Σαν σήμερα, 27 Ιουλίου 1948: Γεννιέται ο ανεπανάληπτος Παύλος Σιδηρόπουλος

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της ποιήτριας Έλλης Αλεξίου, γεγονός που, όπως πίστευε, αντικατόπτριζε τη διττή φύση του: τον ρόκερ και τον σκεπτικιστή.

Η μουσική του πορεία ξεκίνησε το 1970, όταν ως φοιτητής Μαθηματικών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συνεργάστηκε με τον Παντελή Δεληγιαννίδη και δημιούργησαν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Κυκλοφόρησαν έναν δίσκο 45 στροφών («Το ξέσπασμα / Ο κόσμος τους») και συμμετείχαν στη συλλογή «Ζωντανοί στο Κύτταρο». Το 1972 ενσωματώθηκε στα «Μπουρμπούλια», με τους οποίους κυκλοφόρησε το «Ο Ντάμης ο σκληρός». Μετά τη διάλυσή τους κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, ο Σιδηρόπουλος συνεργάστηκε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, συμμετέχοντας σε τρεις δίσκους του: «Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες» και «Οροπέδιο».

Η τεράστια καριέρα και τα προβλήματα υγείας που οδήγησαν στο θάνατο

Το 1976 ίδρυσε, μαζί με τους Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο, το συγκρότημα «Σπυριδούλα» και κυκλοφόρησαν τον εμβληματικό δίσκο «Φλου», ορόσημο της ελληνικής ροκ σκηνής. Παρά την επιτυχία, το συγκρότημα διαλύθηκε. Το 1979 δημιούργησε την «Εταιρία Καλλιτεχνών», αν και δεν προχώρησε σε δισκογραφία. Την ίδια περίοδο, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Ο Ασυμβίβαστος», ερμηνεύοντας και το soundtrack, που περιλαμβάνει το εμβληματικό «Να μ’ αγαπάς». Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία «Αλδεβαράν» και σε τηλεοπτική σειρά του Κώστα Φέρρη.

VIRAL

Σοκ στην υπόθεση του Πολωνού καθηγητή: Αυτοκτόνησε στις φυλακές η πρώην σύζυγος και ηθική αυτουργός στη δολοφονία

«Δεν ρίχνεις λάδι στη φωτιά…»: Όλοι τον κατηγορούν πως δικαιολογεί τον συζυγοκτόνο της Καλαμάτας αλλά αυτός ο τύπος λέει την μεγαλύτερη αλήθεια

«Τι σου έκανα και με σπρώχνεις έτσι;» – Γείτονας καταγράφει τον καβγά ζευγαριού σε πολυκατοικία και φέρνει μνήμες… Καλαμάτας

Από το 1980 και έπειτα, συνεργάστηκε με τους «Απροσάρμοστους», με τους οποίους κυκλοφόρησε τον δίσκο «Εν Λευκώ» (1982), που λογοκρίθηκε λόγω θεμάτων μερικών τραγουδιών. Ακολούθησαν οι δίσκοι «Zorba the Freak» (1985) και «Χωρίς Μακιγιάζ» (1989), ζωντανά ηχογραφημένος στο «Μετρό».

Το 1990 παρουσίασε προβλήματα υγείας, και στις 6 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς έπεσε σε κώμα λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης. Άφησε την τελευταία του πνοή κατά τη διακομιδή του στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Κηδεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου στη Νέα Φιλαδέλφεια.