«Το κράτος χαρίζεται στους δολοφόνους»: Το βίντεο-φωτιά για το μακελειό με τους αστυνομικούς στου Ρέντη το 2011
Δεκαπέντε χρόνια από τη νύχτα που η άσφαλτος στου Ρέντη βάφτηκε με το αίμα δύο νεαρών αστυνομικών, του Γιάννη Ευαγγελινέλη (23 ετών) και του Γιώργου Σκυλογιάννη (22 ετών). Κι όμως, η πληγή όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά κακοφορμίζει. Αιτία; Η «θεσμική συνεννοχή» που επιτρέπει σε σεσημασμένους κακοποιούς να κυκλοφορούν ελεύθεροι και να εγκληματούν ξανά. Αφορμή για το νέο κύμα οργής στάθηκε η πρόσφατη εξάρθρωση εγκληματικής ομάδας στη Δυτική Αττική, μέλος της οποίας αποδείχθηκε πως ήταν εμπλεκόμενος στο μακελειό του 2011. Το γεγονός αυτό προκάλεσε το ξέσπασμα του Θεόφιλου Γκόνη, ξαδέρφου ενός εκ των αδικοχαμένων αστυνομικών, ο οποίος με ένα βίντεο-καταπέλτη στο TikTok στηλιτεύει την κατάντια της ελληνικής δικαιοσύνης.
Σαπίλα της ελληνικής δικαιοσύνης
«Κάποιοι ήταν σε φάση “έλα μωρέ μπάτσοι ήταν, αυτή ήταν η δουλειά τους“. Το κράτος προχώρησε μπροστά και έβγαλε έξω έναν εγκληματία που είχε αποδείξει ποιος είναι», αναφέρει με τρεμάμενη φωνή αλλά καθαρό βλέμμα στο βίντεο ο κ. Γκόνης. Τα λόγια του είναι γροθιά στο στομάχι για ένα σύστημα που φαίνεται να αδιαφορεί για τα θύματά του.
Διαβάστε επίσης
«Όχι γιατί άλλαξε, αλλά γιατί το σύστημα τον πιάνει ξανά για ληστείες. Χειροκροτήστε! Αυτό καταντήσαμε, να πανηγυρίζουμε που δεν υπήρχε νεκρός», συνεχίζει, αναφερόμενος στη νέα δράση του κακοποιού. «Αυτό λέγεται θεσμική συνεννοχή, όχι δικαιοσύνη. Το ελληνικό κράτος δίνει εγγύηση ατιμωρησίας στον θύτη. Η παραδειγματική τιμωρία δεν είναι εκδίκηση, είναι το ελάχιστο που χρωστάμε στους νεκρούς και το τελευταίο που οφείλουμε στους ζωντανούς. Ζητάμε μια σωστή ελληνική αστυνομία».
VIRAL
Η φράση του «οι μάνες ακόμη κλαίνε», υπενθυμίζει πως πίσω από τις δικογραφίες υπάρχουν οικογένειες που ζουν με ισόβιο πένθος, ενώ οι θύτες απολαμβάνουν τα ευεργετήματα του νόμου.
Η νέα ληστεία και η «επιστροφή» του δράστη
Η επικαιρότητα ήρθε να επιβεβαιώσει τους φόβους των συγγενών. Η Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Δυτικής Αττικής προχώρησε στη σύλληψη πέντε ατόμων για σωρεία ένοπλων ληστειών σε πρατήρια καυσίμων και μίνι μάρκετ. Οι δράστες, φορώντας full-face κουκούλες, εισέβαλαν βράδυ και ξημερώματα στα καταστήματα, αρπάζοντας χρήματα και προϊόντα υπό την απειλή όπλων.
Η θρασύτητά τους ήταν τέτοια, που σε μία περίπτωση δεν δίστασαν να μαχαιρώσουν υπάλληλο στην κοιλιά. Ανάμεσα στους συλληφθέντες, φιγουράρει το όνομα ενός άνδρα που είχε εμπλακεί στη δολοφονική ενέδρα της ομάδας ΔΙΑΣ το 2011. Ενός ανθρώπου που, παρά το βεβαρημένο παρελθόν του, βρέθηκε ξανά στον δρόμο με όπλο στο χέρι.
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ατιμωρησίας
Πώς όμως φτάσαμε εδώ; Η απάντηση κρύβεται στις δικαστικές αίθουσες. Ενώ πρωτόδικα ο Γιώργος Εμερτζίδης είχε καταδικαστεί σε δις ισόβια για συνέργεια στις δολοφονίες των Ευαγγελινέλη και Σκυλογιάννη, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανέτρεψε τα δεδομένα.
Σε μια απόφαση που είχε προκαλέσει την οργή των συγγενών – οι οποίοι φώναζαν «Σκότωσαν τα παιδιά μας, είναι δολοφόνοι, θα τους αθωώσετε κιόλας;» – το δικαστήριο τον αθώωσε για τη συνέργεια στις ανθρωποκτονίες, καταδικάζοντάς τον μόνο για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Αποτέλεσμα; Μια ποινή-χάδι που οδήγησε στην αποφυλάκισή του και, όπως αποδείχθηκε, στην επιστροφή του στην εγκληματική δράση.
Αντίθετα, οι συγκατηγορούμενοί του, Ιωάννης Σαββίδης και Ανδρέας Ποφίδης, καταδικάστηκαν ως φυσικοί αυτουργοί σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο, η «τρύπα» του νόμου επέτρεψε σε έναν εκ των εμπλεκομένων να κυκλοφορεί ελεύθερος, επιβεβαιώνοντας τα λεγόμενα του Θεόφιλου Γκόνη περί «εγγύησης ατιμωρησίας».
Το αίμα των δύο παιδιών στου Ρέντη, που έπεσαν από τα καλάσνικοφ των αδίστακτων κακοποιών, ζητά ακόμα δικαίωση. Και κάθε νέα σύλληψη των ίδιων προσώπων αποτελεί την πιο ηχηρή, και συνάμα την πιο ντροπιαστική, υπενθύμιση ότι κάτι έχει πάει πολύ λάθος στο σωφρονιστικό μας σύστημα.
0 ΣΧΟΛΙΑ