Χρήστος Παρασκευαΐδης: Η μέρα που η Ιερά Σύνοδος εκλέγει ως Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος τον Σεβασμιότατο Δημητριάδος Χριστόδουλο
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης, γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1939 στην Ξάνθη. Σπούδασε Νομικά και Θεολογία, αποκτώντας διδακτορικό στη Θεολογία. Ήταν πτυχιούχος της γαλλικής και αγγλικής γλώσσας, ενώ γνώριζε επίσης ιταλικά και γερμανικά. Το 1961 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1965 πρεσβύτερος.
Για εννέα χρόνια υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Φαλήρου, ενώ για επτά χρόνια διετέλεσε γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 1974, σε ηλικία μόλις 35 ετών, εξελέγη Μητροπολίτης Δημητριάδος, θέση από την οποία αποχώρησε όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της ζωής του συμμετείχε σε πολλές εκκλησιαστικές αποστολές στο εξωτερικό, ενώ συνέγραψε πληθώρα επιστημονικών και πνευματικών κειμένων. Επιπλέον, αρθρογραφούσε τόσο στον εκκλησιαστικό Τύπο όσο και σε εφημερίδες.
Το 1998, μετά την κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τρεις υποψήφιοι ξεχώρισαν για τη θέση του Αρχιεπισκόπου: ο Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο Θηβών Ιερώνυμος και ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος. Τελικά, το αξίωμα ανέλαβε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο οποίος κέρδισε εντυπώσεις και προκάλεσε αίσθηση από την πρώτη στιγμή, όταν εκφώνησε τον «επιβατήριο» λόγο του στον κατάμεστο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.
Πολύ σύντομα, ολόκληρη η κοινωνία μιλούσε για τον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος κάλεσε τη νεολαία να προσεγγίσει την Εκκλησία, «ακόμα και με το σκουλαρίκι». Ζήτησε συγγνώμη από τους νέους για τις παραλείψεις των παλαιότερων γενεών και ξεκίνησε άμεσα την αναζωογόνηση των εκκλησιαστικών υπηρεσιών, με έμφαση στον φιλανθρωπικό τομέα.
VIRAL
Υπό την ηγεσία του, το έργο της Εκκλησίας επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Ιδρύθηκαν νέοι οργανισμοί για την αντιμετώπιση σημαντικών ζητημάτων, όπως η βιοηθική, η υποστήριξη των τοξικομανών, η προστασία της κακοποιημένης γυναίκας και η στήριξη της άγαμης μητέρας. Παράλληλα, ίδρυσε τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Αλληλεγγύη», μέσω της οποίας οργανώθηκε ανθρωπιστική βοήθεια σε παγκόσμια κλίμακα.
Ο Αρχιεπίσκοπος έδωσε ιδιαίτερη προσοχή και στην αξιοποίηση της τεχνολογίας. Δημιούργησε την Υπηρεσία Διαδικτύου, η οποία περιλαμβάνει ψηφιακή βιβλιοθήκη μεταφρασμένη σε 9 γλώσσες, καθώς και πινακοθήκη, μουσικοθήκη και πύλη πολιτιστικών ειδήσεων στα ελληνικά και αγγλικά.
Ο λόγος του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, θετικές αλλά και αρνητικές. Δύο σημαντικά γεγονότα σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της αρχιεπισκοπίας του: η σύγκρουση με την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη σχετικά με την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, που ξεκίνησε την άνοιξη του 2000 και απασχόλησε την κοινή γνώμη για σχεδόν δύο χρόνια, καθώς και η κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που διήρκεσε έως το 2004 και έληξε με την παρέμβαση της τότε υπουργού Παιδείας, Μαριέττας Γιαννάκου.
Το 2001 σημειώνεται μια ιστορική στιγμή για την Εκκλησία της Ελλάδος, καθώς για πρώτη φορά γίνεται εμφανές ότι ο Αρχιεπίσκοπος θα δεχθεί στην Αθήνα τον τότε Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄—κάτι που μέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητο. Παρά τις αντιδράσεις και τις ανακοινώσεις από φανατικούς κύκλους, ο Αρχιεπίσκοπος καταφέρνει να πείσει τους ιεράρχες, ανοίγοντας τον δρόμο για την επίσκεψη του Πάπα, η οποία πραγματοποιείται μετά από πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου.
Κατά την επίσημη συνάντηση στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, παρουσία της Ιεράς Συνόδου, ο Ποντίφηκας ζήτησε συγγνώμη για τα δεινά του παρελθόντος. Ο Αρχιεπίσκοπος, σε μια συγκινητική κίνηση, ήταν ο πρώτος που ξέσπασε σε χειροκροτήματα, παρασύροντας και τους υπόλοιπους συνοδικούς Ιεράρχες. Εκείνη η στιγμή αποτέλεσε κομβικό σημείο στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών, καθώς ο πάγος άρχισε να λιώνει.
Πέντε χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2006, ο Αρχιεπίσκοπος ανταπέδωσε την τιμή, επισκεπτόμενος το Βατικανό, όπου συναντήθηκε με τον νεοεκλεγέντα Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄.
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος «εκοιμήθη» στις 28 Ιανουαρίου 2008, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά και σημαντικές πρωτοβουλίες που συνέβαλαν στη σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας.
0 ΣΧΟΛΙΑ