ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ακτινογραφία της ελληνικής εργασίας: Ο μέσος μισθός στην εποχή των 1.362 ευρώ και το παράδοξο των «μικρών» που τρέφουν τους πολλούς

Ακτινογραφία της ελληνικής εργασίας: Ο μέσος μισθός στην εποχή των 1.362 ευρώ και το παράδοξο των «μικρών» που τρέφουν τους πολλούς
Πηγή φωτογραφίας: unsplash
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε μια οικονομία που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον πληθωρισμό και την ανάπτυξη, τα φρέσκα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» για το 2025 έρχονται να ρίξουν φως στην πραγματική κατάσταση της τσέπης του Έλληνα μισθωτού. Αν περιμένατε «θαύματα», οι αριθμοί προσγειώνουν την κουβέντα στην πραγματικότητα, αν και δείχνουν μια σαφή μετατόπιση προς τα πάνω, κυρίως λόγω της πίεσης που άσκησε ο κατώτατος μισθός σε ολόκληρη την κλίμακα των αμοιβών.

Με τον μέσο μεικτό μισθό να διαμορφώνεται πλέον στα 1.362,66 ευρώ, η Ελλάδα του 2026 προσπαθεί να αφήσει πίσω της την εποχή των «700 ευρώ», όμως η ακτινογραφία δείχνει ότι το ταξίδι προς μια πραγματική ευημερία έχει ακόμα δρόμο.

Οι αριθμοί που «μιλούν» για το πορτοφόλι μας

Ας μιλήσουμε με τα νούμερα που καίνε. Ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα σημείωσε μια μικρή αλλά υπαρκτή άνοδο κατά 20 ευρώ σε σχέση με το 2024. Αν εστιάσουμε όμως στην πλήρη απασχόληση, η εικόνα είναι κάπως πιο ενθαρρυντική, με τον μέσο μισθό να σκαρφαλώνει στα 1.516 ευρώ.

Ωστόσο, το στατιστικό που προκαλεί τη μεγαλύτερη συζήτηση είναι η κατανομή: Ένας στους τρεις εργαζομένους εξακολουθεί να ζει με μισθό μικρότερο από 1.000 ευρώ μεικτά. Αν διευρύνουμε το κάδρο, έξι στους δέκα Έλληνες μισθωτούς δεν ξεπερνούν τα 1.200 ευρώ μεικτά το μήνα. Αυτό σημαίνει ότι η πλειονότητα της εργατικής τάξης κινείται σε μια ζώνη όπου η διαχείριση της καθημερινότητας παραμένει μια άσκηση για δυνατούς λύτες.

Δημοσίευμα «Καθημερινή»
Δημοσίευμα «Καθημερινή»

Η «μεγάλη φυγή» από τα χαμηλά κλιμάκια

Η αύξηση του κατώτατου μισθού λειτούργησε ως «ασανσέρ» για χιλιάδες εργαζομένους. Το 2025 είδαμε μια εντυπωσιακή ανακατάταξη: οι αμειβόμενοι από 800 έως 1.000 ευρώ μεικτά μειώθηκαν κατά 46,19%, ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στη ζώνη των 1.001 έως 1.500 ευρώ αυξήθηκαν κατά 54,16%.

Αυτή η μετατόπιση δείχνει ότι το «μεσαίο» κλιμάκιο αρχίζει να πυκνώνει. Η μεγαλύτερη ομάδα εργαζομένων πλέον (σχεδόν 600.000 άτομα) βρίσκεται στο φάσμα των 1.000 – 1.200 ευρώ. Είναι η νέα «κανονικότητα» της ελληνικής αγοράς εργασίας, μια ζώνη που προσφέρει μια ανάσα, αλλά σίγουρα όχι την πολυτέλεια που θα περίμενε κανείς από έναν «μεσαίο» μισθό.

Η Ελλάδα των μικρών αφεντικών και των μεγάλων παικτών

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της έκθεσης «Εργάνη» είναι η δομή των επιχειρήσεων. Στην Ελλάδα, ο «μικρός» παραμένει ο βασιλιάς, τουλάχιστον όσον αφορά τον αριθμό των επιχειρήσεων. Το 87,82% των εταιρειών απασχολεί από 1 έως 10 άτομα. Μιλάμε για 267.245 επιχειρήσεις που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, αυξημένες μάλιστα κατά σχεδόν 3.000 μέσα σε ένα έτος.

Εδώ όμως κρύβεται το παράδοξο:

  • Μπορεί οι μικρές επιχειρήσεις να είναι οι περισσότερες, αλλά οι μεγάλοι παίκτες είναι αυτοί που «ταΐζουν» τον κόσμο.
  • Μόλις το 1,7% των επιχειρήσεων (αυτές που έχουν πάνω από 50 εργαζομένους) απασχολεί σχεδόν τους μισούς μισθωτούς της χώρας (47,24%).
  • Υπάρχουν μόλις 19 εταιρείες στην Ελλάδα με πάνω από 4.000 εργαζομένους, οι οποίες λειτουργούν ως πραγματικές πολιτείες μέσα στο εργασιακό οικοσύστημα.
Φωτογραφία unsplash
Φωτογραφία unsplash

Πού, ποιοι και πόσο δουλεύουμε;

Αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο «μέσος εργαζόμενος» το 2026, η απάντηση είναι: ένας άνδρας ή γυναίκα (η ψαλίδα έχει κλείσει σχεδόν στο 52%-48%), ηλικίας 45 έως 64 ετών (το 42% του συνόλου), που εργάζεται στην Αττική.

Η Αθήνα παραμένει το κέντρο του κόσμου για την ελληνική εργασία, καθώς φιλοξενεί τις μισές επιχειρήσεις της χώρας και απασχολεί σχεδόν το 50% των μισθωτών. Μετά την Αττική, η Κεντρική Μακεδονία και η Κρήτη κρατούν τα σκήπτρα, δείχνοντας ότι η οικονομική δραστηριότητα παραμένει έντονα συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένους πόλους.

Όσο για τους κλάδους; Το λιανικό εμπόριο παραμένει ο μεγαλύτερος εργοδότης με πάνω από 314.000 εργαζομένους, με την εστίαση και το χονδρικό εμπόριο να ακολουθούν κατά πόδας. Είναι σαφές ότι η ελληνική οικονομία συνεχίζει να βασίζεται στην κατανάλωση και την παροχή υπηρεσιών, παρά τις προσπάθειες για στροφή προς την παραγωγή ή την τεχνολογία.

Η κούραση των 35+ ωρών

Παρά την κουβέντα για την τετραήμερη εργασία ή την ευελιξία, οι Έλληνες παραμένουν «εργατικά μυρμήγκια». Το 78,53% των μισθωτών εργάζεται περισσότερες από 35 ώρες την εβδομάδα. Μάλιστα, ο αριθμός των ανθρώπων που δουλεύουν φουλ ωράριο αυξήθηκε κατά 106.000 άτομα σε σχέση με το 2024, δείχνοντας ότι η ανάγκη για πλήρη απασχόληση (και το αντίστοιχο εισόδημα) υπερισχύει οποιασδήποτε άλλης επιλογής.

Το συμπέρασμα του 2026

Η εικόνα της «Εργάνης» για το 2025 είναι η εικόνα μιας χώρας που προσπαθεί να ανέβει επίπεδο, αλλά κουβαλάει ακόμα τα βαρίδια του παρελθόντος. Οι μισθοί ανεβαίνουν, οι θέσεις εργασίας αυξάνονται (2,46 εκατομμύρια εργαζόμενοι συνολικά), αλλά η ακρίβεια συχνά «καταπίνει» τις αυξήσεις πριν φτάσουν στο ράφι του σούπερ μάρκετ.

Το γεγονός ότι ένας στους τρεις αμείβεται με λιγότερα από 1.000 ευρώ μεικτά είναι μια υπενθύμιση ότι η μάχη για την ποιότητα της εργασίας στην Ελλάδα είναι ακόμα σε εξέλιξη.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου