Νορβηγία: Πέθανε ο βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ σε ηλικία 89 ετών

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών ο βασιλιάς της Νορβηγίας Χάραλντ Ε΄, έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Όσλο. Ο θάνατός του σηματοδοτεί το τέλος μιας βασιλείας που διήρκεσε περισσότερο από 35 χρόνια και μιας ιδιαίτερα σημαντικής περιόδου για τη σύγχρονη νορβηγική μοναρχία. Η είδηση ανακοινώθηκε από τα Ανάκτορα της Νορβηγίας την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026. Ο Χάραλντ αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια αρκετά προβλήματα υγείας, όμως συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντά του και είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν σκόπευε να παραιτηθεί από τον θρόνο. Η κατάσταση της υγείας του είχε επιβαρυνθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες και ιδιαίτερα τον Αύγουστο του 2026.
Από τι πέθανε ο βασιλιάς Χάραλντ
Οι τελευταίες ημέρες της ζωής του συνδέθηκαν με μία σοβαρή επιπλοκή της ήδη επιβαρυμένης κατάστασης της υγείας του. Ο βασιλιάς είχε διαγνωστεί με αιμολυτική αναιμία, μία διαταραχή κατά την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται ταχύτερα από ό,τι μπορεί να τα αναπληρώσει ο οργανισμός. Για την αντιμετώπισή της είχε λάβει θεραπεία με κορτιζόνη.Στις 17 Αυγούστου εισήχθη στο Rikshospitalet του Όσλο, καθώς η κατάσταση απαιτούσε νοσοκομειακή παρακολούθηση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν γίνει γνωστές, η θεραπεία είχε προκαλέσει κατακράτηση υγρών, γεγονός που επίσης απαιτούσε ιατρική αντιμετώπιση.
Λίγες ημέρες αργότερα, η κατάσταση περιπλέχθηκε από βακτηριακή λοίμωξη στο αίμα. Ο βασιλιάς έλαβε αντιβιοτική αγωγή και αρχικά είχε ανταποκριθεί στη θεραπεία, με την κατάσταση να χαρακτηρίζεται σταθερή. Ωστόσο, στις 27 Αυγούστου το Βασιλικό Ανάκτορο ανακοίνωσε ότι η υγεία του είχε επιδεινωθεί και ότι η κατάστασή του ήταν «πολύ σοβαρή». Η βασίλισσα Σόνια και ο διάδοχος Χάακον ακύρωσαν τις προγραμματισμένες υποχρεώσεις τους και παρέμειναν στο πλευρό του. Την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκε ο θάνατός του. Δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής δημόσια λεπτομερής ιατρική έκθεση που να προσδιορίζει μία και μοναδική αιτία θανάτου. Με βάση όσα είχαν ανακοινωθεί δημοσίως, η τελευταία κρίσιμη επιπλοκή ήταν η βακτηριακή λοίμωξη στο αίμα, σε έναν οργανισμό που ήδη αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Το τελευταίο διάστημα της ζωής του
Η νοσηλεία του Αυγούστου δεν ήταν η πρώτη περιπέτεια υγείας που αντιμετώπισε ο Χάραλντ μέσα στο 2026. Στις 24 Φεβρουαρίου 2026, λίγες ημέρες μετά τα 89α γενέθλιά του, είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο στην Τενερίφη, όπου βρισκόταν για ιδιωτικές διακοπές με τη βασίλισσα Σόνια. Εκεί υποβλήθηκε σε θεραπεία για λοίμωξη και αφυδάτωση. Αργότερα μέσα στη χρονιά συνέχισε να εμφανίζεται σε δημόσιες εκδηλώσεις, αν και η φυσική του κατάσταση είχε εμφανώς επιβαρυνθεί και οι επίσημες δραστηριότητές του είχαν μειωθεί. Στις 17 Αυγούστου ήρθε η νέα εισαγωγή στο νοσοκομείο, αυτή τη φορά λόγω της αιμολυτικής αναιμίας και των επιπλοκών της θεραπείας. Στις 23 Αυγούστου έγινε γνωστό ότι είχε εμφανίσει βακτηριακή λοίμωξη στο αίμα. Αρχικά υπήρξε ανταπόκριση στα αντιβιοτικά, όμως λίγες ημέρες αργότερα η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά.
Ο Χάραλντ είχε αντιμετωπίσει σειρά σοβαρών προβλημάτων υγείας ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Τον Δεκέμβριο του 2003 υποβλήθηκε σε επέμβαση για καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Το 2005 χειρουργήθηκε για πρόβλημα στην αορτική βαλβίδα, ενώ το 2020 υποβλήθηκε σε νέα επέμβαση για αντικατάσταση βιολογικής καρδιακής βαλβίδας. Τα επόμενα χρόνια αντιμετώπισε επανειλημμένα λοιμώξεις και νοσηλείες.
Το 2022 εισήχθη στο νοσοκομείο με πυρετό και λοίμωξη, ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους χρειάστηκε ενδοφλέβια αντιβίωση. Τον Μάιο του 2023 νοσηλεύτηκε ξανά λόγω λοίμωξης. Μία από τις πιο σοβαρές περιπέτειες της υγείας του σημειώθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Ο Χάραλντ αρρώστησε κατά τη διάρκεια διακοπών στη Μαλαισία και εισήχθη σε νοσοκομείο με λοίμωξη. Κατά τη νοσηλεία του κρίθηκε απαραίτητη η τοποθέτηση προσωρινού βηματοδότη λόγω χαμηλού καρδιακού ρυθμού. Στις 3 Μαρτίου επέστρεψε στη Νορβηγία με ιατρική πτήση και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε επέμβαση για την τοποθέτηση μόνιμου βηματοδότη. Μετά την επιστροφή του στα καθήκοντά του, το Παλάτι ανακοίνωσε ότι οι επίσημες δραστηριότητές του θα μειώνονταν μόνιμα λόγω της ηλικίας και της κατάστασης της υγείας του.
Ποιος ήταν ο βασιλιάς Χάραλντ
Ο Χάραλντ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1937 στο Skaugum, κοντά στο Όσλο. Ήταν ο μοναδικός γιος του τότε διαδόχου Όλαφ και της πριγκίπισσας Μάρθας και εγγονός του βασιλιά Χάακον Ζ΄. Ήταν ο πρώτος πρίγκιπας που γεννήθηκε στη Νορβηγία εδώ και 567 χρόνια. Η γέννησή του είχε ιδιαίτερη σημασία για τη διαδοχή, καθώς εκείνη την εποχή το νορβηγικό Σύνταγμα έδινε προτεραιότητα στους άνδρες κληρονόμους. Η παιδική του ηλικία διακόπηκε απότομα το 1940, όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Νορβηγία. Η βασιλική οικογένεια εγκατέλειψε τη χώρα και ο νεαρός Χάραλντ πέρασε μέρος των παιδικών του χρόνων στις Ηνωμένες Πολιτείες, προτού επιστρέψει στη Νορβηγία μετά τον πόλεμο.
Ο Χάραλντ έγινε βασιλιάς στις 17 Ιανουαρίου 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε΄. Λίγες ημέρες αργότερα ορκίστηκε πίστη στο Σύνταγμα ενώπιον του Storting και στις 23 Ιουνίου 1991 πραγματοποιήθηκε η τελετή καθαγίασης του βασιλικού ζεύγους στον καθεδρικό ναό του Nidaros. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Χάραλντ προσπάθησε να διατηρήσει τη μοναρχία κοντά στην κοινωνία και να προσαρμόσει τον θεσμό στη σύγχρονη Νορβηγία. Οι βασικές αρμοδιότητές του ήταν κυρίως συμβολικές, αντιπροσωπευτικές και τελετουργικές. Το σύνθημά του ήταν «Alt for Norge», δηλαδή «Όλα για τη Νορβηγία».
Η διαδοχή και ο πρίγκιπας Χάακον
Με τον θάνατο του Χάραλντ, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στον διάδοχο του νορβηγικού θρόνου, τον πρίγκιπα Χάακον, μοναχογιό του βασιλιά και της βασίλισσας Σόνιας. Ο Χάακον είχε ήδη αναλάβει καθήκοντα αντιβασιλέα κατά τις περιόδους κατά τις οποίες ο πατέρας του αδυνατούσε να εκτελέσει τα βασιλικά του καθήκοντα λόγω προβλημάτων υγείας. Κατά την τελευταία νοσηλεία του Χάραλντ, ο Χάακον είχε επίσης ακυρώσει τις υποχρεώσεις του και βρισκόταν στο πλευρό του πατέρα του.
Διαβάστε επίσης
Η βασιλεία του Χάραλντ Ε΄ ολοκληρώνεται έτσι μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η Νορβηγία αποχαιρετά έναν μονάρχη που παρέμεινε στον θρόνο μέχρι το τέλος της ζωής του και ο οποίος, παρά τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα υγείας, είχε αρνηθεί να παραιτηθεί, υποστηρίζοντας ότι ο όρκος που είχε δώσει στο νορβηγικό Κοινοβούλιο ήταν δέσμευση για όλη του τη ζωή.






0 ΣΧΟΛΙΑ