Ορεινή Παρνασσίδα: Εκεί όπου η αρχαιότητα «σμίγει» με την Ελληνική Επανάσταση – Καταπράσινη φύση και γαλήνια χωριά
Ο Ιανουάριος είναι ένας εξαιρετικός μήνας για μικρές αποδράσεις από τη βαβούρα των μεγαλοπόλεων και επανασύνδεση με το φυσικό περιβάλλον. Οι εξορμήσεις σας δεν χρειάζονται να είναι πολυήμερες, γιατί και μία μονοήμερη ή και λίγες ημέρες αρκούν για να γνωρίσετε λίγο από τον πλούτο της χώρας μας.
Ένας τέτοιος προορισμός είναι η Ορεινή Παρνασσίδα, η οποία αποτελείται από μαγευτικά χωριά, σημαντικά ορόσημα και μεγάλη ιστορία.
Γιατί να επισκεφτείτε την Ορεινή Παρνασσίδα
Το χειμώνα μάς τραβά το χιονισμένο τοπίο και οι χιονοδρομικές διαδρομές εκτός πίστας, το καλοκαίρι είναι η καταπράσινη φύση και το περιηγητικό-οδηγικό σαφάρι σε ορεινά διάσελα με μοναδική θέα σ’ ένα πανόραμα βουνοκορφών. Τα γαλήνια χωριά, που φωλιάζουν στο ορεινό τρίγωνο της Φωκίδας, στις πλαγιές της Γκιώνας, των Βαρδουσίων και της Οίτης, υπήρξαν για χρόνια αγαπημένο “μυστικό” των ορειβατών (και των κυνηγών), τα τελευταία χρόνια ωστόσο, με τις τουριστικές υποδομές να βελτιώνονται, γίνονται εκδρομικό πεδίο για low profile, “εύκολες” και γρήγορες αποδράσεις, μόλις τρεις ώρες από την Αθήνα.
Με την ευκαιρία επισκέψου τη Μονή Οσίου Λουκά, ένα αριστούργημα της βυζαντινής τέχνης στη Βοιωτία
VIRAL
Τι να δείτε στην Ορεινή Παρνασσίδα
Αθανάσιος Διάκος
Από τα πιο γνωστά χωριά της ορεινής Φωκίδας, στις πλαγιές των Βαρδουσίων, ζωσμένο από έλατα, πλατάνια, βελανιδιές και καστανιές. Κλασικό στέκι για περιηγητές και ορειβάτες, οι ταβέρνες-ψησταριές στη γραφική πλατεία του.
Πανουργιάς
Γενέτειρα ονομαστών καπεταναίων του ’21 αλλά και το χωριό με την ωραιότερη θέα στην οροσειρά και στις ελατόφυτες πλαγιές της Γκιώνας. Καλύτερα photo stops: από το ύψωμα Σταυρός και τη θέση Φίλιππα, αλλά και από τη θέση Βρύζες, δυόμισι χιλιόμετρα πριν από το χωριό, στον κεντρικό δρόμο-διάσελο μεταξύ Γκιώνας και Οίτης. Στα πόδια του Πανουργιά, πλάι στο ποταμάκι που κατηφορίζει προς τη Στρώμη και τον Μόρνο, υπάρχει παλιός νερόμυλος.
Εθνικός Δρυμός Οίτης
Προσβάσιμος μέσα από ένα δίκτυο χωματόδρομων και μονοπατιών, γοητεύει την άνοιξη όταν ανθίζουν τα ονομαστά αγριολούλουδα της Οίτης. Στον πυρήνα του έχουν καταγραφεί περισσότερα από 1.200 είδη φυτών – το 1/5 της ελληνικής χλωρίδας φιλοξενείται εδώ. Κλασικά σημεία-προορισμοί: το μεγάλο ξέφωτο στις Λιβαδιές με τη Βρύση του Καλόγερου και τις μικρές βουνίσιες λίμνες, και οι Καταβόθρες.
Πυρά Ηρακλέους
Τοποθεσία στην Οίτη όπου, σύμφωνα με το μύθο, λυτρώθηκε ο Ηρακλής από το δηλητηριασμένο χιτώνα της Διηάνειρας πάνω στην πυρά και έγινε ημίθεος από τον Δία. Στο χώρο σώζονται ερείπια αρχαίου δωρικού ναού.
Καστριώτισσα
Γραφικό πετρόχτιστο χωριό, αμφιθεατρικά χτισμένο στα 1.260 μ. στην Οίτη (το μεγαλύτερο υψόμετρο απ’ όλα τα χωριά της Παρνασσίδας), με θέα στα Βαρδούσια και την Γκιώνα. Ωραίο σημείο για ριλάξ η πλακόστρωτη πλατεία με τον πλάτανο, όπου λειτουργούν cafes, ταβέρνα και ξενοδοχείο.
Καταρράκτης Κρέμασης
Όμορφος καταρράκτης που καταλήγει σε παραπόταμο του Μόρνου, ακριβώς πάνω στο δρόμο που οδηγεί στη Στρώμη, λίγο πριν το χωριό.
Συκιά
Μικρό χωριό σε υψόμετρο 800 μ., θα το πετύχετε στη… σκιά τη μεγαλύτερη διάρκεια της μέρας, καθώς απλώνεται στα ριζά του βουνού, πάνω από ένα συγκρότημα μεγάλων σπηλιών και κάτω από την Πλάκα την εντυπωσιακή ορθοπλαγιά της Γκιώνας.
Ιστορία της Παρνασσίδας
Η Παρνασσίδα αποτελεί μία από τις κορυφαίες σε ιστορική σημασία περιοχές της Ελλάδας, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και τη νεότερη περίοδο.
Κατά την αρχαιότητα, η περιοχή ήταν διασπασμένη σε διαφορετικά κράτη, στα οποία ζούσαν συγγενικά μεταξύ τους ελληνικά φύλα: οι Δωριείς, οι Λοκροί και οι Φωκείς. Η νότια Παρνασσίδα αποτελούσε το κυρίως τμήμα της Οζολίας Λοκρίδας, με κυρίαρχη πόλη την Άμφισσα και άλλες σημαντικές πόλεις τη Μυωνία (σημερινή Αγία Ευθυμία) και την Οιάνθη ή Οιάνθεια (σημερινό Γαλαξείδι).
Η ανατολική Παρνασσίδα αποτελούσε τμήμα της αρχαίας Φωκίδας, με σημείο αναφοράς τους Δελφούς, όπου βρισκόταν το σημαντικότερο μαντείο της αρχαιότητας, και άλλες σημαντικές πόλεις την Κρίσα (σημερινό Χρισσό) και την Κίρρα. Στα βόρεια εδάφη της Παρνασσίδας υπήρχε η αρχαία Δωρίδα, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με τη σημερινή Δωρίδα της δυτικής Φωκίδας. Στη βόρεια Παρνασσίδα εγκαταστάθηκαν οι Δωριείς κατά τη λεγόμενη Κάθοδο των Δωριέων, όπου ίδρυσαν τη μητρόπολή τους, για να εξαπλωθούν στη συνέχεια σε ολόκληρη την Παρνασσίδα και να περάσουν στην Πελοπόννησο, φτάνοντας μέχρι την Κρήτη.
Κατά την Τουρκοκρατία, η περιοχή δοκιμάστηκε από τη μανία των κατακτητών και στο έδαφός της εκτυλίχθηκαν πολλές μάχες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Υπήρξε από τις πρώτες περιοχές που ξεσηκώθηκαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, ενώ η Άμφισσα (τα Σάλωνα της περιόδου εκείνης) ήταν η πρώτη πόλη της Ρούμελης που απελευθερώθηκε.
Στην Παρνασσίδα υπάρχει επίσης η Γραβιά όπου στην οποία διεξήχθη η θρυλική Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς στις 8ης Μαΐου 1821. Εκεί ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με μόλις 120 άνδρες νίκησε τον στρατό των 9.000 ανδρών του Ομέρ Βρυώνη, αναγκάζοντας τον τουρκικό στρατό να διακόψει την επέλασή του προς την Άμφισσα.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής πολλά χωριά της Παρνασσίδας καταστράφηκαν από τους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές, λόγω της ισχυρής αντίστασης που προέβαλλαν, θρηνώντας πολλά θύματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα περισσότερα από τα αναγνωρισμένα ως Μαρτυρικά χωριά της περιοχής της Στερεάς Ελλάδας βρίσκονται στην Παρνασσίδα και είναι η Αγία Ευθυμία, η Βουνιχώρα, ο Επτάλοφος, η Καλοσκοπή, η Λιλαία και το Προσήλιο.
0 ΣΧΟΛΙΑ