η ραπ μπορεί να είναι «για τον λαό» χωρίς να γίνεται «λαϊκή» με την παλιά, αρνητική έννοια.Η συνύπαρξη παιδιών, εφήβων, γονιών, ανθρώπων 50+ στις τελευταίες συναυλίες του, δείχνει καθαρά ότι η ραπ έπαψε να κουβαλά το στίγμα του «κακού» και μετατράπηκε σε μία καθολική κουλτούρα με τεράστια εμβέλεια. Ο κόσμος αναγνωρίζει στους στίχους της την αλήθεια και την κριτική, σε μια εποχή που τα περισσότερα εμπορικά κομμάτια αποφεύγουν να μιλήσουν για την κοινωνία.






0 ΣΧΟΛΙΑ