«Γιατί ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώνει 17 εκατ. ευρώ για την ΕΡΤ;» – Η Αφροδίτη Λατινοπούλου προτείνει την λύση της για την κρατική τηλεόραση

Η δημόσια παρέμβαση της προέδρου της Φωνής Λογικής, Αφροδίτης Λατινοπούλου, σχετικά με το θεσμικό και χρηματοδοτικό καθεστώς της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (ΕΡΤ), επαναφέρει στο προσκήνιο μία διαχρονική συζήτηση που αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης κράτους και αγοράς, καθώς και τα όρια της κρατικής επιχειρηματικής παρουσίας στο οικονομικό σύστημα. Μέσα από τη δημοσίευση αποσπάσματος από τη συνέντευξη της, η πολιτικός αμφισβητεί τη νομιμοποιητική βάση της δημόσιας χρηματοδότησης μιας Ανώνυμης Εταιρείας, αναδεικνύοντας μια σαφώς φιλελεύθερη προσέγγιση ως προς τον ρόλο του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα.

Κράτος και ιδιωτική οικονομία σε τροχιά ιδεολογικής σύγκρουσης για τη Λατινοπούλου

Κεντρικός άξονας της επιχειρηματολογίας της αποτελεί η επισήμανση ότι η ΕΡΤ λειτουργεί υπό τη νομική μορφή Ανώνυμης Εταιρείας και, κατά συνέπεια, δεν θα έπρεπε, όπως υποστηρίζει, να επιβαρύνει διαχρονικά τον Έλληνα φορολογούμενο μέσω κρατικών πόρων ή άλλων μορφών δημόσιας οικονομικής ενίσχυσης. Η συγκεκριμένη θέση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ιδεολογικό αφήγημα, το οποίο θεωρεί ότι κάθε οικονομικός οργανισμός που δρα υπό το καθεστώς ιδιωτικού δικαίου οφείλει να επιβιώνει αποκλειστικά μέσω των δικών του οικονομικών επιδόσεων, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κρατικού προϋπολογισμού.

Μια παρέμβαση με σαφές ιδεολογικό αποτύπωμα.

Στο πλαίσιο αυτό, η Αφροδίτη Λατινοπούλου υποστηρίζει ότι η ΕΡΤ θα πρέπει να λειτουργεί με αποκλειστικό γνώμονα την οικονομική της αυτάρκεια, χρηματοδοτώντας τη δραστηριότητά της από ίδια έσοδα, όπως η εμπορική αξιοποίηση του προγράμματός της, οι διαφημίσεις ή άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εφόσον, σύμφωνα με την ίδια λογική, μία τέτοια εταιρεία δεν κατορθώνει να παρουσιάσει βιώσιμο οικονομικό αποτέλεσμα, θα πρέπει να υπόκειται στους ίδιους κανόνες που διέπουν κάθε ιδιωτική επιχείρηση, ακόμη και στο ενδεχόμενο παύσης της λειτουργίας της.

VIRAL

Φρίκη πίσω από τις κλειστές πόρτες στο Παγκράτι: «Τους έλεγε η μάνα τους πως θα τους πάρει ο διάβολος αν βρεθούν με γυναίκα»

Τραγωδία στη Λακωνία: «Ξετυλίγεται» το κουβάρι της έρευνας για το πολύνεκρο τροχαίο στην εθνική οδό Σπάρτης – Τρίπολης

Χανιά: Αυτός είναι ο 33χρονος που συγκρούστηκε με απορριμματοφόρο – Ανείπωτη τραγωδία στην Κρήτη

Το μοντέλο των κρατικά ελεγχόμενων επιχειρήσεων υπό αμφισβήτηση από την πρόεδρο της Φωνής Λογικής

Η παρέμβασή της, ωστόσο, δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην περίπτωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Αντιθέτως, επεκτείνεται στο σύνολο των Ανωνύμων Εταιρειών στις οποίες το Ελληνικό Δημόσιο διατηρεί είτε πλειοψηφική, είτε μειοψηφική συμμετοχή. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσει, σημαντικοί δημόσιοι οικονομικοί πόροι κατευθύνονται ετησίως προς εταιρικά σχήματα που, μολονότι λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, εξακολουθούν να εξαρτώνται από κρατική χρηματοδότηση. Η ίδια συνδέει αυτήν τη δομή με την αναπαραγωγή ενός συστήματος πελατειακών σχέσεων, στο οποίο, όπως υποστηρίζει, ευνοούνται διορισμοί πολιτικά προσκείμενων στελεχών και δημιουργούνται μηχανισμοί συντήρησης κομματικών δικτύων μέσω δημόσιων οικονομικών πόρων.

Σφοδρή επίθεση στο μοντέλο των κρατικοδίαιτων Α.Ε. από Λατινοπούλου

Η κριτική αυτή ενσωματώνει στοιχεία της θεωρίας περί «κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας», σύμφωνα με την οποία η κρατική χρηματοδότηση δύναται να περιορίζει τα κίνητρα αποτελεσματικής διοίκησης και να δημιουργεί συνθήκες μειωμένης λογοδοσίας. Υπό αυτό το πρίσμα, η κρατική συμμετοχή σε επιχειρήσεις ιδιωτικού δικαίου παρουσιάζεται ως παράγοντας στρέβλωσης του ανταγωνισμού και ως μηχανισμός αναπαραγωγής δημοσιονομικών βαρών για τους φορολογούμενους.

Στην κορύφωση της επιχειρηματολογίας της, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής διατυπώνει μια ευρύτερη θεσμική πρόταση, σύμφωνα με την οποία το κράτος δεν θα πρέπει να συμμετέχει ως μέτοχος σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Κατά την ίδια προσέγγιση, η δημόσια διοίκηση οφείλει να διατηρεί σαφή θεσμικά όρια μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, αποφεύγοντας υβριδικά εταιρικά σχήματα τα οποία συνδυάζουν ιδιωτική νομική μορφή με δημόσια χρηματοδοτική εξάρτηση. Με άλλα λόγια, υποστηρίζει ότι ένας οργανισμός είτε πρέπει να λειτουργεί ως αμιγώς δημόσια υπηρεσία, υπαγόμενη στο δημόσιο δίκαιο και εξυπηρετώντας συγκεκριμένη αποστολή δημοσίου συμφέροντος, είτε να αποτελεί αμιγώς ιδιωτική επιχείρηση, η βιωσιμότητα της οποίας θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις δυνάμεις της αγοράς.

Η παρέμβαση αυτή εντάσσεται στον ευρύτερο ιδεολογικό διάλογο περί περιορισμού του κράτους και ενίσχυσης των μηχανισμών της ελεύθερης αγοράς, έναν διάλογο που διαχρονικά διαπερνά τόσο την ελληνική όσο και την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται ζητήματα όπως η αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, η διαφάνεια στη διαχείριση των δημόσιων πόρων, η λογοδοσία των κρατικά ελεγχόμενων οργανισμών και ο βαθμός στον οποίο η κρατική συμμετοχή στην οικονομία μπορεί να λειτουργήσει είτε ως εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής είτε ως παράγοντας δημοσιονομικών και θεσμικών στρεβλώσεων.

Οι θέσεις που διατύπωσε η Αφροδίτη Λατινοπούλου αναμένεται να τροφοδοτήσουν περαιτέρω τον δημόσιο διάλογο γύρω από το μοντέλο λειτουργίας των κρατικών επιχειρήσεων, τη χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και σαφώς ευρύτερα τον επαναπροσδιορισμό των ορίων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε μία περίοδο κατά την οποία οι πιέσεις για δημοσιονομική αποτελεσματικότητα και θεσμική λογοδοσία παραμένουν στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.