Τί γλυκά προτιμούν σε Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές; Ένα απολαυστικό απόγευµα στην έθνικ Οµόνοια!

Μια βόλτα στην Οµόνοια µου επιφύλασσε ένα σωρό εκπλήξεις µε έντονες έθνικ πινελιές και γλύκα ινδικής, πακιστανικής και λιβανέζικης καταγωγής. Οι άνθρωποι πίσω από τα ζαχαροπλαστεία, η κουλτούρα πίσω από τις γεύσεις, οι µυρωδιές και τα χρώµατα αφήνουν µια πεντανόστιµη και αξέχαστη ανάµνηση!

Κείµενο_Γιώργος Λ. Παπαχατζής Φωτογραφία_Κώστας Καπαρελιώτης

Όποιος ψάχνει βρίσκει…
Όσες φορές κι αν πέρασα από τις υποβαθµισµένες γειτονιές της Οµόνοιας τελικά έχασα πολλά που δεν έδωσα την ευκαιρία στους γευστικούς µου κάλυκες να γευτούν την πιο έθνικ πλευρά της. Γιατί, πιστέψτε µε, ήταν µια εµπειρία γεµάτη γλύκα και χρώµατα πολλά που µε ταξίδεψαν ως τη ζαχαροπλαστική του Πακιστάν, της Ινδίας, του Μπαγκλαντές και του Λιβάνου. Οι σταθµοί µου είναι το Stara Sweets και το Μασίς που βρίσκω στην οδό Μενάνδρου, αλλά και το Milan που θα βρω την επόµενη µέρα στις αρχές της οδού Κεραµεικού. Φίλοι µου γίνονται η κυρία Ναργκίς, ιδιοκτήτρια του ζαχαροπλαστείου Mασίς, που στην αρχή είναι αγέλαστη και απότοµη, αλλά µόλις ο πάγος «σπάσει» µου χαµογελά και µου µιλάει για το «σταυρό» που σηκώνει, και ο κύριος Γκουλφάµ, υπεύθυνος του Milan, που είναι πολύ κοινωνικός και µου λέει ότι το όνοµά του στα πακιστανικά σηµαίνει λουλούδι.

VIRAL

Πρεμιέρα με «καρφιά» από Γιάμαλη – Μοσχολιού σε Μητσοτάκη: «Δεν θέλω να βλέπω το στήθος του πρωθυπουργού μου»

Ξεσπά η οικογένεια που έφυγε από τα Φουρνά: «Το παιδί μας δέχτηκε bullying, ζούσαμε με ποντίκια, “εδώ ούτε οι κότες δεν μένουν”»

Φρίκη: Αυτοί είναι οι γονείς που σκότωσαν την 5χρονη ανάπηρη κόρη τους και αυτοκτόνησαν – Το ανατριχιαστικό σημείωμα

Μια γεύση από λιχουδιές του Πακιστάν, της Ινδίας και του Μπαγκλαντές
Η πρώτη εξοικείωση µε την πακιστανική ζαχαροπλαστική γίνεται στο µικρό Stara Sweets. «Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές ίδια γλυκά…» µου εξηγεί ο υπάλληλος του καταστήµατος και ύστερα µου µαθαίνει τα «µπισκούτ» (µπισκοτάκια σε διάφορα σχήµατα), το «σαντζαλά» (ένα κόκκινο ζελεδένιο γλυκό) κοµµένο σε µπάρες, το «κέκρας» (κέικ), τα περίφηµα «γκιουλάµπ τζαµούν» (ένα είδος λουκουµά σε µέγεθος µπουκίτσας) που πραγµατικά αξίζει να τα δοκιµάσει κανείς, τα «µασγκιουλάν» (πανοµοιότυπα µε τα γκιουλάµπ τζαµούν αλλά γεµίζονται µε κρέµα), και κάτι µεγάλα κεράσµατα σφαιρικού σχήµατος ονόµατι «περέ» και «λαντού» φτιαγµένα µε γάλα καρύδας και ζάχαρη. «Εµείς τρώµε πολύ χαλβά», µου εξηγεί συνεχίζοντας ο υπεύθυνος του ζαχαροπλαστείου, ενώ βλέπω µπροστά µου µια µεγάλη γκάµα από γεύσεις χαλβά που ξεπερνούν τη φαντασία µου. Χαλβάς µε αµύγδαλα, µε φιστίκι και γάλα, µε γάλα αγελαδινό και ζάχαρη, µε καρότο, µε σιµιγδάλι, µε ανανά και µε χουρµάδες σε διάφορα χρώµατα, ενώ τα κοµµάτια τους έχουν µέγεθος µπάρας σαπουνιού. Το αποκορύφωµα της οµορφιάς είναι ένας τεράστιος δίσκος που πάνω του ακουµπούν σαν πυραµίδα τα «τζαλεµπί», πορτοκαλί σιροπιαστά γλυκίσµατα που χαίρεσαι να τα φωτογραφίζεις. Και τώρα που λέω φωτογράφιση «χτύπησα φλέβα», γιατί µέχρι εδώ καλά κύλησε το ρεπορτάζ και ακόµα καλύτερα η γευσιγνωσία, αλλά ούτε λόγος για να φωτογραφίσεις! «Έρχονται τα φωτογραφίζουν και µετά λένε οι Πακιστανοί δεν κάνουν καλά πράγµατα», µου εξηγούν σε σπαστά ελληνικά. Μόνο όταν, έπειτα από ώρα, κερδίζω την εµπιστοσύνη τους πραγµατοποιούνται οι πρώτες λήψεις, γιατί τόσα χρώµατα και οµορφιά κρίµα είναι να πάνε χαµένα. Τι «γεύση» µου άφησε η πρώτη εντύπωση από τη ζαχαροπλαστική τους; Την τιµητική που έχει ο χαλβάς, την ηχηρή απουσία της σοκολάτας που δεν είναι καθόλου διαδεδοµένη στη ζαχαροπλαστική τους κουλτούρα, την πολύ γλυκιά γεύση που αφήνουν τα γλυκά τους, το γάλα καρύδας αλλά και η σόγια που αποτελούν βασικές πρώτες ύλες και τέλος το ότι όλα τα γλυκίσµατα µηδενός εξαιρουµένου είναι όµορφα σαν µια ζωγραφιά!

Στα άδυτα της λιβανέζικης ζαχαροπλαστικής
Δέκα νούµερα παρακάτω στην ίδια οδό θα πάρω γεύση από αυθεντικά λιβανέζικα µπακλαβαδάκια που φτιάχνει ένας Σύριος ζαχαροπλάστης. Τα λόγια είναι περιττά για να περιγράψω τη νοστιµιά τους, ελάχιστα σιροπιασµένα, µε µπόλικα κριτσανιστά λεπτεπίλεπτα φύλλα που σκεπάζονται µε φιστίκι Αιγίνης. Είµαι τυχερός, γιατί στο Μασίς πλέον είναι αδύνατον να τα βρεις σε καθηµερινή βάση, σε αντίθεση µε τα λαχµατζούν και τα φαλάφελ που φτιάχνει εδώ η κυρία Ναργκίς. «Η περιοχή έχει γίνει επικίνδυνη και δεν περνάει πολύς κόσµος πια», µου εξηγεί µε παράπονο. Όµως και να µη βρει κάποιος τα φρέσκα µπακλαβαδάκια, υπάρχουν τα συσκευασµένα που είναι εξίσου λαχταριστά µέσα σε µικρές και µεγάλες κασετίνες που αναγράφουν την επωνυµία «Al Sham Sweets». «Είµαι Αρµεναία από τον Λίβανο» µου λέει συνεχίζοντας και µου προσφέρει ακόµα ένα µπακλαβαδάκι που βγάζει από το τεράστιο ταψί. Επίσης στο ψυγείο του καταστήµατος βρίσκω χυµό από χουρµάδες µε την εξωτική επωνυµία «Julab».

Πακιστανική φιλοξενία
Ο τελευταίος σταθµός είναι το Milan. Ένα µεγάλο ζαχαροπλαστείο µε όλα τα… κοµφόρ – βιτρίνες, µεγάλη ποικιλία γλυκών αλλά και δίσκοι γεµισµένοι µε πακιστανικές λιχουδιές. Ο φιλόξενος και ευγενής Γκουλφάµ είναι η ψυχή του καταστήµατος. Μιλάει άπταιστα ελληνικά και ήρθε στη χώρα µας για ένα δωµάτιο πιο κοντά στον ήλιο… από το Νταχόρ του Πακιστάν. Εδώ τη µατιά µου κλέβουν για ακόµα µια φορά τα τζελεµπί τα οποία είναι ακόµα πιο όµορφα και κοκκινωπά. Και εδώ συναντώ την ίδια ακριβώς γκάµα που συνάντησα και στο Stara Sweets. Ενθουσιάστηκα µε τον χαλβά «κορότο» (καρότο), το «γκάτζακ» που µοιάζει µε πολύ σκληρό σιµιγδαλένιο χαλβά, αλλά και έναν εξωτικό χυµό µε γεύση µάνγκο που βγάζει ο Γκουλφάµ από το ψυγείο – τον οποίο πίνουν φανατικά οι Πακιστανοί. «Έχει έρθει και ο Ινδός Πρέσβης», µου λέει όλο καµάρι, λίγο πριν µε ξεπροβοδίσει µε ένα σακουλάκι γεµάτο γκιουλάµπ τζαµούν. «Αυτό φεύγει περισσότερο από όλα», µου λέει µε εγκάρδιο χαµόγελο. Πού να φανταστώ ότι µια βόλτα στις γειτονιές του κόσµου, τόσο κοντά στους δρόµους που σύχναζα, έκρυβε µέσα της τόση γλύκα και ζεστασιά;

Info

(Stara Sweets, Μενάνδρου 14, Οµόνοια | Μασίς, Μενάνδρου 24, Οµόνοια, τηλ. 210 5202659 | Milan, Κεραµεικού 6, Μεταξουργείο, τηλ. 210 5237675)

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ