Πικρές αλήθειες για τους αγρότες στην Ελλάδα: Γιατί ένας βάλτος και μια έρημος μας «παίρνουν τα σκήπτρα»;

Σε ένα βίντεο στο TikTok, ο επιχειρηματίας Θεμιστοκλής Τσούφλης έθεσε το ερώτημα που θα έπρεπε να κυριαρχεί σε κάθε δημόσια συζήτηση για την οικονομία μας: «Πώς μια έρημος και ένας βάλτος ορίζουν την παγκόσμια γεωργία;». Αναφέρεται στο Ισραήλ και την Ολλανδία. Η απάντηση, αν και σκληρή, είναι ξεκάθαρη: Η διαφορά δεν έγκειται στο κλίμα –εκεί η Ελλάδα υπερτερεί– αλλά στην τεχνολογία και τη νοοτροπία που υιοθετούν οι αγρότες. Ενώ εμείς εγκλωβιστήκαμε στο κυνήγι των επιδοτήσεων, αυτοί μετέτρεψαν την έλλειψη σε καινοτομία.
Η αμείλικτη γλώσσα των αριθμών
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο πρόσφατο συνέδριο του Economist από τον κ. Ιάκωβο Γιαννακλή (Eurobank) είναι αποκαλυπτικά μιας εθνικής υστέρησης. Η Ελλάδα, με 37 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών, παράγει μόλις 190 ευρώ ανά στρέμμα.
Διαβάστε επίσης
Την ίδια στιγμή:
- Η Ολλανδία, μια χώρα που κυριολεκτικά «πατάει» πάνω σε βάλτους, παράγει 1.700 ευρώ ανά στρέμμα.
- Το Ισραήλ, μια χώρα που παλεύει με την απόλυτη ξηρασία της ερήμου, παράγει 1.290 ευρώ ανά στρέμμα.
Είμαστε στο 1 προς 9 σε σχέση με τους Ολλανδούς. Όπως εύστοχα επισημάνθηκε, η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα… πολιτικές σκοπιμότητες.
Το «θαύμα» που δεν έγινε με τάματα, αλλά με δεδομένα
Στο Ισραήλ, η λέξη «σπατάλη» δεν υπάρχει στο λεξικό τους. Ανακυκλώνουν το 90% των λυμάτων τους για πότισμα και τοποθετούν αισθητήρες στη ρίζα κάθε φυτού. Το φυτό «μιλάει» μέσω δεδομένων και ο αγρότης γνωρίζει με ακρίβεια πότε διψάει. Στην Ολλανδία, τον δεύτερο εξαγωγέα τροφίμων στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ, η γεωργία θυμίζει Silicon Valley. Τα «θερμοκήπια-εργοστάσια» ελέγχουν το κλίμα 24 ώρες το 24ωρο, παράγοντας ντομάτες με 90% λιγότερο νερό από το παραδοσιακό χωράφι. Δεν είναι τυχαίο ότι οι εξαγωγές τους αγγίζουν τα 94 δισ. ευρώ, αποτελώντας το 10% της οικονομίας τους.
Ο εγκλωβισμός της Ελλάδας
Γιατί όμως η Ελλάδα, ένας φυσικός παράδεισος, παραμένει ουραγός; Η απάντηση βρίσκεται στην ενέργεια που αναλώνουμε. Αντί να συζητάμε για τη Γεωργία Ακριβείας (Precision Agriculture), τη χρήση δορυφόρων τύπου Sentinel και την Τεχνητή Νοημοσύνη, αναλωνόμαστε στο «πού κόλλησε η επιδότηση» και στα επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο Έλληνας αγρότης έχει εγκλωβιστεί σε ένα μοντέλο εξάρτησης, όχι παραγωγής. Όπως τόνισε ο κ. Νίκος Ευθυμιάδης (REDESTOS Group), τα τελευταία 30 χρόνια η χώρα μάλλον οπισθοχώρησε τεχνολογικά. Η ποιότητα των προϊόντων μας είναι υψηλή, αλλά, όπως παρατήρησε ο Marc Schmettau του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου, η ποιότητα από μόνη της δεν αρκεί πια για να κερδίσει τις διεθνείς αγορές.
Ευφυής γεωργία ή αφάνεια;
Το μέλλον της ελληνικής γης δεν μπορεί να είναι η αναμονή των επιδομάτων. Το μέλλον είναι η Ευφυής Γεωργία. Ο σύγχρονος γεωργός, όπως ανέφερε ο Χάρης Λιναρδάκης (IBM), πρέπει να γνωρίζει την τεχνολογία όσο και τη γη του. Η Τεχνητή Νοημοσύνη και η ανάλυση δεδομένων από το χωράφι δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας· είναι τα εργαλεία επιβίωσης που χρησιμοποιούν ήδη οι ανταγωνιστές μας.
Ήρθε η ώρα να δώσουμε στον Έλληνα αγρότη τα εργαλεία που του αξίζουν:
- Κίνητρα για επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές και drones.
- Εκπαίδευση στις νέες τεχνολογίες.
- Μετάβαση από το μοντέλο της «κρατικής ενίσχυσης» στο μοντέλο της «αγροτικής επιχειρηματικότητας».
Η Ελλάδα έχει τη γη, έχει το κλίμα, έχει τους ανθρώπους. Αυτό που της λείπει είναι η απόφαση να σταματήσει να κοιτάζει το παρελθόν των επιδοτήσεων και να αντικρίσει το μέλλον της καινοτομίας. Αν το Ισραήλ άνθισε στην έρημο, η Ελλάδα δεν έχει καμία δικαιολογία να «μαραίνεται» στο εύφορο χώμα της.






0 ΣΧΟΛΙΑ