Πέθανε ο «Κυνηγός των Κρανίων»: Η σκοτεινή ζωή του Τζον Σουίνι και οι δολοφονίες που συγκλόνισαν τη Βρετανία

Ο Τζον Σουίνι, ένας από τους πιο διαβόητους Βρετανούς serial killers, πέθανε στη φυλακή, έχοντας περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια πίσω από τα κάγκελα για τη δολοφονία δύο πρώην συντρόφων του. Η υπόθεσή του είχε προκαλέσει σοκ εξαιτίας της αγριότητας των εγκλημάτων, αλλά και των στοιχείων που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Ο Σουίνι καταδικάστηκε το 2011 σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης για τη δολοφονία της Πόλα Φιλντς και της Μελίσα Χάλστεντ. Οι δύο γυναίκες είχαν εξαφανιστεί με διαφορά περίπου μιας δεκαετίας, ενώ οι σοροί τους εντοπίστηκαν σε διαφορετικές χώρες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στην υπόθεση, ο Σουίνι είχε τεμαχίσει τις σορούς των θυμάτων του και στη συνέχεια είχε προσπαθήσει να εξαφανίσει τα ίχνη τους.
Οι δύο δολοφονίες
Η Μελίσα Χάλστεντ, Αμερικανίδα μοντέλο ηλικίας 33 ετών, δολοφονήθηκε το 1990. Το διαμελισμένο σώμα της βρέθηκε σε κανάλι στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Η ταυτότητά της παρέμενε άγνωστη για 18 χρόνια, μέχρι να επιβεβαιωθεί μέσω DNA. Το κεφάλι και τα χέρια της δεν εντοπίστηκαν ποτέ. Χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2001, εντοπίστηκε η σορός της 31χρονης Πόλα Φιλντς στο Regent’s Canal, στο Κάμντεν του βόρειου Λονδίνου. Τα λείψανά της είχαν τοποθετηθεί σε έξι σάκους. Και στην περίπτωση της Φιλντς, ορισμένα μέλη του σώματος, μεταξύ αυτών το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια, δεν βρέθηκαν ποτέ. Οι Αρχές είχαν εξετάσει το ενδεχόμενο ο Σουίνι να συνδέεται και με άλλες εξαφανίσεις γυναικών, ωστόσο δεν προέκυψαν επιπλέον καταδίκες για δολοφονίες.
Ο Σουίνι εργαζόταν ως ξυλουργός, όμως πίσω από την καθημερινή του ζωή έκρυβε μια ιδιαίτερα σκοτεινή πλευρά. Στο σπίτι του οι Αρχές εντόπισαν πίνακες και ποιήματα με μακάβριο περιεχόμενο, αρκετά από τα οποία σχετίζονταν με βία και τεμαχισμούς. Σε έναν από τους πίνακές του απεικονιζόταν ένα ματωμένο τσεκούρι, ενώ ο ίδιος χρησιμοποιούσε για τον εαυτό του την ανατριχιαστική ονομασία «Scalp Hunter», δηλαδή «Κυνηγός των Κρανίων».
Κατά τη διάρκεια της δίκης του στο Old Bailey το 2011, η εισαγγελική πλευρά υποστήριξε ότι ο τεμαχισμός των σορών είχε γίνει με σκοπό να δυσκολέψει την ταυτοποίηση των θυμάτων. Ο εισαγγελέας Μπράιαν Άλτμαν περιέγραψε τον Σουίνι ως άνθρωπο με έντονο μίσος για τις γυναίκες, εμμονή με τον τεμαχισμό, αλλά και έντονα ελεγκτική και κτητική συμπεριφορά.
Η Ντέλια Μπάλμερ που κατάφερε να ξεφύγει
Μία από τις σημαντικότερες μαρτυρίες στην υπόθεση ήταν εκείνη της Ντέλια Μπάλμερ, πρώην συντρόφου του Σουίνι. Το 1994, η Μπάλμερ δέχθηκε βίαιη επίθεση από τον Σουίνι με τσεκούρι. Η ζωή της σώθηκε όταν ένας γείτονας άκουσε τι συνέβαινε και παρενέβη, κρατώντας ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ. Η σχέση τους είχε ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα, όμως, σύμφωνα με τα απομνημονεύματά της, η συμπεριφορά του Σουίνι άλλαξε δραματικά. Όταν αποφάσισε να τον εγκαταλείψει, εκείνος φέρεται να εισέβαλε στο σπίτι της και να την κράτησε δεμένη στο κρεβάτι για αρκετές ημέρες.
Κατά τη διάρκεια της ομηρίας της, η Μπάλμερ υποστήριξε ότι ο Σουίνι τής είχε πει πως είχε διαπράξει τρεις δολοφονίες στο Άμστερνταμ. Ένα από τα στοιχεία που την έκαναν να φοβηθεί για τη ζωή της ήταν μια πράσινη τσάντα που είχε στην κατοχή του. Μέσα υπήρχαν αντικείμενα όπως μονωτική ταινία, πριόνι, πλαστικό κάλυμμα, γάντια και σχοινί. Η ίδια αργότερα την περιέγραψε ως ένα «κιτ» που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξαφάνιση μιας σορού. Η Μπάλμερ κατάφερε τελικά να δραπετεύσει και απευθύνθηκε στην αστυνομία. Η καταγγελία της αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην πορεία προς τη σύλληψη και την καταδίκη του Σουίνι.
Η υπόθεση έγινε τηλεοπτική σειρά
Η εφιαλτική εμπειρία της Μπάλμερ καταγράφηκε στα απομνημονεύματά της, τα οποία κυκλοφόρησαν το 2017. Η ιστορία της μεταφέρθηκε αργότερα στη μικρή οθόνη από το ITV, μέσα από τη μίνι σειρά «Until I Kill You», που κυκλοφόρησε το 2024. Ο Σουίνι παρέμεινε στη φυλακή μέχρι τον θάνατό του. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη φυλακή HMP Whitemoor στο Κέιμπριτζσιρ, σε ηλικία 69 ετών. Η επίσημη αιτία θανάτου δεν είχε δημοσιοποιηθεί, ενώ δημοσιεύματα ανέφεραν ότι έπασχε από καρκίνο.
Διαβάστε επίσης
Οι Αρχές αντιμετωπίζουν τον θάνατό του ως θάνατο κρατουμένου και, όπως προβλέπεται σε τέτοιες περιπτώσεις, διεξάγεται σχετική έρευνα. Η υπόθεση του «Κυνηγού των Κρανίων» αφήνει πίσω της δύο δολοφονίες, αναπάντητα ερωτήματα για πιθανές άλλες εξαφανίσεις και, κυρίως, τη μαρτυρία μιας γυναίκας που κατάφερε να επιβιώσει και να οδηγήσει τον άνθρωπο που της επιτέθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης.






0 ΣΧΟΛΙΑ