ΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗ

«Επίσημη Αγαπημένη»: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση

«Επίσημη Αγαπημένη»: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φιγούρες της ελληνικής μουσικής σκηνής. Με την ξεχωριστή «δωρική» φωνή του, κατάφερε να δώσει ψυχή και βάθος στη μεταπολεμική ελληνική κοινωνία, ερμηνεύοντας με μοναδικό τρόπο έργα μεγάλων συνθετών όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και μεταφέροντας στους ακροατές τους στίχους των κορυφαίων ποιητών μας, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Γιώργος Σεφέρης.

Η φωνή που καθόρισε το ελληνικό τραγούδι

Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1922 στο Περιστέρι, σε μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια. Στα χρόνια του Μεσοπολέμου και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα αδέλφια του πολέμησαν στην Αλβανία, ενώ εκείνος εργάστηκε ως υδραυλικός και παράλληλα ασχολούνταν με τη μουσική, μαθαίνοντας κιθάρα και τραγουδώντας σε τοπικά ταβερνάκια. Η συνάντησή του με τον Μάρκο Βαμβακάρη το 1937 αποτέλεσε καθοριστικό σημείο για την πορεία του στη μουσική.

Το 1948 γνώρισε τυχαία τον Μίκη Θεοδωράκη στην Κερατέα, ενώ εργαζόταν σε στρατιωτικές μεταγωγές. Στη Μακρόνησο, κατά τη διάρκεια της θητείας του, έγραψε τα πρώτα του τραγούδια και τραγουδούσε για τους αξιωματικούς του στρατοπέδου. Η φωνή του Μπιθικώτση σφράγισε τις μεγάλες δημιουργίες του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και συνεργασίες με τον Μάνο Χατζιδάκι και άλλους μεγάλους συνθέτες, όπως οι Σταύρος Ξαρχάκος, Απόστολος Καλδάρας και Βασίλης Τσιτσάνης.

Η περίοδος της δικτατορίας σημάδεψε τη σχέση του με τον Θεοδωράκη, λόγω μιας εμφάνισής του που ερμηνεύτηκε πολιτικά, αλλά οι δυο τους επανασυνδέθηκαν το 2002 σε μια μεγάλη συναυλία τιμής προς τον Μπιθικώτση. Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης «έφυγε» από τη ζωή στις 7 Απριλίου 2005, σε ηλικία 82 ετών.

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Επίσημη Αγαπημένη»

Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο ομώνυμο άλμπουμ, με στίχους της Ελένης Λιάκου και μουσική του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Το 1968 ήταν μία καθοριστική χρονιά για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Η ομηρία του Μίκη Θεοδωράκη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών – ο μεγάλος συνθέτης εξορίστηκε αρχικά στο Βραχάτι και εν συνεχεία στη Ζάτουνα – όχι μόνο στερούσε από τον Μπιθικώτση τη δυνατότητα να πει καινούργια τραγούδια, αλλά οι απαγορεύσεις τον υποχρέωσαν να διαγράψει τον Θεοδωράκη από το ρεπερτόριό του.

Έτσι, ο λαϊκός βάρδος, ο οποίος ξεκίνησε την πορεία του στη μουσική ως οργανοπαίκτης και ως συνθέτης, άρχισε πλέον να γράφει συστηματικά ο ίδιος τα τραγούδια που ερμήνευε, κυρίως σε στίχους του φίλου του, του Κώστα Βίρβου. Στην ουσία με αυτό τον τρόπο –το 1968 έγινε μεγάλη επιτυχία το τραγούδι «Επίσημη Αγαπημένη»- εγκαινιάστηκε η ελαφρολαϊκή περίοδος του μεγάλου ερμηνευτή. Η Άννα Μπιθικώτση, είχε μιλήσει στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη. Πιο συγκεκριμένα, είχε αναφέρει:

Η μετά το 1967 απαγόρευση της κυκλοφορίας, μετάδοσης κι ερμηνείας των τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη -για ευνόητους λόγους- είχε στερήσει τη δυνατότητα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση να περιλαμβάνει στις εκάστοτε «ζωντανές» εμφανίσεις του όλες εκείνες τις πολύ σπουδαίες και μεγάλες δημιουργίες που του έδωσε ο μέγιστος συνθέτης και οι στιχουργοί-ποιητές. Έπρεπε λοιπόν να κάνει κάτι ώστε να συνεχίσει να βρίσκεται στην «εμπροσθοφυλακή» τόσο στη δισκογραφία, όσο και στα νυχτερινά κέντρα. Η λύση ήταν η συνεργασία του με άλλους πολύ σημαντικούς δημιουργούς, αλλά και η επιστροφή στη συνθετική ιδιότητά του, την οποία είχε παραμελήσει για αρκετά χρόνια λόγω της επαφής του με τον Θεοδωράκη και τους άλλους «έντεχνους» συνθέτες. Βρισκόταν στην αναζήτηση στίχων, όταν μια καλή του φίλη ζήτησε να του διαβάσει κάποιους που είχε γράψει σ’ ένα τετράδιο. Αυτή ήταν η Ελένη Λιάκου και πράγματι ο Μπιθικώτσης δέχτηκε την πρότασή της, όταν όμως τους άκουσε δεν του άρεσαν. Εκείνη τη στιγμή λοιπόν, της είπε το εξής:

– Θέλω να γράψεις για κάποιον που ξυπνά μέσα στη νύχτα και φαντάζεται ότι βλέπει ξανά μπροστά του τη γυναίκα που αγαπά κι έχει χάσει.

Όταν μου πρωτόπαιξε ο πατέρας το τραγούδι αυτό ενθουσιάστηκα. Τότε με θλίψη μου είπε:

– Αννούλα μου, δεν θέλει η εταιρεία να το ηχογραφήσω, φοβάται μη με πουν «γλυκανάλατο»!

– Τραγούδησε το για μένα! Κάνε το μου δώρο για τα γενέθλιά μου! του απάντησα αυθόρμητα με τη παιδική μου αθωότητα. Μόνο έτσι πείστηκε και δεν θέλησε να μου χαλάσει το χατίρι! Με αυτή την αιτιολογία έπεισε τον Τάκη Λαμπρόπουλο και ηχογραφήθηκε το τραγούδι και πέρασε στην ιστορία!

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου