Η «τιμωρία της σιωπής»: Το ύπουλο παιχνίδι που πληγώνει βαθιά τις σχέσεις

Στις ανθρώπινες σχέσεις, είτε πρόκειται για ερωτικές συντροφικές σχέσεις είτε για οικογενειακούς δεσμούς, η επικοινωνία αποτελεί το θεμέλιο της εμπιστοσύνης και της ψυχικής ισορροπίας. Ωστόσο, υπάρχει μια τακτική που χαρακτηρίζεται ως η πιο τοξική, ύπουλη και κρυφή συνήθεια, ικανή να λυγίσει ψυχικά έναν άνθρωπο: η τιμωρία της σιωπής. Πρόκειται για μια συμπεριφορά που μπορεί να έχουμε υποστεί, να έχουμε διδαχθεί από το οικογενειακό μας περιβάλλον ή ακόμα και να εφαρμόζουμε οι ίδιοι, συνήθως ασυνείδητα ή λόγω έλλειψης σωστής εκπαίδευσης στη διαχείριση των συναισθημάτων μας.
Πολιτισμικό φαινόμενο και έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας
Στον ελλαδικό χώρο, αλλά και ευρύτερα στην περιοχή των Βαλκανίων, η τακτική αυτή εμφανίζει ιδιαίτερη έξαρση. Ο βασικός λόγος πίσω από αυτό το φαινόμενο είναι ότι ως κοινωνία δεν έχουμε μάθει ούτε έχουμε απορροφήσει την έννοια της ουσιαστικής επικοινωνίας. Θεωρούμε συχνά τέτοιες συμπεριφορές φυσιολογικές, με αποτέλεσμα να υιοθετούμε τοξικές τακτικές χωρίς απαραίτητα να συνειδητοποιούμε άμεσα τη ζημιά που προκαλούμε.
Η τιμωρία της σιωπής δεν ταυτίζεται με την ανάγκη κάποιου να πάρει λίγο χρόνο και χώρο για να ηρεμήσει και να επεξεργαστεί όσα τον ενόχλησαν. Αντίθετα, χαρακτηρίζεται από την πρόθεση κάποιου να «τρίψει στα μούτρα» του άλλου τη δυσαρέσκειά του, χρησιμοποιώντας τη σιωπή ως εργαλείο επιβολής και τιμωρίας.
Η ανατομία μιας σαδιστικής συμπεριφοράς
Αυτή η τακτική κρίνεται ιδιαίτερα επώδυνη και σαδιστική για το άτομο που τη δέχεται. Ενώ για εκείνον που τη χρησιμοποιεί μπορεί να φαντάζει ως ένας «ανώδυνος» τρόπος αντιμετώπισης της σύγκρουσης, για την άλλη πλευρά δημιουργεί τεράστια ανασφάλεια και ψυχικό πόνο. Ο αποδέκτης της σιωπής μένει στο σκοτάδι, χωρίς να γνωρίζει τι συμβαίνει, τι έκανε λάθος ή πώς μπορεί να διορθωθεί η κατάσταση.
Αντί να δοθεί η ευκαιρία για έναν ειλικρινή διάλογο όπου θα εκφραστούν τα παράπονα με ανθρώπινο τρόπο, ο θύτης επιλέγει συνειδητά να βλάψει τον άλλον, θεωρώντας λανθασμένα ότι έχει το απόλυτο δίκιο και ότι ο άλλος πρέπει να «συμμορφωθεί» μέσω της ποινής.
Πώς αντιμετωπίζεται και πώς χτίζεται η πραγματική ασφάλεια
Για να προστατευθεί κάποιος από αυτή τη φθορά, είναι απαραίτητο να θέτει όρια και να εκθέτει ανοιχτά τη συμπεριφορά αυτή. Όταν βιώνετε την τιμωρία της σιωπής, είναι σημαντικό να εκφράζετε ξεκάθαρα στον συνεταιριστή ή τον οικείο σας ότι η τακτική αυτή διαβρώνει τη σχέση. Παρόλο που βραχυπρόθεσμα ο άλλος μπορεί να πετυχαίνει το αποτέλεσμα που θέλει («να τσιμπήσει» δηλαδή την προσοχή ή τη συγγνώμη σας), μακροπρόθεσμα το μόνο που καταφέρνει είναι να σπείρει την ανασφάλεια.
Διαβάστε επίσης
Μια υγιής και μακροχρόνια συντροφική σχέση δεν μπορεί να στηριχθεί σε τακτικές, στρατηγικές και ψυχολογικά παιχνίδια. Αυτό που απαιτείται είναι η καλλιέργεια της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της αίσθησης ασφάλειας, στοιχεία που επιτυγχάνονται μόνο μέσα από την ανοιχτή, ειλικρινή και ανθρώπινη επικοινωνία.






0 ΣΧΟΛΙΑ