Σαν σήμερα, 12 Νοεμβρίου 1998: Συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν
Σαν σήμερα, στις 12 Νοεμβρίου του 1998, ένα περιστατικό στο αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης έμελλε να πυροδοτήσει μια διεθνή διπλωματική κρίση και να αλλάξει την πορεία του κουρδικού ζητήματος. Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ο επονομαζόμενος και «Άπο», συνελήφθη από τις ιταλικές αρχές αμέσως μετά την άφιξή του στην ιταλική πρωτεύουσα με πτήση των ρωσικών αερογραμμών από τη Μόσχα. Η σύλληψη αυτή, η οποία έγινε ενώ ο Οτσαλάν βρισκόταν σε μία απέλπιδα προσπάθεια αναζήτησης πολιτικού ασύλου, θεωρήθηκε από την Τουρκία ως σημείο καμπής στην καταστολή του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος.
Η σύλληψη στη Ρώμη δεν ήταν το πρώτο κεφάλαιο στην πολυτάραχη «οδύσσεια» του Οτσαλάν. Η περιπλάνησή του είχε ξεκινήσει έναν μήνα νωρίτερα, όταν τον Σεπτέμβριο του 1998, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Συρία, χώρα που του παρείχε άσυλο για χρόνια. Αυτό συνέβη μετά από τις έντονες πιέσεις και τις στρατιωτικές απειλές που άσκησε η Τουρκία στη Δαμασκό, έχοντας την διπλωματική υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ακολούθησε μια περίοδος κρυφής μετακίνησης σε διάφορες χώρες. Στις 9 Οκτωβρίου, ο Οτσαλάν έφτασε στην Αθήνα, ωστόσο, η τότε ελληνική κυβέρνηση, φοβούμενη τις τουρκικές αντιδράσεις και τις γεωπολιτικές επιπτώσεις, αρνήθηκε να του επιτρέψει την παραμονή στη χώρα. Με μυστική επιχείρηση, η ΕΥΠ του εκμίσθωσε αεροπλάνο και τον έστειλε στη Μόσχα.
Όμως, ούτε η Ρωσία αποδείχθηκε φιλόξενη. Στις 5 Νοεμβρίου, ο Ρώσος Υπουργός Εσωτερικών, Σεργκέι Στεπάσιν, δήλωσε πως η χώρα του δεν θα παραχωρήσει πολιτικό άσυλο στον Κούρδο ηγέτη. Η μία μετά την άλλη, οι πόρτες των ευρωπαϊκών πρωτευουσών έκλειναν για τον Οτσαλάν, καθιστώντας την Ευρώπη μια αφιλόξενη ήπειρο για τον πιο καταζητούμενο άνδρα της Τουρκίας.
VIRAL
Η σύλληψη στο Φιουμιτσίνο και ο διπλωματικός πυρετός
Στις 12 Νοεμβρίου 1998, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν έφτασε στο αεροδρόμιο «Φιουμιτσίνο» της Ρώμης, πιθανότατα με την ελπίδα να βρει εκεί μια τελευταία ευκαιρία για πολιτικό άσυλο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, η σύλληψή του έγινε καθώς διέθετε πλαστό διαβατήριο.
Η είδηση της σύλληψης έπεσε σαν κεραυνός, προκαλώντας άμεσο διπλωματικό πυρετό. Οι ιταλικές αρχές, κρατώντας σφιχτά τα χαρτιά τους, δεν ανακοίνωσαν πού κρατείται ο συλληφθείς. Η Τουρκία, πανηγυρίζοντας για την εξέλιξη, έσπευσε να ζητήσει επισήμως την έκδοσή του από την Ιταλία, χαρακτηρίζοντας τη σύλληψη ως ένα κομβικό γεγονός στην καταστολή του PKK.
Η Ιταλία, ωστόσο, βρέθηκε σε ένα τεράστιο δίλημμα. Η διεθνής νομοθεσία και η ιταλική συνείδηση δεν επέτρεπαν την έκδοση του Οτσαλάν στην Τουρκία, καθώς εκεί αντιμετώπιζε τη θανατική ποινή, την οποία η Ιταλία είχε καταργήσει. Επιπλέον, το ιταλικό εφετείο της Ρώμης απέρριψε το αίτημα έκδοσης της Τουρκίας στις 20 Νοεμβρίου 1998, υποχρεώνοντας όμως τον Οτσαλάν να παραμείνει στην ιταλική πρωτεύουσα λόγω ενός εντάλματος που εκκρεμούσε σε βάρος του από τη Γερμανία (την οποία ο Οτσαλάν προσπαθούσε να αποφύγει).
Διαβάστε επίσης
Η έξοδος από την Ιταλία και το επόμενο κεφάλαιο
Ο Οτσαλάν παρέμεινε υπό περιορισμό στη Ρώμη ως τα μέσα Ιανουαρίου του 1999. Η ιταλική κυβέρνηση, κάτω από την ασφυκτική πίεση της Τουρκίας και των ΗΠΑ, και φοβούμενη τις αντιδράσεις τόσο των Κούρδων όσο και των εθνικιστικών κύκλων, αποφάσισε τελικά να διευκολύνει την έξοδό του από τη χώρα.
Η αποχώρησή του από τη Ρώμη σήμανε την έναρξη του τελευταίου, μοιραίου, σκέλους της «οδύσσειάς» του, το οποίο τον οδήγησε, μέσω διάφορων χωρών, στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας και τελικά, στις 15 Φεβρουαρίου 1999, στην απαγωγή και την παράδοσή του στις τουρκικές αρχές.
Η σύλληψη στη Ρώμη, αν και δεν οδήγησε άμεσα στην έκδοσή του στην Τουρκία, αποτέλεσε το προοίμιο της μετέπειτα μοίρας του. Ήταν η στιγμή που η Ευρώπη, υπό το βάρος των γεωπολιτικών πιέσεων, απέδειξε την αδυναμία της να προσφέρει πολιτικό άσυλο στον ηγέτη ενός λαού που διεκδικούσε την αυτονομία του, εγκαινιάζοντας την πολυετή φυλάκισή του στο νησί-φυλακή του Ιμραλί.
0 ΣΧΟΛΙΑ