Μαριάμ Αμπού Ντάγκα: Σκοτώθηκε η 33χρονη δημοσιογράφος στη Γάζα – Ποια ήταν η τελευταία επιθυμία της
Η Μαριάμ Αμπού Ντάγκα, μία από τις πιο αφοσιωμένες και θαρραλέες Παλαιστίνιες δημοσιογράφους, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια ισραηλινού βομβαρδισμού στο νοσοκομείο Αλ Νάσερ της Γάζας, αφήνοντας πίσω της 20 ακόμη νεκρούς και έναν ολόκληρο κόσμο που την αγαπούσε, τη θαύμαζε και την σεβόταν.
Διαβάστε επίσης
Ποια ήταν η Μαριάμ Αμπού Ντάγκα
Σε ηλικία μόλις 33 ετών είχε προλάβει, με τη ζωή και το έργο της, να αποτελέσει σύμβολο επαγγελματισμού και αυταπάρνησης στον δημοσιογραφικό κόσμο της Παλαιστίνης. Ανάμεσα στους νεκρούς εκείνης της τραγικής ημέρας ήταν και άλλοι τέσσερις δημοσιογράφοι. Η Μαριάμ, ωστόσο, είχε αφήσει πίσω της κάτι περισσότερο από μια επαγγελματική παρακαταθήκη: ένα κείμενο-διαθήκη με οδηγίες για την κηδεία της, συμβουλές για τους συναδέλφους της, και μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τον 13χρονο γιο της, Γκάιθ.
Η τελευταία της επιθυμία ήταν να μη θρηνήσουν για εκείνη. Να μη χυθεί δάκρυ, αλλά να αφιερώσουν χρόνο για να μιλήσουν για τη ζωή της. Μια ευχή που, όπως παραδέχτηκαν οι συνάδελφοί της, ήταν αδύνατο να εκπληρωθεί. «Ήθελε να φεύγει με αξιοπρέπεια και μνήμη, όχι με λυγμούς και σιωπή», ανέφερε συγκινημένη η φίλη και συνάδελφός της, Σαμαχίρ Φαρχάν. Οι τελευταίες της οδηγίες ήταν ένα ύστατο σημάδι της γενναιότητάς της, της επίγνωσης του κινδύνου και της εσωτερικής της δύναμης.
VIRAL
Ο λόγος που έγινε δημοσιογράφος και το έργο της
Η Μαριάμ ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της πορεία μετά τον θάνατο του αδελφού της το 2018, κατά τη διάρκεια της μεγάλης πορείας της επιστροφής. Ο αδελφός της έπεσε νεκρός από ισραηλινά πυρά στα σύνορα της Γάζας, και εκείνη τη μέρα αποφάσισε πως η αλήθεια και η φωνή των αδυνάτων άξιζαν να καταγραφούν.
Έκτοτε, δεν σταμάτησε να μεταφέρει με την κάμερά της τα δεινά του παλαιστινιακού λαού. Ακόμα και όταν έχασε τη μητέρα της και τον στενότερο επαγγελματικό της συνεργάτη, Αμπού Άνας, η Μαριάμ δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάχη της ενημέρωσης. Εργαζόταν ασταμάτητα και συχνά βρισκόταν στην «καρδιά» των γεγονότων, αψηφώντας τον θάνατο. Όσοι τη γνώριζαν, την περιέγραφαν ως «ευγενική», «άφοβη» και «παθιασμένη με τη δουλειά της».
Τα τελευταία της ρεπορτάζ ήταν συγκλονιστικά. Ανάμεσά τους η εικόνα του 5χρονου Τζαμάλ αλ-Νατζάρ που πέθανε από υποσιτισμό. Τον απαθανάτισε με τρυφερότητα, τυλιγμένο σε ένα σάβανο και τοποθετημένο απαλά σε τούβλα, ώστε να μη νιώσει το έδαφος το μικρό του κορμί. Μια άλλη φωτογραφία της αποτύπωνε άνδρες να σπρώχνονται γύρω από φορτηγό ανθρωπιστικής βοήθειας – ένας αγώνας επιβίωσης, ένα στιγμιότυπο σκληρής πραγματικότητας που μόνο εκείνη ήξερε να καταγράφει με τόση ειλικρίνεια.
Η Μαριάμ εργαζόταν τα τελευταία δύο χρόνια ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος, συνεργαζόμενη με διεθνή μέσα όπως το Associated Press και το Independent Arabia. Οι συνάδελφοί της την χαρακτήριζαν ως «υπόδειγμα επαγγελματικής δέσμευσης και αφοσίωσης». Παράλληλα, υπογράμμισε την αυθεντικότητα και τη δύναμη του έργου της, καθώς δεν υπήρξε απλώς παρατηρήτρια, αλλά μάρτυρας και καταγραφέας του πόνου.
Το ανεκπλήρωτο όνειρο
Στην προσωπική της ζωή, κουβαλούσε κι εκεί ένα φορτίο πόνου. Δεν είχε δει τον γιο της εδώ και ενάμιση χρόνο, καθώς εκείνος ζούσε με τον πατέρα του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ο θάνατός της την βρήκε με ένα όνειρο ανολοκλήρωτο – να ξαναδεί και να αγκαλιάσει το παιδί της. Η πιο τρυφερή της παρακαταθήκη ήταν μια επιστολή στον Γκάιθ, στην οποία τον καλούσε να την κάνει περήφανη, να κυνηγήσει τα όνειρά του, να προοδεύσει. Του ζητούσε, όταν μεγαλώσει και κάνει κόρη, να της δώσει το όνομά της: Μαριάμ.
Η απώλειά της δεν ήταν μόνο η απώλεια μιας δημοσιογράφου. Ήταν η σιωπή μιας φωνής που έδινε υπόσταση στον ανθρώπινο πόνο. Ήταν η διακοπή ενός έργου που σπάνια χωράει στα πρωτοσέλιδα. Ήταν το τέλος ενός παραδείγματος που μόνο φωτεινό μπορούσε να είναι σε ένα τόσο σκοτεινό πεδίο.
Στον πόλεμο της Γάζας έχουν σκοτωθεί μέχρι σήμερα τουλάχιστον 192 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι. Η Μαριάμ Αμπού Ντάγκα ήταν μία από αυτούς – αλλά το φως της δεν σβήνει.
0 ΣΧΟΛΙΑ