Ελληνικός κινηματογράφος: Η μεγάλη έξοδος στα διεθνή φεστιβάλ – Ένα καλοκαίρι γεμάτο πρεμιέρες

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τα τελευταία καλοκαίρια, η ελληνική κινηματογραφική σκηνή ζει μια άνευ προηγουμένου άνθιση, με δεκάδες δελτία τύπου να κατακλύζουν τα inbox των δημοσιογράφων, ανακοινώνοντας τη συμμετοχή Ελλήνων κινηματογραφιστών σε μερικά από τα σημαντικότερα φεστιβάλ του κόσμου. Ενώ η περίοδος αυτή παραδοσιακά κορυφώνει τη φεστιβαλική δραστηριότητα, η σταθερότητα και η πληθωρικότητα της ελληνικής παρουσίας δεν είναι πλέον δεδομένη, ειδικά εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων στον χώρο του κινηματογράφου.

Ας δούμε αναλυτικότερα ποιες ελληνικές ταινίες έκαναν ή πρόκειται να κάνουν σύντομα τις πρεμιέρες τους στο εξωτερικό, αλλά και ποιες διεθνείς παραγωγές φέρουν έντονα το στίγμα εγχώριων συντελεστών.

• “Βγαίνουν Μέσα απ’τη Μάργκο” (Αλέξανδρος Βούλγαρης) – 59ο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι (4-12/7)

Δύο χρόνια μετά το “Πολύδροσο”, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, γνωστός για την πρωτοτυπία και την ανατρεπτική του ματιά (“Winona”, “Νήμα”), παρουσιάζει την έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του. Πρωταγωνίστρια είναι η σταθερή του συνεργάτιδα, Σοφία Κόκκαλη. Το τσέχικο φεστιβάλ χαρακτηρίζει την ταινία ως “μια τρυφερή ταινία τρόμου, ένα πειραματικό μελόδραμα”, τονίζοντας την αδυναμία κατηγοριοποίησής της. Ο Βούλγαρης, γνωστός και ως The Boy, παραδίδει μια ασυνήθιστα οικεία, αλλά δυναμική μελέτη ενός καλλιτέχνη στην μέση ηλικία. Όλοι οι φόβοι, τα άγχη και οι ελπίδες ενσαρκώνονται στη Μάργκο, μια κάποτε διάσημη τραγουδοποιό που ζει απομονωμένα. Η απόφασή της να γιορτάσει τα 40ά γενέθλιά της πυροδοτεί μια σειρά συναισθημάτων που την οδηγούν σε ένα νέο κεφάλαιο της ζωής της. Το “Βγαίνουν Μέσα από την Μάργκο” συμμετείχε στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα Proxima.

• “Human Fiction” (Ανδρέας Χατζηπατέρας) – 24ο Dokufest (1-9/8)

Το νέο, υβριδικό ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Χατζηπατέρα (“Ο Τελευταίος Παρτιζάνος”) διεκδικεί βραβεία στη διοργάνωση με έδρα το Κόσοβο. Τα γυρίσματα του “Human Fiction” πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου στην Ουγκάντα. Η υπόθεση εξερευνά ένα δυστοπικό μέλλον όπου τα απομεινάρια του ανθρώπινου είδους έχουν βυθιστεί στη λήθη. Σε μια ύστατη προσπάθεια διάσωσης της ανθρώπινης ιστορίας, κάποιοι συγκέντρωσαν θραύσματα μνήμης σε ένα αρχείο, αφήνοντας πίσω τους μια παραβολή-προειδοποίηση. Όπως σχολιάζει ο Χατζηπατέρας, η ταινία γεννήθηκε από την περιέργειά του για το τι θα συμπεράνει ένα μελλοντικό ον ανασύροντας τα δικά μας απομεινάρια, αναρωτώμενος “Ποια θα είναι η δική μας ιστορία;”.

• “ηΈρημος” (Ιωάννα Διγενάκη) – 31ο Φεστιβάλ του Σαράγεβο (15-22/8)

Το μικρού μήκους ντεμπούτο της Ιωάννας Διγενάκη ξεκινά την πορεία του συμμετέχοντας στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Σαράγεβο, μιας από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η 14λεπτη “Έρημος” είναι μια “non-scripted μυθοπλασίας” που γυρίστηκε δύο διαδοχικά καλοκαίρια (2023-2024) στην Ελλάδα και την Τυνησία. Η ταινία εξερευνά τη μοναξιά και το περιβαλλοντικό άγχος της νέας γενιάς, αλλά και τις μικρές “οάσεις” που δημιουργεί. Η επίσημη σύνοψη αναφέρει: “Ένα σκυλάκι χάθηκε μέσα στον καύσωνα της Αθήνας. Η Κλέα και τα συγκάτοικοί της περιπλανιούνται ασταμάτητα, μιλούν, ιδρώνουν (και μυρίζουν), σε μια πόλη που σιγά σιγά στερεύει”. Η Διγενάκη σημειώνει ότι η ταινία γεννήθηκε από μια εικόνα χαμένου σκύλου και την ανάγκη να εξερευνήσει το αυτοσχεδιαστικό filmmaking, με σκοπό να αποτυπώσει την απελπισία που ξεπετάγεται διακριτικά στην καθημερινότητα, όπου “ο κόσμος κυριολεκτικά καίγεται αλλά εμείς πάμε στη δουλειά, βγαίνουμε ραντεβού, λέμε βλακείες και δεν μας εκπλήσσει τίποτα”.

 

“Bugonia”, “Gorgonà”, “Αρκουδότρυπα”, “Milk Teeth”, “How to Shoot a Ghost” – 82ο Φεστιβάλ Βενετίας (27/8 – 6/9)

Φέτος στη Μόστρα, δημιουργείται μια μικρή ελληνική “παροικία”, καθώς τουλάχιστον πέντε παραγωγές σχετίζονται λιγότερο ή περισσότερο με τη χώρα μας.

1. “Bugonia” (Γιώργος Λάνθιμος): Δύο χρόνια μετά τον Χρυσό Λέοντα με το “Poor Things”, ο Λάνθιμος επιστρέφει στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα της Βενετίας με το αινιγματικό “Bugonia”. Τη σεναριακή διασκευή υπογράφει ο βραβευμένος με Έμι Γουίλ Τρέισι. Πρωταγωνιστούν η Έμα Στόουν (πέμπτη συνεργασία με τον Λάνθιμο) και ο Τζέσι Πλέμονς.
2. “Gorgonà” (Εύη Καλογηροπούλου): Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της Καλογηροπούλου, μετά από βραβευμένες μικρού μήκους, διαγωνίζεται στην Εβδομάδα της Κριτικής. Το φιλμ περιγράφεται ως ένα “αναπολογητικά πολιτικό και έμφυλο, κραυγαλέα αταξινόμητο” δράμα εκδίκησης με υπερφυσικά στοιχεία και φεμινιστική μανία. Διαδραματίζεται στην Ελευσίνα, παραλληλίζοντας την πατριαρχία με την περιβαλλοντική καταστροφή.
3. “Αρκουδότρυπα” (Χρυσιάννα Παπαδάκη & Στέργιος Ντινόπουλος): Αφού απέσπασε τον Χρυσό Διόνυσο στο Φεστιβάλ Δράμας, το σκηνοθετικό δίδυμο ταξιδεύει στη Βενετία με τη μεγάλου μήκους εκδοχή της ταινίας. Η δράση εκτυλίσσεται στην Ελάτη Τρικάλων, εστιάζοντας στη βαθιά φιλία δύο γυναικών και θέματα γυναικείας επιθυμίας, σεξουαλικής ταυτότητας και κοινωνικής απομόνωσης. Διεκδικεί επίσης τον Queer Λέοντα και τον Λέοντα του Μέλλοντος.
4. “Milk Teeth” (Μιχάι Μινκάν): Η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του Ρουμάνου δημιουργού, με ελληνική συμπαραγωγή (Κωνσταντίνος Βασίλαρος), είναι μια στοιχειωτική ιστορία ενηλικίωσης με φόντο την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Αφηγείται τη σιωπή μιας ολόκληρης κοινωνίας μέσα από την αναζήτηση ενός παιδιού για την εξαφανισμένη αδερφή του.
5. “How to Shoot a Ghost” (Τσάρλι Κάουφμαν): Οι δρόμοι της Αθήνας πρωταγωνιστούν στη νέα μικρού μήκους ταινία του εμβληματικού Τσάρλι Κάουφμαν. Η ταινία διασχίζει τη χρονικότητα της πόλης, από αρχαία μνημεία έως το αποτύπωμα της δικτατορίας, ενσωματώνοντας στοιχεία από φωτογραφία δρόμου και αρχειακό υλικό. Ο Κάουφμαν δήλωσε εντυπωσιασμένος από τη συνύπαρξη αρχαίου και σύγχρονου στην Αθήνα, και τη φιλοξενία που ένιωσε.

 

• “Κότα” (Γκιόργκι Πάλφι) – 50ο Φεστιβάλ του Τορόντο (4-14/9)

Ο σκηνοθέτης του τολμηρού “Taxidermia” (2006) ταξίδεψε στην Ελλάδα για να γυρίσει, μάλιστα στα ελληνικά, τη νέα του ταινία με τίτλο “Κότα”. Όπως προδίδει ο τίτλος, η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από μια κότα που δραπετεύει από μια βιομηχανική φάρμα και βρίσκει καταφύγιο σε μια παλιά ταβέρνα. Εκεί, έρχεται αντιμέτωπη με την ιεραρχία, προστατεύει τα αυγά της και συγκρούεται με την ανθρώπινη σκληρότητα. Πρόκειται για μια παραβολή με χιούμορ και συγκίνηση που αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη κατάσταση μέσα από ζωώδη ένστικτα και συναισθήματα. Πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι Γιάννης Κοκιασμένος, Αργύρης Πανταζάρας, Μαρία Διακοπαναγιώτου και Αντώνης Καφετζόπουλος. Η ταινία συμμετέχει στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα Platform.