Βασίλης Λογοθετίδης: Ο «αριστοκράτης» της ελληνικής κωμωδίας που έφυγε σαν σήμερα (20/02) – Η ζωή και το ανεπανάληπτο έργο του

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η 20ή Φεβρουαρίου αποτελεί μια ημέρα μνήμης για τον ελληνικό πολιτισμό, καθώς σαν σήμερα το 1960 έφυγε από τη ζωή ένας από τους σημαντικότερους και πλέον αγαπητούς ηθοποιούς που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα: ο Βασίλης Λογοθετίδης. Σε ηλικία μόλις 62 ετών, ο άνθρωπος που κατάφερε να αποτυπώσει με μοναδικό τρόπο την ψυχοσύνθεση του Έλληνα μικροαστού, άφησε την τελευταία του πνοή, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά που συνεχίζει να ψυχαγωγεί και να συγκινεί γενιές και γενιές μέσα από τη μεγάλη οθόνη.

Από το Μυριόφυτο στην κορυφή της ελληνικής σκηνής

Γεννημένος το 1898 στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης, ο Βασίλης Λογοθετίδης έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, μια πόλη που σμίλεψε την κοσμοπολίτικη αύρα του. Απόφοιτος του ιστορικού Ζωγραφείου Γυμνασίου, έκανε τα πρώτα του ερασιτεχνικά βήματα στο σανίδι το 1916, αφήνοντας άφωνο το ομογενειακό κοινό της Πόλης με το πηγαίο ταλέντο του. Η έλευσή του στην Αθήνα το 1918 σήμανε την απαρχή μιας λαμπρής επαγγελματικής διαδρομής.

Η συνεργασία του με τη μεγάλη Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία διήρκεσε σχεδόν τρεις δεκαετίες (1919-1946), υπήρξε το μεγάλο του «πανεπιστήμιο». Δίπλα της ερμήνευσε εκατοντάδες ρόλους, από Σαίξπηρ και Αριστοφάνη μέχρι Μπεν Τζόνσον και σύγχρονους Γάλλους δραματουργούς. Ήταν η εποχή που ο Λογοθετίδης «έχτιζε» το αμίμητο υποκριτικό του ύφος, το οποίο συνδύαζε την κλασική παιδεία με έναν απόλυτα φυσικό και άμεσο τρόπο επικοινωνίας με το κοινό.

Ο εκφραστής του μεταπολεμικού μικροαστού

Η στροφή στην καριέρα του ήρθε το 1946, όταν δημιούργησε τον δικό του θίασο και αφιερώθηκε στη νεοελληνική κωμωδία. Σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές του πολέμου και της κατοχής, ο Λογοθετίδης έγινε ο καθρέφτης του «αυτοδημιούργητου Έλληνα». Μέσα από τα έργα των Σακελλάριου, Γιαννακόπουλου, Ψαθά και Τζαβέλλα, έπλασε έναν χαρακτήρα αντιφατικό: τον άνθρωπο που μπορούσε να είναι ταυτόχρονα μικροαπατεώνας και γενναιόδωρος, φοβισμένος και καταφερτζής, άπληστος και συναισθηματικός.

Οι επιτυχίες του στο θέατρο, όπως το «Ένας ήρωας με παντούφλες», η «Δεσποινίς ετών 39» και το «Ένα βότσαλο στη λίμνη», μεταφέρθηκαν αργότερα στον κινηματογράφο, επιτρέποντάς μας μέχρι σήμερα να απολαμβάνουμε τις μοναδικές του εκφράσεις, τις παύσεις και τις αμίμητες ατάκες του. Κορυφαία στιγμή της φιλμογραφίας του παραμένει το σπονδυλωτό δράμα του Γιώργου Τζαβέλλα «Η Κάλπικη Λίρα» (1955). Ο ρόλος του ως Ανάργυρος, ο ηθικός άνθρωπος που παρασύρεται στη χαρά της παρανομίας για τον έρωτα, θεωρείται μια από τις αρτιότερες ερμηνείες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Το τέλος και η αιώνια παρακαταθήκη

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από σοβαρά προβλήματα υγείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η καρδιά του τον πρόδωσε λίγο πριν μπορέσει να ενσαρκώσει τον ρόλο του «Ηλία του 16ου», έναν ρόλο που είχε γράψει ιστορία στο θέατρο και που τελικά στον κινηματογράφο απογείωσε ο Κώστας Χατζηχρήστος. Ο θάνατος του στις 20 Φεβρουαρίου 1960 συγκλόνισε το πανελλήνιο, καθώς ο Λογοθετίδης δεν ήταν απλώς ένας σταρ, αλλά ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας για κάθε Έλληνα.

Ο Βασίλης Λογοθετίδης δεν έπαιζε απλώς ρόλους «κεντούσε» χαρακτήρες με μια λεπτότητα που σπάνια συναντάται. Ακόμα και σήμερα, οι ταινίες του αποτελούν σημείο αναφοράς για την κοινωνιολογική μελέτη της μεταπολεμικής Ελλάδας, αλλά κυρίως παραμένουν το απόλυτο καταφύγιο γέλιου και ανθρωπιάς. Έφυγε σαν σήμερα, αλλά το πονηρό του βλέμμα και το ζεστό του χαμόγελο θα ζουν για πάντα μέσα από την ασπρόμαυρη μαγεία της μεγάλης οθόνης.